Foto bij 0.74

We waren een paar dagen verder. Tussen mij en Harry ging het goed. De gemixte gevoelens die ik nu voor hem had kon ik naast me zetten, waardoor ik gewoon goed met hem om kon gaan zonder gek te worden van de gedachten die me dan zouden overspoelen.
We zouden nu voor een paar dagen in eenzelfde hotel blijven. Nu zat ik in mijn eigen hotelkamer. Ik had Paul expres gevraagd om een eigen, omdat ik graag nog wat rust wilde. Tenslotte zou ik dan voor de rest van de dagen met vijf drukke jongens zitten.
Met mijn laptop lag ik op mijn buik op het bed. Ik zat een beetje op Twitter en Facebook. Na een kwartier zuchtte ik en sloot ik mijn laptop abrupt. De laatste tijd werd het internet steeds minder belangrijk voor me. Daar zou mijn moeder vast wel blij mee zijn.

Toen werd er opeens aan mijn deur geklopt. “Come in!” riep ik, terwijl ik met mijn rug op het bed bleef liggen. De deur werd opengedaan. “Hey girl. Just wanted to say Perrie and Zayn will arrive in a bit. Want to join me and the other boys to wait for them in the lobby?” hoorde ik Liam zeggen. Een glimlach ontstond op mijn gezicht. “Of course, Payne! I can’t wait to meet Perrie!”
Ik kwam van het bed af en liep met Liam mee naar beneden. Daar zaten de andere drie jongens al in de banken, onderuitgezakt, op hun telefoons te spelen. Ik sloeg mijn hand tegen mijn voorhoofd en liet me naast Harry zakken. Ik trok mijn knieën op en leunde zo tegen hem aan, zodat ik niet om zou vallen. Harry sloeg zijn arm om me heen, maar bleef bezig op zijn telefoon. Ik rolde met mijn ogen en trok de iPhone uit zijn handen. “Hey! Give back!” schoot Harry uit en hij probeerde zijn telefoon van me af te pakken, maar ik reikte deze zo dat meneertje er niet bij kon. “Come on!”
“Tell me, what’s more important than me that you keep playing on your phone?” zei ik uitdagend. Harry liet zijn hand zakken en keek me fronsend aan. “Nothing, actually.” Ook ik fronste. “What?”
“Well, you’re the most important person to me.” Ik lachte emotieloos en zei: “Yeah, really funny. Now tell me what you were doing?”
Harry kneep zijn ogen even halfdicht. “I’m not lying!” Ik haalde mijn schouders op. “Whatever. Just tell me what you were doing, Harry.”
“I was just on Twitter, reading tweets on my timeline. That’s it.” zei Harry terwijl hij zijn telefoon uit mijn handen griste en me toen weer negeerde. Een zachte ‘oh’ ontsnapte uit mijn mond door de snelheid en ruwheid waarmee Harry plotseling zijn telefoon had teruggepakt. Ik fronste mijn wenkbrauwen en keek geïrriteerd naar Harry. Ik liet mijn knieën zakken en ging van hem vandaan zitten. Nukkig keek ik de andere kant op.
“Hello!” hoorde ik opeens achter me. Ik draaide me om en zag Zayn grijnzend staan, zijn hand verstrengeld met die van een mooi meisje met lila-kleurig haar. Ik wist dat het natuurlijk niet haar eigen haarkleur kon zijn, maar het stond haar prachtig. Ze keek ons ietwat onwennig aan. Mijn mond zakte een stukje open. Ik was verbaasd over hoe mooi Perrie eruitzag en hoe goed zij en Zayn bij elkaar leken te passen.
“Shut your mouth.” hoorde ik opeens zacht naast me. Met een ruk draaide ik mijn hoofd. Louis was degene die me grijnzend aankeek. Ik fronste en gaf hem een tik. “I can’t help it, you idiot. They just look perfect together!”
Ik stond op van de bank en liep glimlachend op Perrie af. Ik stak mijn hand uit, die ze aannam. “Hi, I’m-”
“Harry’s girlfriend. I know.” onderbrak Perrie me. “Zayn already told me.”
Ik voelde me leeg worden. Ik trok mijn hand weer terug en kneep beiden fijn. “Er...” stotterde ik toen ik mezelf warm voelde worden. Het zweet brak me uit en ik voelde mijn ogen tranen. Ik knipperde hevig. Ik wilde niet huilen in het bijzijn van de rest, vooral niet van Perrie. Tenslotte is dit de eerste indruk. Ik voelde een hand op mijn arm. Het was Perrie. “Are you okay? Sorry, did I say anything wrong?” zei ze terwijl ze met haar duim en een zwak glimlachje onder mijn ogen ging. Toen ik haar natte duim zag besefte ik dat ik wel degelijk aan het huilen was. “Oh god.” mompelde ik beschaamd terwijl ik mijn handen op mijn wangen legde en mijn gezicht afwendde. “I’m sorry. I’ll just... I’ll just go upstairs.”
Ik trok me voorzichtig van Perrie los en draaide me meteen om. Toen de rest, die voor de helft niet hadden gevolgd wat er gebeurd was me waarschijnlijk verbaasd nakeken, liet ik mijn handen zakken en mijn tranen de vrije loop gaan.
Terwijl de tranen over de tranen over mijn wangen biggelden deed ik de deur van mijn hotelkamer open. Ik liep naar binnen en gooide de deur weer met een klap dicht. Terwijl ik naar mijn bed liep, kneep ik mijn ogen even dicht. Snotterend haalde ik adem terwijl ik me op de grond liet zakken en met m'n rug tegen het bed aan liet leunen. Ik liet mijn voorhoofd tegen mijn handen aanleunen. Snikkend wikkelde ik mijn vingers door mijn haar en kneep ik. De dikke tranen vielen op het tapijt onder me en zorgden voor een donkere vlek. Met een duim ging ik eroverheen. Al deze tranen waren voor de persoon die ook zo belangrijk voor me was. Zó belangrijk. Haperend haalde ik adem en veegde ik verwoed over mijn gezicht. Het zwart van de mascara zat op mijn vingers. Ik veegde deze maar gewoon af aan mijn broek. Who cares. Ik had geen kracht meer om op te staan, dus krulde ik me snikkend op tot een bolletje en sloot ik mijn ogen.


Ik heb slecht nieuws...
En nee, ik stop nu niet opeens met het verhaal, ik maak het gewoon af.
Het probleem is alleen dat mijn cijfers niet de allerbeste zijn. Ik zit nu op HAVO en zou zelfs VWO kunnen, maar het kost me zoveel moeite om de aandacht bij school te houden. Ik ben ook bezig met dit verhaal (dagelijks, wanneer ik een leuke gif voor een hoofdstuk zie, bijvoorbeeld).
Ik heb dus gisteravond met mijn vader gesproken en hij heeft mij verteld dat hij vanaf maandag mijn telefoon en laptop inneemt. Ik krijg ze in juni terug. Ik mag alleen nog op de computer voor school, en áls ik erachter zit, zal mijn vader achter me zitten om te zien of ik wel echt aan school zit, en niet aan Twitter, Facebook, Tumblr, Word (schrijven) of... Quizlet.
Het spijt me zo erg, maar het betekent dus dat ik af en toe even snel een hoofdstuk moet bijwerken en activeren. Jullie zullen dus niet zo vaak meer een hoofdstuk krijgen. Sorry, sorry, sorry.
Ik ben van plan - en ik hoop dat het me lukt - om nu wel een heel groot deel van mijn aandacht op school te richten. Misschien, als mijn cijfers over een maand stukken beter zijn, wordt het wat versoepeld en mag ik mijn telefoon/laptop bijvoorbeeld in het weekend. Who knows.

Ik hoop dat mensen nu niet hun abo verwijderen (ik was eerlijk gezegd verrast dat ik na een paar dagen niet activeren er juist een paar abo's bij kreeg, ha. Welkom trouwens!), want dat zou ik heel erg jammer vinden. Ik denk elke dag aan jullie en aan dit verhaal, over wanneer ik weer een hoofdstuk kan bijwerken en activeren. Ik hoop dat jullie geen problemen mee hebben dat er minder hoofdstukken komen, want zo kan ik er ook makkelijker mee omgaan en hoef ik me niet schuldig te voelen dat er 94 mensen op een hoofdstuk wachten die maar niet schijnt te komen (ook al leest maar dertig procent ze werkelijk, geloof ik).

Ik heb ook trouwens besloten dat (want dat heb ik eigenlijk nooit gedaan), als dit verhaal eenmaal afgelopen is, ik wel wat meer over mezelf zal vertellen. Nu ben ik voor jullie HaroldStyles, maar ik ben ook een echt persoon. Eerst wilde ik niet dat mensen hier zouden weten wie ik ben (ik weet ook niet waarom), maar aangezien jullie over jezelf verteld hebben, vind ik dat ik dat ook moet doen.

Vooralsnog ben ik dolblij met jullie. Ik vind het fantastisch dat mijn verhaal werkelijk gelezen wordt. Ik wil later schrijfster worden, en dingen zoals dit helpen heel erg als een boost. Ik had bijvoorbeeld ook voor Nederlands een opdracht wat ik samen met iemand moest doen. Ik moest een griezelverhaal schrijven. Hier heb ik met mijn vriendin een 9,5 voor gehaald, en mijn lerares was heel erg onder de indruk. Ze vertelde ons (dus in specifiek mij) om vooral door te gaan met schrijven.
Jullie zijn dus ook een boost voor mij, dus. Love u guys <3

Reacties (4)

  • AnkePayne

    Je zal het kunnen meid, kven blij dat je toch nog eerder schrijft sant kan da verhaal nie meer missen! Komaan ga ervoor, you can do it

    6 jaar geleden
  • Horibe

    Oke bij mij kwam dit echt droog binnen :

    Nu ben ik voor jullie HaroldStyles, maar ik ben ook een echt persoon

    Wauw ik dact dat je een alien was met een bogel en een draken staartxDYeah en het is gewoon : School gaat voor Q dus ik begrijp je hellemaal. Goodluck;)
    En probeer snel weer een stukje te schrijven.

    6 jaar geleden
  • Nashton

    Leuk stukje en succes met school enzo (:

    6 jaar geleden
  • Manonxxx

    omg. Germ.
    Geef niet.
    Schoolwerk gaat voor.
    please take your time.
    ik hoop echt dat er later een boek uitkomt dat door jou geschreven is. Dan zal ik jet zeker lezen. ik zal met veel smart wachten. xxx

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen