Foto bij [30] It will all come together, someday

Damon schonk me een spottende glimlach, z`n zwarte ogen onleesbaar. March wierp de ander vampier een woedende blik toe en gromde waarschuwend.
Damon grijnsde, ging weer rechtop staan en liet z`n ogen over de aanwezige tovenaars glijden. Remus klemde z`n handen zo hard rond de leuningen van de stoel dat z`n knokkels wit werden. ‘Goed.’ Knikte Wolkenveld. De spanning die zich opgebouwd had verminderde. ‘Nu moeten we gaan. Ik verbrand liever niet.’ Damon draaide zich soepel om met de gratie van een roofdier. March en ik stonden op en stapten de koets in. Doirrean en Bazilis lagen nog steeds op het bankje te slapen.
De koets kwam in beweging en ik keek nog even gouw naar het in de verte verdwijnende huis. Ik zuchtte diep en liet het gordijntje weer voor het raam zakken. ‘Waar gaan we nu heen?’ March zuchtte. ‘Naar Valmont.’ Ik knikte, ik had het wel verwacht.
‘Vertel me iets meer over Valmont.’ Hij grinnikte. ‘Marti en ik zijn er opgegroeid. We hadden eigen kamers en toen we acht waren kregen we onze eerste paard van vader. Marti kon meteen alles, hij hoefde maar naar iemand te kijken en hij kon het perfect kopiëren. Vroeger was ik daar nooit jaloers op. tot we een leeftijd kregen van ongeveer vijftien, meisjes begonnen interesse in ons te krijgen. Maar ze gingen eerst altijd naar Marti, als hij hen afkeurde kwamen ze naar mij. In die tijd begon ik ook te beseffen dat onze ouders Marti alles zouden nalaten, hoewel ik de eerst geborene was.

Marti werd steeds eigenzinniger en nog hield ik zielsveel van hem. Toen Meriel en hij stiekem midden in de nacht het huis uit geglipt waren om wilde kersen te plukken stuitten ze op een groepje weerwolven. Meriel werd gebeten, de rest van dat verhaal weet je al.’ Hij zweeg en haalde z`n schouders op. het hele beeld dat ik had van Marti klopte niet, hij was de brutale womanizer en March juist de lieve.
‘Meriel trok toen heel erg naar mij toe, ze verachtte Marti voor wat hij haar aangedaan had. In de vier maanden dat ze nog leefde zijn we vampier geworden.
Marti was namelijk het dorp ingegaan om zich te bezatten en meisjes te scoren terwijl ik Meriel verborgen hield voor onze ouders. Wat overigens niet moeilijk was want ze hadden net een landgoed in Oostenrijk gekocht.

Marti kreeg ruzie met een buitenlander en die wachtte hem buiten op toen Marti naar huis wou. De vreemdeling beet hem en liet hem daar achter waar ik hem die ochtend vond.
Nu moest ik ineens de twee mensen waar ik het meest omgaf verzorgen. Maar Marti genas. Toen na een paar uur begon hij te klagen over dorst en hoeveel hij ook dronk, het werkte niet. Die avond beet hij mij. Geschrokken is hij de hele nacht bij me gebleven. En de volgende ochtend merkte ik een allesoverheersende dorst op. Meriel`s geur was afgrijselijk maar ik bleef haar tot het einde verszorgen.
Tegen de tijd dat onze ouders thuis kwamen hadden we al het personeel leeggedronken. Marti kon zich niet inhouden en viel onze ouders aan. Op een aparte manier kon ik hem zelfs dit vergeven. Ze waren namelijk alleen in bloed en naam onze ouders… Meer niet.
Maar toen op een gegeven moment kwamen Bazilis en Lelie bij ons wonen. De Weerkatten waren onze wederhelften en doordat wij al een tweeling waren werden wij vieren nog closer.’
Ik kreeg kippenvel want ik had nog nooit van de Weerkat lelie gehoord. March sloeg z`n ogen neer en verstrengelde z`n vingers met elkaar. Wanneer hij verder praatte was z`n stem schor.

‘Toen Meriel stierf heb ik uit woede en verdriet Lelie vermoord. Er bestaat niets wat erger is als dan dat je de Weerkat van een vampier vermoord.
Daarna is Marti meteen naar het landgoed in Oostenrijk gegaan en ben ik in Valmont gebleven.’
Toen hij weer zweeg pakte ik z`n hand en drukte er een kus op. ‘Het komt el goed.’ Hij glimlachte lichtjes. ‘Dankzij jou zijn Marti en ik weer broers…’

De rest van de weg vlogen we in stilte. De landing was nogal gehaast want de lucht in het oosten begon al lichter te worden. March haastte zich snel naar binnen. Ik keek nog even naar de lucht en merkte dat Damon ook nog steeds buiten was. ‘Moet jij niet naar binnen?’ hij schudde z`n hoofd en maakte het paard van de koets los.
‘Nee, ik heb een speciale ring die de zo tegenhoudt.’ Hij hief z`n hand en de lapis lazuli steen glansde opvallend.
‘Handig dingetje!’ hij lachte en leidde het gevleugelde paard weg.
Doirrean sprong lichtvoetig op de grond en rekte zich uit.
Nou, dat was me een nachtje wel. Ik gooide lachend m`n hoofd in m`n nek. luie flikker, je hebt al die tijd geslapen!
Ze lachte ook. Klopt… maar het was wel een lange nacht.
Vlak voor ik de houten deur met ijzerbeslag open duwde draaide ik me om. De enigste binnenplaats was niet zo groot, belegd met klinkers, hoge oude muren met daarin een flinke poort. Het gebouw zelf was van een lichte zandsteen gebouwd. Een oude Engelse roos slingerde zich tegen de hoofdtoren aan. Links van mij waren de stallen. Een laag breed gebouw gebouwd met dezelfde steensoort. Naast de ingang stond een tinnen waterbak met een horizontaal geplaatste balk waar je een paard aan vast kon binden. Tussen de stallen en de buitenmuur liep een smal pad met een ijzergesmede poortje. Toen ik die open duwde kwam ik uit in een kleine maar fleurig tuin.
Vele bloemen, geuren en kleuren die niet bij elkaar pasten vormden een typische zomergeur. Genietend van de opkomende zon en de fluitende vogels liep ik langzaam door de tuin heen. Halverwege de tuin zag ik een deur die naar de keuken liep. Met een duwtje zwaaide hij open en stond ik inderdaad in de keuken.
Vrolijk liep ik door de gangen naar de kamer waar ik een dag geleden wakker geworden was.
Daar trok ik de jurk rode jurk uit en een nachtjapon aan. Met m`n haar in een lange vlecht stapte ik het bed in en viel bijna meteen in slaap.
Doirrean kroop dicht tegen me aan.

Pov. Damon Salvatore
Ik keek vanuit de stal naar haar. Het eerste moment dat ze haar opvallende ogen op me richtte was ik al verkocht.
De indringende blik had iets in me los gemaakt, ik moest haar hebben! Het gevleugelde paard stond rustig te eten toen ik de stal uitliep.
Ze was weg… nog geen halve seconde later hoorde ik hoe ze de deur naar de keuken opende. Met een grijns rende ik Valmont in, naar de keuken.
Ik zag nog net hoe ze zacht neuriënd naar de kamer die ooit van Meriel was liep.
Bij de hoek bleef ik staan kijken hoe ze met een soepele beweging van haar hand de deur opende en verdween. Al sinds het moment dat ze een dag geleden in de koets stapte wou ik haar… maar March en Marti hadden meer als duidelijk gemaakt dat ze van hen was. Hoe ze het deed wist ik niet maar de tweeling hadden een boel meisjes gehad, ik ook, en toch voelden we alle drie de behoefte niet om een ander meisje te willen.
Er ging gewoon een soort macht van haar uit dat behoorlijk aantrekkelijk was.
Met een zucht draaide ik me om en botste volop tegen March aan. De jongere vampier keek me kwaad aan en schudde z`n haar uit z`n gezicht.
‘Wat moet je bij Bonny`s kamer?’ wilde hij weten. Z`n groene ogen spoten vuur en z`n vuisten trilden. Ik haalde m`n schouders op.
‘Ik was nieuwsgierig naar haar.’ Hij deed een stap achteruit en gromde laag. Ik voelde me nog niet eens geïntimideerd. ‘Rustig maar, ze is van niemand dus je hoeft niet zo jaloers te zijn.’
Hij schudde ongelovig z`n hoofd en draaide zich om.
‘Je bent ongelofelijk Salvatore.’ Ik lachte. ‘Weet ik toch!’

Pov. March Zy
Ik draaide me weg van Damon en begon te lopen. Ik hoorde z`n lichte tred achter me dus hij volgde me. Ergens was ik bang. Bang dat hij haar van me af zou pakken. Ik had namelijk wel gezien hoe ze naar hem keek bij al die tovenaars toen hij z`n masker afdeed. Zo keken meisjes altijd naar hem…
In de oude studeerkamer van m`n vader ging ik bij de kachel zitten en schok een glas whisky in, ik gaf Damon er ook een zonder te kijken.
‘Bonny, is een eigenzinnig persoon. Zelf weet ze ook nog niet helemaal wat ze is en wat ze kan.’ Ik staarde naar de koude houtblokken. ‘Ze is heel bijzonder. Ik heb nog nooit een meisje gezien met zulke mooie ogen.’
Ik glimlachte en knikte.
‘Ze is bijzonder. En ik heb haar eigenlijk nog nooit in actie gezien.’ Damon rolde met z`n ogen en lachte kort. ‘Niet zo heel gek, sinds ze op volle kracht is heeft ze ook nog niet veel tijd gehad om te laten zien wat ze kan…’
Ik lachte nu ook, ik was het niet vergeten. ‘Wanneer kan ze naar Mystic Falls?’ Damon haalde z`n schouders op. ‘Na de overplaatsing van Potter? Of wil je haar al eerder onder bescherming van spreuken hebben?’ Ik tikte met het glas tegen m`n lippen. Wou ik haar al zo snel weg hebben? Nee, eigenlijk niet maar ik wou haar ook niet dood hebben. Ik knikte. ‘Zo snel mogelijk…’

Reacties (1)

  • Felonys

    zou je er ook effe bij kunnen zetten asl er een boek begint of eindigd? want ik had geen idee dat we nu al naar boek 3 gingen.

    zie je nou wel? het komt wel goed, man! * met zo'n vreemde/relexte stem *(krul)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen