Foto bij I'm not the easy kinda girl

@ Azulchicka, fijn om te horen hoe mensen het soms anders interpeteren - iedereen heeft er natuurlijk een ander beeld bij en dat is ook het leuke van verhalen en boeken. Het is in zekere zin ook een vertrouwenskwestie... Ze vind het ook moeilijk om hem te vertrouwen juist omdat ze het in het algemeen - en dan met name mannen - het vertrouwen van mensen moeilijk vindt. Wat heeft haar daar toe gezet? De gebeurtenissen die ze in het verleden heeft meegemaakt.

Mag ik vragen wat je vreemd vind aan die opmerkingen? Ik bedoel niet ieder personage is per definitie "goed" in een verhaal. Ik weet niet of je de studentenscene en dan met name de studentenhuizen heb meegemaakt, maar in sommige huizen gaat het er zo aan toe, lang niet allemaal gelukkig, want ik heb zelf ook in een studentenhuis gezeten een tijdje, en dat was gewoon allemaal heel netjes:). Maar daar gaat het niet om. Ik probeer hier typetjes neer te zetten. En juist een bepaalde uitspraak kan ze vormen. Juist omdat het hier om een groot studentenhuis gaat, heb je niet alle ruimte om iedereen uitgebreid neer te zetten, anders wordt het saai. Wat kun je uit die uitspraken halen? Dat Daisy een beetje de "slut" des huizes is en alleen uit is op een avontuurtje en dat Melanie het typische, verwende studentje is. Hiermee is "de fundering" voor deze twee karakters gezet, waaruit ik mensen meer een richting kan aangeven van hoe ze zijn. Beiden houden ze dus ook niet echt rekening met een ander. Vooralsnog, er wonen in totaal acht studenten in dat huis, ik kan niet aan iedereen een half A4 besteden, anders leest het niet lekker. Daarom is een duidelijke actie/monoloog nodig om ze in te luiden. Maar ik snap wel dat het je irriteert, ik had zelf ook moeite gehad met hun als het "real life" was. Hoop dat je het nu een beetje begrijpt:). Daarnaast moet je het allemaal met een knipoog aannemen he, als je de rest van mijn verhaal heb gelezen, weet je dat ik het af en toe met een dramatisch/ironische ondertoon schrijf ;-). Als je vragen heb, hoor ik ze graag. Je mag ze ook per PB of GB sturen.

Voor de rest; leesze! Hoop dat jullie het een leuk stukje vinden:). Mijn dag kan in ieder geval niet meer stuk:). Ik schrijf voor een grote, nederlandse website columns en heb net een hele gave CD thuisgestuurd gekregen van Someday, echt leuke muziek, waar ik heerlijk op kan schrijven:)!

De volgende ochtend werk ik al een derde kop koffie naar binnen voordat mijn moeder klaar is om te vertrekken. Ze kijkt me vreemd aan, maar stelt gelukkig geen vragen. Na een reis naar kantoor die me veel te kort duurt, komen we aan op kantoor. ‘Veel plezier op je laatste werkdag, schat!’ wenst ze me.
Juist. Veel plezier zal ik hebben. Stilletjes sluip in het kantoor binnen en controleer of hij toch niet ergens iets verstopt heeft om me hier op te sluiten of vast te binden. Je weet maar nooit.
‘Wat doe je?’ vraagt Lucas, heerlijk en wel als hij zijn kantoor binnenloopt.
Ik antwoord niet en ga stilletjes op mijn stoel zitten. Hoe ga ik deze dag ooit overleven? Hoe ga ik ooit mijn ogen van zijn vorm van perfectie afhouden? Heeft hij nou expres een knoopje van zijn overhemd teveel opengelaten? Teveel vragen.
‘Oh ja, voordat ik het vergeet…’
Verwachtingsvol kijk ik hem aan – die hoop zakt alleen als een baksteen naar de bodem van de oceaan als er ineens een vrouw binnenloopt waar menig Victoria’s Secret model nog bij verbleekt. Honingblond haar, blauwe ogen en een perfecte glimlach. Dan heb ik het nog niet over dat perfecte figuurtje waar ik een nier voor zou afstaan. Nee, zo kan ik rustig met Lucas een gesprek voeren wil je zeggen? Ze komt naar me toe en steekt haar perfect gemanicuurde hand naar me uit. ‘Ik ben Manon, jij zou me vandaag even wat laten zien, zodat ik de zaken vanaf morgen kan waarnemen?’
Oh ja – wist ik veel dat ze zo mooi zou zijn! Ik kijk Lucas aan, die zijn spottende glimlach nauwelijks kan verhullen. Hij kijkt me spottend aan met die geweldig ogen van ‘m. Oh, ik smelt. Zonder hem ook maar al teveel uit het oog te verliezen begin ik Manon het een en ander uit te leggen. Onopvallend wijst Lucas naar zijn borst als ik hem aankijk.
‘Ik?’ mime ik. Nee, er is zeker niets mis met mijn decollete. Nee, als ik links van me kijk weet ik zeker over wie het heeft. Heeft die meid niet eens een BH aan of zo? Ik schraap mijn keel – typische stille hint – maar dat heetf ze niet in de gaten. Lucas schiet in de lach.
‘Wat is er?’ vraagt Manon oprecht.
Ik schud mijn hoofd. ‘Niets – nee, je moet daar klikken, dan sla je ’t op. Ja, dat is ‘m.’
‘Dat?’ Ze bukt nog iets verder. Hallo – d’r memmen liggen bijna op tafel.
Lucas schudt zijn hoofd en kijkt weg.
Ha! Lekker voor ‘m.
‘Is dat het Julia?’ vraagt ze.
‘Ehh… Ja. Maar even een tip he, misschien moet je je jurkje optrekken. Je baas wordt er ongemakkelijk van!’
Ha, Lucas Fields! Doe mij die maar na.
Ze trekt arrogant haar wenkbrauw op. Alsof ze wilt zeggen dat ze het expres doet – expres voor hem. Nou, in dat geval… ‘Ik meen het, Manon. Strippen doe je niet op kantoor.’ Waar haal ik dat nou in vredesnaam vandaan? Oké, haar blik was pure arrogantie en afgunst, het floepte er zo maar uit – maar oké, het was best een goede opmerking, al zeg ik het zelf. Fier staat ze op en trekt haar jurkje op. ‘Ik geloof dat ik het allemaal wel snap. Veel plezier op je laatste dag.’ En ze loopt weg.
‘Nog even en ik dacht dat jouw blik zou branden. Of sissen. Staat je goed.’ Merkt Lucas op.
‘Je weet half niet wat ik in huis heb,’ antwoord ik.

Reacties (7)

  • Merchantson

    hahah! geniaal; ik heet ook manon XD. mn moeder zegt nogal vaak ik mn shirt omhoog moet trekken...:$XD haha leuk geschreven weer!

    7 jaar geleden
  • Rembrandt

    Ze weet toch dat dit een bedrijf is en geen stripclub?

    7 jaar geleden
  • MacGyver

    Ik snap het.

    En die Manon is ook echt zo'n type, denk ik dan. Ik denk dat ik er zelfs iets van had gezegd. En dan niet op een aardige manier.

    7 jaar geleden
  • DreamerN

    Whoo go Julia !!
    *hopend op nog een stukje*(A)

    7 jaar geleden
  • Skyper

    Nou ik zou zeggen, zet je muziek op en activeer nog een stukje! dan kan mijn dag ook niet meer stuk!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen