Foto bij Lust 18

Wooo, ik ben terug uit Praag. Al drie daagjes, maar ik had het veel te druk met bijslapen (aangezien ik de busreis maar 1 uur heb geslapen en de rest van de week ook niet zo veel) en uitpakken (aangezien k daar superlangzaam mee ben en mn ouders me dat 1000x moeten zeggen) en er is kermis in onze stad (oktoberfeest in Sittard. Het feestgebeuren in onze stad van het jaar) dusja.
MAAR PRAAG WAS GEWOON F*CKING AMAZING!

Donderdag

"Daar gaan we weer. Gymles", zucht Leah terwijl ze haar veters strikt. Ella staat al te springen op haar gymschoenen en haar armen en benen te rekken terwijl ze op Cady wacht die haar o zo 'perfecte' haar in een 'perfecte' staart wil hebben. Ik zucht weer even om haar en loop dan samen met Ruby en Leah de gymzaal in. Meteen verstijf ik als ik zie wie daar ook staat. Louis! Fack! Vergeten! Hij zou gymles geven met een aantal andere sportexamenklasleerlingen. En ik zie er natuurlijk vreselijk uit in deze vreselijke kleding en m'n haar in de lelijke staart. Daarom stond Cady zeker een uur voor de spiegel. Kutwijf. Niemand mag haar. Dat ze dat zelf ook maar eens gaat zien. Ik schuif naast Ruby en Leah neer op de bank waar ook al heel veel andere zitten te wachten. Ik kan m'n ogen niet van Louis afhouden, die samen met een andere jongen de goal voor het voetbal meesleept. Volgens mij heeft hij mij nog niet in de gaten gehad.
"Oh, fack. We gaan ook basketballen. Alsjeblieft niet", zeurt Ruby dramatisch.
"Wat? Dat kan ik dus echt niet", zeg ik geschrokken. Laat ik even duidelijk zijn: Ik haat basketbal!
"Ja, ik ook niet. Maar snappen jullie nou wat de bedoeling is?", vraagt Leah. We schudden allebei ons hoofd.
Als een paar minuten later iedereen van de drie klassen in de zaal zit gaat een van de jongens die organiseert het allemaal uitleggen. We moeten in groepen en gaan dan alles om de beurt doen. Een half uur voetbal, een half uur basketbal en een half uur hockey. Wat een originele sporten toch. Doen we echt niet bijna elke week. Ahum!
"Oke, ik ga tellen. Nummer 1 begint bij voetbal. Nummer 2 bij basketbal. Nummer 3 bij hockey", zegt hij. Hij komt langs en Leah, Ruby en ik willen ons nog verdelen, maar we zijn net te laat en krijgen alle drie een ander nummer. Ik heb nummer drie en moet dus als eerste hockeyen. Louis heeft me nog steeds niet aangekeken wat me nogal teleurstelt. Ik slenter naar zaal 3 voor hockey en merk dat Cady achter me aan loopt. Gezellig, hoor. Dus niet. Hopelijk houdt ze zich gedeist, want ze hangt me echt de keel uit na deze week.
"Ga eens aan de kant, Juliet", hoor ik haar irritante stem zeggen. Ik stop abrupt met lopen waardoor ze tegen me op botst. Een verwaand kreetje verlaat haar mond en ik geef haar een boze blik. Daarna loop ik weer verder. Ik ga echt geen drama creeëren. Zo ben ik niet. Ik ga naast de andere op de bank zitten en kijk nieuwsgierig naar wie hier les komt geven. Jammer genoeg komt Louis niet binnen, maar wel twee andere jongens. Ik zucht even. Pech gehad.
"Oke. We gaan beginnen. Allemaal staan. We beginnen met een warming-up", roept een van de jongens. De hele groep slaakt een zucht en staat vermoeid op.
"Nou zeg, iets meer enthousiasme mag wel. Begin maar met vijf rondjes door de zaal", roept de andere. Nog erger zuchtend en met tegenzin beginnen we te rennen.

Na het hockey schoven de groepen door en kwamen we bij voetbal. Nu zijn we weer door geschoven en komen we bij basketbal. Het laatste onderdeel, gelukkig. Als ik de zaal 2 in loop valt m'n blik meteen op Louis. Shit. Hij geeft basketbal. En daar faal ik dus zo in. Hij krijgt mij meteen in de gaten en knipoogt even. Alle onzekerheid van de afgelopen dagen, waarin ik hem niet gezien heb, is weg. Met een glimlach op m'n gezicht ga ik op de bank zitten. Spijtig genoeg wel naast Cady, omdat daar nog de enige plaats vrij is. Meteen gebaren ze naar ons dat we weer moeten opstaan. Ik kan m'n ogen niet van Louis afhouden terwijl hij aan het vertellen, uitleggen en van alles voor aan het doen is. Elke beweging volg ik zorgvuldig, maar als hij klaar is snap ik nog steeds niet wat ik moet doen. Ik lette meer op hem, dan op de tactiek en wat hij uitvoerde, zal ik maar zeggen.
"Oke, jullie maken tweetallen. Een van de twee pakt een bal en gaan overgooien. Let op de techniek met jullie hand en pols als jullie gooien", roept Joyce, het enige meisje dat les geeft. Tweetallen maken. Daar heb ik dus echt een hekel aan, aangezien ik in deze groep bijna niemand ken. Ik kijk even rond en zie dat bijna iedereen al z'n buddy gevonden heeft. Nice. Kom ik ook nog heel vriendloos over.
"Zullen wij dan maar samen gaan?", vraagt Nick, die naast mij staat en me even aanstoot. Waarschijnlijk heeft hij hetzelfde probleem, en aangezien Cady ook nog over is, en we daar allebei niet mee willen is het al snel geregeld.
"Ja, is prima. Pak jij een bal?", vraag ik. Hij knikt en ik ga al op een vrije plek staan. Ik zie dat Cady nog steeds niemand heeft gevonden en alleen is. Ze loopt op Louis af en ik volg het mee.
"Louis, ik ben over. Ik denk dat wij dan maar samen moeten gaan", zegt ze. Wat een bitch. Gaat ze Louis inpalmen of wat? Ze komt echt te veel aandacht te kort volgens mij.
"Je kan met Joyce. Ik observeer het allemaal wel", zegt Louis en hij wijst al naar Joyce. Ik moet moeite doen om m'n lach in te houden maar ik krijg ineens een klap in m'n buik.
"Auw", roep ik uit. De bal stuitert op de grond en ik zie Nick zo'n 10 meter voor me staan met een verontschuldigende blik.
"Sorry. Ik wist niet dat je niet keek", roept hij. Ik wuif het weg, ten teken dat het wel gaat en pak de bal op. Dan gooi ik hem over, terug naar Nick.
"Wel op de techniek letten, he", hoor ik Louis zeggen. Ik draai me om en hij staat daar met een glimlach op z'n gezicht.
"Zal ik doen hoor", zeg ik glimlachend terug.

Na 10 minuten overgooien en een nieuwe uitleg sta ik met de bal voor de basket en moet ik er op een of andere manier in slagen om de bal erin te krijgen. Dat gaat me dus echt in geen miljoen jaar lukken.
"Ja, schiet eens op, jij", hoor ik Cady achter me zeggen.
"Ja, ja, ben eens rustig, jij", zeg ik geirriteerd. Ik pak de bal tussen twee handen en gooi die op de basket af. Zoals ik al verwacht had zit die er niet in. Achter me hoor ik Cady lachen. Wacht maar eens tot zij aan de beurt is. Ze kan er zelf ook niks van.
"Je beheert de techniek niet helemaal", hoor ik Louis zeggen. Ik kijk naast me en zie dat hij op me af komt lopen.
"Nee, dat klopt, maar aangezien ik sowieso niet kan basketballen zou ik nog niet veel verschil maken", zeg ik. Louis moet even lachen en komt naast me staan.
"Dat denk ik niet. Als eerste houd je de bal al niet goed vast", zegt Louis.
"Nou, dan laat eens zien hoe het wel moet", zeg ik glimlachend. Ik geef de bal over aan Louis. Hij neemt een aanloopje en gooit de bal zo in de basket. Hij steekt z'n handen als een winnaar in de lucht. Ik hoor Cady achter me al lachen. Dat ze haar irritante gelach voor zich houdt en wat minder aandacht trekt.
"Oke, hier is de bal. Nu jij", zegt Louis. Ik kijk hem met opgetrokken wenkbrauwen aan als ik de bal van.
"Ik kan dit dus echt niet hoor", zeg ik.
"Oke", zegt Louis. Hij komt naar me toe gelopen en gaat naast me staan. Hij legt me uit hoe ik moet staan en wat ik nog meer moet doen, maar als ik hem nog steeds verward aan kijkt moet hij even lachen. "Wacht", zegt hij. Hij komt achter me staan, legt z'n armen om mij heen en z'n handen op de bal. Ik voel zijn warme lichaam tegen mij aan, wat me weer even in de war brengt. "Rechtervoet een stukje naar voren en handen leg je zo op de bal neer", zegt hij. Hij legt m'n handen goed neer en legt z'n eigen handen erop. Ik krijg het zo warm dat ik dadelijk nog ga ontploffen. "3, 2, 1", fluistert hij bij m'n oor en we gooien de bal richting de basket.
"Jaaa", roep ik blij als de bal erin zit.
"Louis, ik snap het ook niet", zegt Cady terwijl ze eens extra met haar wimpers knippert. M'n mond valt bijna open van hoe vreselijk erg ze aandacht wilt hebben van hem.
"Nou, je doet eigenlijk precies hetzelfde als wat ik net bij Juliet liet zien", zegt Louis die ook extra lief met z'n wimpers knippert naar haar. Ik zie dat Nick, die achter Cady in de rij stond, moeite moet doen om z'n lach in te houden. Louis neemt Cady nu eigenlijk in de zeik, en ze heeft het zelf nauwelijks door. Ik kijk Nick aan en een lach ontsnapt uit m'n mond. Ineens horen we een fluitje door de hele zaal en kijkt iedereen om. Daar staat m'n gymlerares, waar ik normaal gesproken les van heb.
"Iedereen naar zaal 1 voor de afsluiting! Onthoud bij wie je nu in de groep zit. Volgende week hebben we dezelfde samenstelling", roept ze. Dezelfde samenstelling? Moet ik volgende week weer met Cady? ALSJEBLIEFT NIET! Alhoewel het best wel leuk is om haar uit te lachen. Achter een paar andere aan loop ik naar zaal 1, waar de twee andere groepen al op de banken zitten te wachten.

Reacties (23)

  • Hargrove

    buuuurn

    8 maanden geleden
  • fultimefangirlx

    Wauw ik zie me eigen reactie in de comments terug.

    4 jaar geleden
  • Gunderson

    mu ha ha ha
    Trut Cady

    4 jaar geleden
  • fultimefangirlx

    WHAHAHAHAHAHAHAHAHAAH KomediexD

    4 jaar geleden
  • Summerday

    DIE LACH GAAT NIET MEER VAN ME GEZICHT AF!:D

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen