Foto bij He can't mean it

Lucas zorgt altijd voor verassingen... Ben benieuwd wat jullie ervan vinden (a)!

Een uur later – of een heel aantal uur later, staan we buiten. En ik ben duizelig. En raar. Ik schiet in de lach als ik Mike ineens dubbel zie.
‘Wow, milady Julia, jij hebt echt een hoop gezopen,’ zegt hij wel drie keer.
‘Een keer is genoeg, Mike!’ Ik struikel over mijn eigen voeten.
‘Dame, jij hebt echt een bed nodig en paracetamol, voor je kater morgenochtend.’
Whatever. Ik wil naar mijn fiets lopen.
‘Lady, no way. Ik kar je wel naar huis toe.’
Voordat mijn druilerige benen het in de gaten hebben, zet Mike me achterop mijn fiets.
‘Ik vind damesfietsen altijd fijner fietsen – kom ik nooit in de knoop met mijn kroonjuwelen.’
‘Wow, Mikie, dat is way too informatie! Da wil ‘k nie weten.’
‘Bitchy! Auw! Morgenochtend weet je d’r niks meer van, zuiplap.’
‘Je hoge stem doet pijn!’
‘Rustig!’
‘Fiets nou maar!’
Eindelijk zet hij de vaart erin en ik houd hem stevig vast. ‘Ben jij weleens echt verliefd geweest? vraag ik.
‘Verliefd? Dat is zo overrated.’
‘Nee echt?’
‘Nou ja, ik ben weleens echt verliefd geweest… Maar toen was ik nog niet echt uit de kast, zeg maar.’
‘Heb je hem laten lopen?’
‘Helaas wel ja…’
‘Wat is er gebeurd dan?’
‘Hij vertelde me dat hij verliefd op me was, ik was dat ook op hem, maar stond onder druk van mijn omgeving. Ik heb zijn hart gebroken en sindsdien… Sindsdien, is hij vermist. Dat was een jaar of drie terug. Sindsdien… Sindsdien heb ik besloten te zijn wie ik ben, alleen zorgeloos… Ik ga me niet binden. Dat ben ik verloren, min of meer. Ik leef voor passie, lol en liefde… Misschien ooit. Man, nu klink ik zo overrated. Jouw schuld.’
‘Maar Mike, wat jou is overkomen… Dat is verschrikkelijk! Doet het… Doet het dan geen pijn?’
‘Het doet… Julia, daar praat ik liever niet over.’
Het doet hem verschrikkelijk veel pijn, I can tell. Hij houdt een facade op om alles te verbergen, zijn pijn links te laten liggen. Een weg die ikzelf ook min of meer heb verkozen. Ik wilde het kwaad dat mij geschiedde niet in de ogen kijken – en iedere man in mijn leven verbande ik. Met uitzondering van één – en daar is waar Lucas mijn leven in sprong. Letterlijk, of eerder als een bom uit de lucht kwam vallen. Ik vraag me nog steeds af hoe ik dat ga overleven.
‘En jij, Julia?’
‘Waarom spreek je mijn naam uit op een Romeo & Julia manier? Waarom niet gewoon als Julia?’
Hij zucht. ‘Ben jij verliefd?’
‘Verliefd…’ zucht ik ‘dat is zo overrated,' plaag ik hem.
‘Kom op, voel je niets voor dat hete ding dat je aan de haak heb geslagen?’
‘Hij heeft een naam, Mike.’
‘Je hebt mijn vraag niet beantwoord.’
Ik zucht. ‘Je moet weten… Dat… Dat ik niet zo makkelijk ben met mannen – ik heb nogal wat ervaringen.’
‘I can tell. Dat straal je uit, schat.’
‘Hoe dan ook, Mike,’ ga ik verder ‘het is moeilijk voor me – en hij is helemaal moeilijk maar… Maar ik voel dingen die ik eerder nog nooit heb gevoeld. Het is vreemd.’
‘Liefde is vreemd, schat. Let’s face it.’
‘Hoezo?’
‘Omdat de jouwe bij onze voordeur geparkeerd staat.’

Reacties (16)

  • agirlx

    hahahha serieus xd

    6 jaar geleden
  • Rembrandt

    And that boy looks yum.:9~Is hij Lucas of Mikie?

    7 jaar geleden
  • Rembrandt

    Haha,ik wil ook zo'n coole gay-friend. :'D

    7 jaar geleden
  • NicoleStyles

    haha faal
    snel verder!! <3

    7 jaar geleden
  • FollowDreams

    Hahah,snel verder! (:

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen