Foto bij [34] Saved

Pov. Draco Malfidus
De rossige vampier keek even om naar de andere vampier. ‘Dan moet ze misschien maar even vergeten wat er hier gebeurt is…’
Hij grijnsde en likte langs z`n lippen. In een razendsnelle beweging dook hij langs me en drukte hij Hazel tegen de muur. Het meisje gilde en probeerde de jongeman weg te duwen die geen centimeter meegaf.
De andere vampier vloekte zachtjes en legde Bonita op de grond. Met kordate stappen beende hij op March af.
‘Ik zei, laat dat. Dit kind is haar zusje. March, jij en bloed. Geen goede combinatie want ineens krijg je pit.’
March liet Hazel los en draaide zich naar de bruinharige vampier. Z`n zwarte ogen leken kracht te verliezen en ze werden smaragd groen. Hij fronste.
‘Je hebt gelijk, ze heeft me haar wel eens laten zien.’ March richtte z`n ogen op mij en ik voelde hoe het overige bloed nog verder uit m`n gezicht verdween.
‘En hij… hij is een vriend van haar. Wat deden jullie hier beneden?’
Ik slikte moeizaam. ‘W-we w-ouden haar bevrijden,’ stotterde ik moeizaam. De vampier knikte en tilde Bonita weer op.

‘Goed. Toch moet je het vergeten.’ Hij keek even naar de rossige vampier die een beetje afwezig naar Hazel staarde die hijgend tegen de muur gedrukt stond.
‘March? Doe jij het even?’ Hij keek op en knikte. De man met Bonita liep bijne de trap op voor ik me weer kon bewegen. Struikelend liep ik naar March toe en greep z`n schouder vast.
‘Wacht. Neem haar met je mee… alsjeblieft, ik smeek je.’
Hij keek om en schudde m`n hand af. ‘En waarom zou ik dat doen, mens.’
Ik haalde m`n schouders op, het was toch duidelijk? ‘Voor Bonita natuurlijk.’
Z`n ogen begonnen te glanzen en na een paar seconden stilte knikte hij langzaam. ‘Ja, dan ziet ze mij misschien ook eens staan.’
Z`n hand sloot rond Hazel`s pols en hij trok haar naar zich toe. Ze sperde haar ogen geschrokken open en stribbelde een beetje tegen. Hij schudde haar door elkaar zodat ze op zou houden.
Toen ze stil stond keek hij mij zo snel aan dat ik bijna op sprong van schrik. ‘Maar jij moet het vergeten voor de veiligheid van Bonny en haar zusje.’ Ik knikte snel, ik deed alles om de zusjes veilig te houden!

Ik had nog niets door tot hij strak in m`n ogen keek en de pupillen alle groen uit z`n ogen leek te trekken…

Pov. March Zy
Met het mensenmeisje haastte ik me door de gangen heen. Af en toe fluisterde ze gauw hoe we moesten lopen, kwam ze tenminste van pas.
Waar Marti met Bonny was wist ik niet maar ik hoopte dat ze buiten waren.
De geur van bloed werd steeds sterker bij de deur waar wij door naar binnen waren gekomen, we hadden een kleine aanvaring met een stel mensjes.
M`n concentratie werd steeds minder, ik moest weg hier! In een seconde nam ik m`n besluit en trok het meisje op m`n rug om vervolgens naar buiten te rennen. Bij de plek waar we over het hek kwamen verliet ik het terrein ook weer. Hazel had haar gezicht tegen m`n rug gedrukt en zich zo vast geklemd dat ik m`n handen vrij had.
De kracht waarmee ik sprong was genoeg om tussen de bomen terecht te komen, ik greep een dikke tak en hees mezelf erop. Van achter m`n rug hoorde ik een hijgerig schrikkreetje toen het kind opkeek en zag hoe hoog we zaten.

Ze wou weer een kreet slaken toen ik rechtop ging staan maar ik stak m`n arm naar achteren en legde die over haar mond heen. De zachte huid waaronder tientallen aderen liepen lag tegen m`n hand en verwondert over het warme structuur keek ik over m`n schouder. Haar bruine ogen waren zo groot en angstig dat ik bijna medelijden met haar kreeg. Toch kon ik het niet laten om even een heel klein beetje achter te leunen. Onmiddellijk kneep ze angstvallig haar ogen dicht, ik lachte zachtjes en ging weer gewoon staan.
‘Goed, ik zou je op de tak kunnen zetten maar ik sta liever klaar voor het geval die mensjes terug komen op hun bezems.’
Hoewel ik zachtjes sprak klonk het luid zo boven in de boom. Ik moet toegeven, ze hield zich verbazingwekkend goed voor iemand die zestien meter boven de grond bij iemand anders op de rug zat.
God March, wordt volwassen. Geschrokken keek ik naar beneden en zag m`n zwart met witte Weerkat staan. Hij zwaaide nonchalant met z`n gepluimde staart en hield z`n kopje schuin.
Bazilis! Wat doe jij hier?
Ik? Ik kwam je vertellen dat Stephan gebeld heeft, hij wil dat Bonny naar Forks gaat, zelf zit hij in Korea.

Ik was even vergeten dat we hem niet verteld hadden waar Bonny was. Dat kan helemaal niet! We hebben haar net pas bevrijd!
Hij is al thuis met haar slimmerd, toen ik weg ging was ze nog buitenbewustzijn.

Met een zwiep van z`n staart verdween hij uit m`n zicht. Overdondert staarde ik naar de plek waar het witte huis stond. Ze was al thuis?
Het ene moment sloeg de opluchting toe en jubelde m`n hart het bijna uit. Ze was thuis en alles zou goed komen met haar!

De weg naar huis was kort met een licht hart zoals het mijne. Ik sloeg de deur achter me dicht, zette het meisje neer en stormde de woonkamer in. Marti stond gebogen over de sofa voor het vuur. Elena zat naast Bonita en maakte haar gezicht schoon.
Langzaam kwam ik dichterbij.
Bonita`s gezicht was grauwig en bleek in het schijnsel van de kachel. Marti keek op, z`n ogen stonden somber. Elena had donkere kringen onder haar ogen en had haar haren in een futloze knot gedaan.
‘Hoe gaat het met haar?’ Marti snoof en draaide zich om. ‘Die verdomde klote mensen. Ze zit zo erg onder het Vervain dat er geen greintje kracht meer in haar zit. Ze ruikt er zelfs naar. Rot mensen!’ hij slaakte een gefrustreerde kreet en schopte tegen de schouw aan.
‘Rustig, Mart. Het komt allemaal goed. Ze moet alleen heel veel bloed hebben.’
Bedrieglijk kalm liep ik naar de sofa en ging op m`n knieën ernaast zitten. Langzaam stak ik een trillende hand uit en streelde haar wang.
Ze mompelde iets en fronste een beetje. De herinneringen van die ene nacht die we samen doorgebracht hadden schoten snel en lichtjes door m`n hoofd heen, zoals altijd als ik haar zag eigenlijk.

‘BONNY!’ Hazel verscheen in de kamer en rende naar de sofa toe. Ze knielde vlak naast me neer en greep haar hand vast. De menselijke geur overviel me, net als Marti die zich gekweld omdraaide.
Elena bekeek het meisje zwijgend en stond toen op. ‘Ik ga bij Damon kijken.’ Ze boog haar hoofd en liep weg.
Hazel had haar wang tegen Bonny`s hand gedrukte en er liepen enkele tranen over haar wangen. Ze deed geen poging ze weg te vegen, zelfs niet toen ze Bonny`s hand raakten.
‘Hazel?’ haar stem was schor en zwakjes maar ze vertoonde tenminste weer leven! Haar ogen waren nog steeds zwart en dof.
Iets in haar ogen waarschuwde me voor ze ook daadwerkelijk had kunnen toeslaan. Ik rukte Hazel overeind en gaf haar een duw zodat ze per ongeluk bijna in het vuur belandde maar Marti ving haar gauw op. Bonny krulde haar bovenlip om en gromde diep en dreigend terwijl ik me tussen haar en haar zusje plaatste. Met m`n hand taste ik naar het zakje bloed dat ik net nog meende te zien. M`n vingertoppen raakten het plastic en meteen trok ik het naar me toe en stak het naar haar uit. ze pakte het aan en nam niet eens de moeite om hem open te maken maar zette er meteen haar tanden in.

Na de hele zak leeggedronken te hebben waren haar ogen nog steeds donker maar niet zo vijandelijk meer. Ze liet zich achterover in het kussen zakken en sloot haar ogen met een diepe zucht.

‘Breng haar even naar een kamer, ik zorg ervoor dat ze genoeg bloed krijgt.’ Marti knikte langzaam en met tegenzin na een blik op Bonny`s gezicht, hij trok Hazel achter z`n rug tevoorschijn en nam haar met zich mee.
Ik richtte me weer op Bonny en ging op de sofa zitten en trok haar een beetje overeind zodat ze tegen me aan leunde. ‘March?’
Haar zachte stem gaf me kippenvel en lichte schokjes over m`n hele lichaam. De manier waarop ze m`n naam uitsprak was al magisch.
‘Mag ik nog wat bloed?’ ineens streek haar adem langs m`n hals, om haar niet te laten schrikken draaide ik m`n hoofd een beetje zodat ik haar gezicht kon zien. Een hongerige glimlach, de hoektanden spraken al voor zich.
Wou ik dat ze van me dronk? Dat ze me gebruikte?
Ik wou nee knikken maar knikte toch onbewust ja. Ze glimlachte nog steeds en legde een hand aan de andere kant van m`n hals. De tanden die door m`n huid drongen waren vlijmscherp.
Pijn deed het niet want de tevreden geluidjes die ze maakte zeiden genoeg. Ik zuchtte zachtjes en sloeg m`n armen om haar heen. Dit, dit gevoel zou ik altijd blijven houden…

Pov. Bonita “Bonny” Luxfort
Pas toen ik z`n bloed proefde kwam ik weer langzaam bij positieven. Toen ik eenmaal helder nadacht stopte ik en likte het bloed weg. March zat met z`n ogen dicht en een ontspannen uitdrukking op z`n gezicht naast me. Toen de gaatjes dicht getrokken waren opende hij z`n ogen en bekeek hij me.
‘Je bent er weer!’ hij glimlachte maar z`n ogen deden niet mee. Alsof iets hem pijn deed.
‘Je houdt van Damon toch?’ ik fronste, waarom vroeg hij me dit?
‘Ja…’ antwoordde ik uiteindelijk maar. Hij knikte zwijgend en pakte m`n hand. ‘Je moet even naar hem toe. Het gaat niet zo goed met hem… hij is gebeten door een Weerwolf.’
Het duurde even voor het doordrong maar uiteindelijk kwam het besef binnen.
Hij gaat dood…

Reacties (2)

  • Felonys

    jong! jij ook altijd met die baby's!! ze komen er misschien wel maar om dat nou elke kee rte zeggen? is dat niet een beetje te veel?


    jee! Bonita is weer "Levend"!! En ze mag naar Eddie en Bels toe!xD

    8 jaar geleden
  • Allysae

    neeeeeeeeej
    damon mag niet dood
    er moeten eerst cute babies komen

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen