Foto bij 076 - Zayn Malik

weer een lang stukkie!! happy?
let me know what you think AND wich pov!:D
ik zal proberen om voor de andere story ook wat te gaan schrijven:D
lovies.ME!! <3

Nadat ik had verwerkt wat ik net te weten was gekomen strompelde ik mijn kamer uit de trap af. Ik liep de woonkamer in en zag iedereen daar zitten iedereen behalve Louis…
“blijf ik ga Louis halen” zei ik terwijl iedereen me verbaast aan keek.
Zo snel als ik benden was zo snel was ik ook weer boven.
Ik liep naar Louis kamer en deed zelf geen moeite om te kloppen.
Ik opende de deur en zoals gewoonlijk lag hij op zijn rug naar het Plafond te staren. He keek zelf niet op toen ik als een malloot zijn kamer in liep.
“Louis kom” zei ik dwingend. Hij keek niet op deed geen moeite om antwoord te geven. Was het al gewoon dat we hem zo aanspraken.
Maar nu was het anders al leek hij dat niet te beseffen. Ik gromde en nam zijn handen. Ik trok hem het bed af en sleurde hem mee de trap af. Hij deed zelf geen moeite meer om te protesteren. Als ik was aangekomen in de woonkamer plaatste ik hem voorzichtig tussen Perrie en Harry die meteen een arm rond hem sloegen.
Vervolgens begon ik door de kamer te ijsberen had geen idee waarom maar ik kon nu niet stilzitten.
“Zayn wat is er” fluisterde mijn moeder.
“yasmine” zei ik en bleef abrupt stilstaan. Alle ogen schoten mijn kant op en in de meeste ogen was hoop te zien, alleen niet in die van Louis hij had te strijd al lang gelden opgegeven.
Ik ging voor hem staan en knielde neer voor hem.
Ik legde mijn handen op zijn wangen en dwong hem zo naar me te kijken.
“we halen haar daar weg” zei ik.
Louis keek me nog steeds dof aan.
“hoe” zei hij als een robot.
Ik zuchten en liet 1 hand naar mijn broekzak gaan. Ik haalde mijn mobiel eruit en ontgrendelde die. Ik ging naar mijn inbox en nam het berichtje van Amber. Ik duwde mijn mobiel in de handen van Perrie.
“lees voor” dwong ik haar. Ze knikte en nam even adem.
“VERGEET ALSJEBLIEFT GEEN MEDISHE HULP!!! En bereid je voor op wat komen gaat. Plan dit goed Zayn 1misstap en we gaan er allemaal aan.” eindigde Perrie de sms.
Een creepy stilte volgde niks werd gezegd.
Louis sprong ik, automatisch deed ik het zelfde.
“we gaan nu” zij hij vast besloten.
“Louis als we dit doen zijn we haar kwijt, wacht nog een paar uur in belang van jouw meisje. We moeten dit goed plannen. T’ komt goed.” Zei ik terwijl ik recht in zijn ogen keek.
Verslagen gaf hij toe en mijn smeekbedes en stortte zich huilend in mijn armen. Ik sloeg mijn armen rond hem en wreef troostend over zijn rug.
“Liam bel Paul en de politie we kunnen dit inderdaad niet alleen en we moeten amber geloven op haar woorden” zei ik.
Liam knikte en liep weg.
Ik ging op de bank zitten met Louis nog steeds in mijn armen.
“alles komt goed Lou morgen ligt ze weer in je armen.” Fluisterde ik.
i hope you like?:p en welke pov nu?.xx

Reacties (12)

  • AppleTree1

    snel verder<3

    6 jaar geleden
  • LaureWithAnE

    Aaaawh Lou don't cry baby! She comes back! Xxx

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen