Foto bij 71.

Leuk hè? Die [Load More Mentions]? Ik moet toegeven ik wilde er zelf ook op klikken...

That moment when it's enough to break you down

Ik sloeg mijn laptop met een klap dicht en staarde er met een gezicht vol afgrijzen naar. Waarom hadden al die mensen een mening over mij? En over Zayn? En over mij en Zayn? Ze kenden me niet eens! Ze wisten niet eens zeker of het wel het goede account was, for god’s sake. Ik greep naar mijn mobiel die ik op mijn kussen had gelegd, en realiseerde me te laat dat die het niet deed. Ik sloeg mezelf voor het hoofd, toen ik me bedacht dat ik Zayn’s nummer nergens anders had, en ik kende het ook niet uit mijn hoofd. Ik had geen enkele manier om met hem in contact te komen. Ja, ik had Twitter, maar écht niet dat ik daar nu nog naar terug zou keren. “You stupid little ignorant girl!” fluisterde ik sissend tegen mezelf.

Ik snoof even, probeerde mezelf te kalmeren en legde de laptop op mijn bureau. Langzaam begon ik me systematisch voor te bereiden om naar bed te gaan. Uitkleden, wassen, pyjama aan, tandenpoetsen, haar borstelen, haar omhoog in een knot, deur uit, ‘welterusten’ van boven van de trap af roepen, kamer in, lamp uit, in het donker op zoek naar mijn bed… Maar de gedachten die vervolgens begonnen te malen kon ik niet tegen houden. Ik lag op mijn rug naar het plafond te staren, en voelde mezelf steeds stijver worden. Op deze manier zou ik nooit in slaap vallen.

Ik ging weer rechtop zitten en liet mijn benen van de bedrand bungelen. Vanuit mijn ooghoek zag ik de rode cijfers van mijn wekker, en tot mijn verbazing was er toch alweer een uur voorbij gekropen. Ik wilde zo graag even met Zayn praten… Alleen zijn stem horen, zou me al kalmeren. “Safaa!” riep ik opeens triomfantelijk lachend uit. Safaa’s nummer had ik wél opgeschreven! Snel begon ik mijn bureau overhoop te trekken om dat ene stukje papier te vinden. Uiteindelijk vond ik het briefje verfrommeld tot een bal in mijn papier bak. Opgelucht begon ik te lachen en pakte ik de huistelefoon die nog op mijn bureau lag. Meteen liet ik hem weer zakken toen ik me bedacht dat Safaa waarschijnlijk al lag te slapen.

Zou ik zo egocentrisch zijn om haar wakker te bellen? Nee. Of wel? Nee, echt niet. Ik ijsbeerde door mijn kamer heen, in de ene hand het telefoonnummer en in de andere hand de telefoon. “Vanessa, what are you doing?” riep mijn moeder naar boven, en ik realiseerde me dat ik wat harder stampte dan ik dacht. Ik knipte in mijn vingers, en rende zo snel als ik kon naar beneden.

“Mom, do you still have Patricia’s number?” vroeg ik, met moeite mezelf zo kalm mogelijk houdend. “What for?” vroeg ze achterdochtig. “Mo-om,” zeurde ik. Ze keek me met opgetrokken wenkbrauwen aan, en tikte met haar vingers op haar arm. Ik zuchtte en probeerde het uit te leggen.

“Phone broke, Zayn wasn’t on Skype, need to call him, don’t have his number. You know, boyfriend and stuff?” legde ik haar in halve zinnen mijn dilemma uit. Ze schoot in de lach. “I’ll get my phone.” Ik haalde opgelucht adem, en realiseerde me dat ik mijn adem ingehouden had. Ik denk dat ik in huilen uitgebarsten was als mijn moeder Tricia’s nummer niet meer had gehad.

“Here you –“

Ik griste het blaadje uit haar handen en rende de trap alweer op. “Thanks, mom,” schreeuwde ik door het hele huis, en ik hoorde mijn moeder beneden nog in de lach schieten. Ik plofte met de huistelefoon weer op mijn bed, en toetste het nummer in. Ongeduldig tikte ik met mijn vingers tegen het blaadje, terwijl de telefoon overging.

Hello?” hoorde ik Tricia’s stem, en een raar enthousiast en opgelukt geluidje ontsnapte aan mijn keel. “Who’s this?” vroeg Tricia verder.

“Hi, Tricia, it’s Vanessa. I’m sorry for calling so late!” zei ik snel.

Vanessa, honey, how are you? Not a problem, I’m just back home actually,” antwoordde Tricia liefjes. Ik haalde opgelucht adem, maar eigenlijk had ik niet zo’n zin in small talk. “Well, I was actually calling, because erm… I sort of went back on Twitter, without anyone there, and it creeped me out, and I wanted to call Zayn, but I dropped my phone into the water this morning, so it stopped working, and I don’t have Zayn’s number anywhere else, so I wanted to call Safaa, but realised she was already sleeping so I called you,” legde ik razendsnel uit zonder adem te halen.

Oh, dear god, are you okay? Wait just a second, I’ll get you his number. If you want to talk some more, we could grab a coffee some time. We haven’t really seen each other lately, have we?” Ik glimlachte. Attent als altijd. Ik was haar zo dankbaar. “I… I don’t know. One Direction fans are very… opinionated, I guess. I just got a little overwhelmed,” antwoordde ik bedachtzaam. Aan de andere kant van de lijn grinnikte Patricia zachtjes. “I guess I know what you mean. But don’t worry, most of them are very nice. Just show them you are one of them.

Mijn antwoord floepte eruit voor ik er erg in had: “Am I?” Tricia schoot nu helemaal in de lach. “Yes, you are. Tell me, what’s the last song you listened to? And the last music video you watched? And the last picture you saw?

“Oh, right. Okay. Never mind.” Ik had het laatst geluisterd naar Moments, en de laatste clip die ik had gezien was van One Thing en de laatste foto waar ik naar had gekeken was de eerste foto die de jongens hadden als band. Het feit dat ik het allemaal nog wist, baarde me zorgen. Patricia en ik babbelde nog wat verder, maar uiteindelijk kon ik mezelf niet meer inhouden en zei ik dat ik toch graag even Zayn willen bellen.

No problem, honey. Oh, and would you ask your mom that if we’re still on for dinner next week she should ring me up some time.

Verbaasd hield ik mijn mond. Hoezo, als dinner nog doorging? Ik besloot het te negeren en nam snel afscheid van Patricia. We hadden toch al een koffiedate gezet voor dinsdag. “See you soon,” zei ik nog snel voor ik ophing. Zonder echt lang te wachten toetste ik snel Zayn’s nummer in en tikte weer ongeduldig tegen het blaadje aan terwijl de telefoon overging.

Hello?” klonk het slaperig aan de andere kant van de telefoon. Het was echter niet Zayn’s stem, maar Harry’s stem. Overrompeld hield ik mijn mond. “Hello, who’s this?” vroeg hij weer. Ik hoorde hem zuchten en iets tegen iemand naast hem mompelen. “Change your number, bro, some fan’s calling you.

Give that phone to me, idiot. Hello?

Ik haalde opgelucht adem toen ik deze keer wel Zayn’s stem aan de lijn hoorde. Tot mijn verbazing kreeg ik echter geen geluid over mijn lippen, maar een korte snik ontsnapte.

Vanessa, is that you?” vroeg Zayn meteen bezorgd. Ik knikte verwoed, maar realizeerde me dat hij dat natuurlijk niet kon zien. “Yes,” antwoordde ik met trillende stem. Ik wist niet waarom ik moest huilen, maar het was allemaal een beetje overweldigend. “Are you okay?” vroeg hij nog steeds bezorgd. “What happened?

“Nothing, I’m fine.” antwoordde ik snel, en ik veegde de tranen uit mijn ogen, kuchte zachtjes om mijn stem weer normaal te krijgen. “I… I just wanted to hear your voice. It’s good hearing your voice.”

Kudo maybe?(flower)

Reacties (4)

  • GossipGirl21

    Kudo

    1 jaar geleden
  • Manonxxx

    Ahh, +kudo
    Snel verder...
    xx

    7 jaar geleden
  • Nixon

    Aawh, wat zielig, goed dat Zayn er wel is <3

    7 jaar geleden
  • Coleta

    Snel verder. <#

    Arme Vanessa. ;O
    And kudo for you. <3


    Xxx. <3

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen