Foto bij overgaan tot achtervolging

O.O wow... (srry moest ff) Nog steeds niet saai?

"Naar Volterra.
Het lijkt alsof er iets in me knapt.
"Waarom, waarom is hij naar Volterra?"
"Alice zag jou in de zon. Je was je opa aan het bijten. En toen kwamen er mensen op jouw schittering af"
"Wàààt!?!"
"En nu is Dennis naar Volterra, om om vergiffenis te vragen"
"Neey, hoe kan hij zo onverstandig zijn? Hij weet toch dat de Volturi hem maar al te graag willen hebben?"
"Hoe kom jij zo stom om je opa te willen gaan bijten?"
Beschaamd kijk ik neer.
"Ik kijk wel of ik nog wat tijd voor je kan rekken", zegt Daphne.
Op mijn gezicht verschijnt een kleine glimlach.
"Maar jij zou hem, denk ik, moeten stoppen."
"Ow, bedankt. Hopelijk is het niet te laat. Ik ga meteen naar Volterra!"
"Goed, nu hebben we dus nog kans"
Haastig stop ik mijn mobiel terug in mijn zak.
"Elo, ik moet Nu naar Volterra"
Duizelig van het slechte nieuws sta ik op. Dennis, ik moet hem stoppen. Een hand wordt op mijn schouder gelegd. Over mijn schouder, kijk ik. Het is niet wat ik verwachtte, Carlisle staat vlak achter me.
"Dennis", mompel ik.
"Rustig nou, het komt goed", zegt Carlisle kalm.
"Rustig? Over een paar uur gaat Dennis zich bij de Volturi aansluiten!"
De kalmte is voelbaar. Maar ik wil helemaal niet kalm zijn. Daar is geen tijd voor! Jasper moet dus in de buurt zijn. Jasper, Alice en Edward kijken me aan. Hun blikken zijn ernstig.
"Waarom blokkeerde je me?", vraagt Alice boos; "Het is voor je eigen veiligheid dat ik je zie!"
"Alice...", mompelt Edward.
"Wat?"
"Kan je niet gewoon zeggen wat we moeten doen?"
"Ja. We gaan naar Volterra. Carmen is degene die Aro's hand moet vast pakken."
Ik onderbreek haar even; "Waarom moet ik dan zijn hand pakken?"
"Aro heeft een gave" Afijn, nog meer gaves. "Eigenlijk net zo iets als Edward. Een gedachtenlezer. Maar Aro kan alle gedachten die je ooit hebt gehad er ook nog bij weten. Hij hoeft enkel je hand vast te houden om dat allemaal te weten te komen."
"WTH!"
"Je hoeft enkel te denken aan het moment dat de zon doorkwam en aan Eef, de rest moet je blokkeren!"
"Ik weet niet of ik dat wel kan..."
"Maar natuurlijk kan je dat! Ik zie het toch zelf!?! Of trek jij míjn talent in twijfel?"
"Nee"
"Nou, nu inpakken en wegwezen!"

"Doeg Elo", mompel ik.
"Wat? Ik wil mee!"
"Echt?", Edward stoot me aan; "Ik bedoel, het is veel te gevaarlijk voor je!"
"Dat bepaal ik zelf wel! Ik ben je vriend en vrienden helpen elkaar!"
"Ehm... Oké"
Edward slaat tegen zijn hoofd. Ik kijk hem boos aan.
"Alleen hoe komen we daar? Er zullen vast geen tickets meer verkrijgbaar zijn zo kort van te voren"
"Ik weet wel wat!", zegt Elo.
En zo hangen we weer onder aan het vliegtuig. Dennis, nog even wachten. Ik kom eraan! Laat het niet te laat zijn!

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen