Jason McCann

Kwaad trap ik tegen het wiel aan. Meteen heb ik spijt door de pijn die in mijn voet ontstaat. Hij moest gewoon met zijn gore poten van Mila afblijven. Wie hij dan ook mocht zijn, hij was Mila niet waard.
De blik in zijn ogen hoe hij naar haar kijkt, alsof ze een speeltje is. Ik snapte niet waarom Mila met zo'n type omging. Hij was niks voor haar.
Gauw stap ik mijn auto in, en sla de deur achter me dicht. Waarom was ik ook gekomen?
Voor Mila, zij was de enige reden. Maar ik had al door dat ik haar liever wou zien dan zij mij. En na vanavond had ik alles wel zo'n beetje verpest. Hoe kon ik zo stom zijn om haar "vriendje" op zijn bek te slaan.
Boos sla ik mijn vuist tegen het stuur waardoor een harde toeter weerklinkt. Verbaasd kijk ik om als er een auto deur wordt geopend. Direct glimlach ik naar haar. 'Jason, waarom deed je dat?', sist ze kwaad en gaat naast me zitten op de bijrijdersstoel.
Normaal had ik totaal geen spijt als ik iemand had geslagen, laat staan zo'n zak als die Thomas. Maar nu, als ik Mila zo zie, had ik nergens meer spijt van kunnen hebben.
'Het spijt me voor hem Mila, ik had mijn handen thuis moeten houden'. Ze begint zachtjes te lachen wat me verbaasd naar haar laat opkijken. 'Sorry', mompelt ze gauw en stapt de auto uit.
Voor ik ook maar een kans heb om der tegen te houden zie ik der gehaast teruglopen naar het huis van die Thomas. Ik kon hem op dit moment wel wurgen, ondanks dat Mila veel om hem gaf.
Ooit vond ze mij net zo belangrijk als die Thomas, misschien zelfs nog wel meer, maar dat zal ze zich gewoon nooit herinneren.

Bij mijn hotel kamer aangekomen kijk ik verbaasd naar de opengebroken deur. Ik duw hard de deur opzij, en kijk naar binnen. Alles ligt overhoop, van lades uit de kastjes tot kopjes die kapot zijn geslagen tegen de vloer. Een zacht gelach klinkt vanaf de andere kant van de kamer.
'Fijn jou hier te zien McCann'. Met samengeknepen ogen kijk ik toe naar de schim. Doordat er geen licht aanstond was hij niet goed te zien.
'Carter?'. 'Ik was al bijna bang dat je me niet zou herkennen'. Hij zet een stap naar voren waardoor gelijk het glimmende voorwerp in zijn hand tevoorschijn komt. 'Waar zijn je vriendjes?', vraag ik spottend, zodra ik zie dat hij alleen is gekomen.
'Die vraag kan ik net zo goed aan jouw stellen'. Ik zucht geïrriteerd. Hij werkte me op mijn zenuwen. Kon hij niet gewoon een andere dag terugkomen? 'Wat kom je doen Carter? Als je hier bent om der een einde aan te maken, kan ik je nu alvast vertellen dat dat niet gaat gebeuren'.
'Oh niet? Volgensmij ben ik de enige van ons twee met een wapen, of wil je me iets anders wijsmaken?'. Ik klem kwaad mijn kaken op elkaar, en kijk naar het aanrecht. De hele bestek lade had hij leeggehaald.
'Prima, doe maar. Zien we gauw genoeg wie der wint'. Verbaasd kijkt hij me aan en richt het mes in zijn handen mijn kant op.
Nog voordat hij een actie kan ondernemen pak ik mijn geweer achter mijn rug, en richt het op hem.
'En nu weg, voordat ik spijt krijg dat ik der geen einde aan heb gemaakt'. Verbaasd kijkt hij naar het geweer in mijn handen, maar geeft niet op. Wild begint hij zijn mes te bewegen mijn kant op, en veroorzaakt verschillende wonden op mijn armen en benen. Gauw haal ik de trekker over, en haal hem neer.
Een ijzige stilte klinkt door de kamer heen, en direct heb ik spijt. Dit heeft heel het hotel kunnen horen. Zo gauw mogelijk maak ik het raam open, en gooi Carter eruit. Zelf vlucht ik via het badkamer raampje, in de hoop dat niemand me opmerkt.

oh em geeeee.

Reacties (3)

  • Kaysh

    Oke.
    Ik zat dus van; aww jason heeft gevoel , en dan knalt hij iemand neer. AHAHHA.

    8 jaar geleden
  • Rizzle

    Aaahhh bad Jason!

    8 jaar geleden
  • Boobs

    YES. OMG EINDELIJK BAD JASON IN THA HOUSE!

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen