23 Juni

‘Wat is er nou Lex?’ Zegt Niall nu zacht en smekend, langzaam doet hij een stap dichterbij. Hij houd zijn handen uitgestrekt voor een knuffel. Ik stap achteruit en breng mijn hand omhoog. ‘Ik moet weg, nu.’ Zeg ik met bibberende stem. ‘Waarom?’ De pijn is duidelijk te horen in zijn stem en het doet me vreselijk veel pijn om dat te horen. ‘Omdat ik mijn vliegtuig moet halen.’ Zeg ik zacht en zijn ogen worden iets groter. ‘Maar waarom ga je daarheen?’ Zegt hij verder. Hij weet dat hij het antwoord niet wil weten. ‘Niall ik moet nu gaan, ga aan de kant.’ Zeg ik zacht. Ik wil hem niet over mijn vader vertellen, ik weet zelf amper iets. En als ik dat doe, wil hij mee. En dat wil ik al helemaal niet. Hij moet hier blijven, plezier hebben met de rest. ‘Ik laat je er niet langs totdat je zegt waarom je gaat.’ Zegt hij met onvaste stem. Voordat ik het besef rollen de woorden al mijn mond uit. ‘Omdat ik hier niet meer wil zijn, niet met jou.’ De tranen rollen over mijn wangen heen, en zijn mond gaat verschrikt open. Tranen rollen ook over zijn wangen heen. Zijn gezicht staat vol pijn, vol afschuw dat ik dat gezegd heb loop ik langs hem heen. Ik moet nu weg. Ik kan hier echt niet meer blijven. Niall staat daar verslagen en snel loop ik de trap af naar mijn koffers. Louis loopt langs me naar boven, even kijkt hij me verward aan, en rent dan door naar boven naar Niall. Mooi, laat hem Niall troosten. Noor komt net de gang in lopen als ik de voordeur open en kijkt me geschrokken aan. ‘Wat ga je doen?’ ‘Ik ga weg.’ Snik ik zacht. ‘Waarom?’ ‘Vraag maar aan Niall.’ Zeg ik zacht. ‘Je mag niet weg! Niet zo!’ Zegt ze dwingend en in een paar stappen staat ze voor mijn neus en grijpt mijn armen vast. ‘Wat heb je tegen hem gezegd, want wat het ook was, het was niet de waarheid.’ Zegt ze woest en knijpt in mijn armen. Zacht bijt ik op mijn lip en kijk naar de grond. ‘Ik heb gezegd dat ik hier weg wil, weg van hem.’ Zeg ik dan. Van schrik laat Noor mijn armen los, en ik grijp de kans om naar buiten te kunnen vluchtten, snel gris ik mijn koffers en ren naar de weg toe. Waar net een taxi aan komt rijden. Ik houd hem aan en de man stopt mijn koffers achterin. Opeens hoor ik Noor roepen, en ik draai me naar haar om. ‘Ik weet dat dat de waarheid niet was Yule! En ik ga erachter komen wat de waarheid is!’ Roept ze me na met een rood hoofd. De tranen rollen alweer over mijn wangen heen en snel stap ik achterin de taxi. Ik ben Niall kwijt, opeens komt het besef naar boven. En heel misschien ben ik mijn vader ook nog wel kwijt. Snikkend sluit ik mijn ogen en laat ik mijn hoofd in mijn handen vallen. Zacht begin ik écht te huilen, gelukkig vraagt de taxichauffeur niks aan me. Voorzichtig open ik mijn ogen en kijk naar buiten, het prachtige landschap gaat aan me voorbij. Het enige wat ik zie is Niall’s gebroken gezicht terwijl ik die woorden zij. Ik ben een verschrikkelijk mens…

So what do you think? What is she going to do??

Reacties (21)

  • Paardenvriend

    Ik wou dit hoofdstuk lezen en dan gaan slapen.. Het is 23:21 en morgen word het een vermoeide school dag, in de ochtend moet ik een groepje kleuters begeleiden. En in de middag hebben we softbal. Maar ik moet weten hoe het afloopt.. Dus ga ik maar veder lezen...

    5 jaar geleden
  • Subdivisions

    Oh mijn god *i know late reactie* ik lig hier gwn te janken mann sjees!Jij schrijft écht goed x

    8 jaar geleden
  • wildheart

    waarom zei ze het niet gewoon?
    Ik bedoel "mijn vader ligt in het ziekenhuis" is toch niet iets geheims ofzo??

    9 jaar geleden
  • saarx

    Ik snap het ook niet helemaal ze is wel een beetje raar dat ze over zoiets liegt.

    9 jaar geleden
  • xIsoldee

    Mheeeh ;'(

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen