Mila Benson

Verbaasd volgen mijn ogen hoe Jason wegloopt naar een jongen bij de ingang. Een zwart jack en donkere spijkerbroek omhullen zijn lichaam, terwijl zijn ogen zijn bedekt door een grote zonnebril. Nog voor ik goed en wel door heb wat die twee met elkaar te maken hebben verlaten ze de zaal.
'Dat was raar', lacht Jill en kijkt mee naar de dichte deur. 'Wie was die jongen?'. Jill haalt haar schouders op en richt zich weer op de training. Ik zelf houd me aandacht bij de deur, hopend dat Jason er snel weer doorheen kwam. Die "vriend" van hem leek me niet echt het betrouwbare type.
'Schatje, kom'. Als ik een warme hand op mijn schouder voel kijk ik geschrokken om. 'Thomas! Ik schrok van je'. Hij glimlacht breed en slaat beiden armen om mijn lichaam heen. 'Sorry pretty girl'. Ik grijns en duw hem een stukje van me af.
'Zullen we vanavond naar mijn huis? Ik ben alleen thuis dit hele weekend'. Een brede grijns staat op zijn lippen en direct heb ik door waar hij heen wilde. 'Uh-, ik denk niet dat ik kan', zeg ik iet wat ongemakkelijk en kijk naar de deur die met een zwaai wordt open gegooid.
Jason komt met een kwade blik in zijn ogen de zaal ingelopen en geeft een briefje aan de coach. Direct daarna loopt hij weer terug naar de deur. Waar ging hij heen? Zonder verder na te denken duw ik Thomas zijn armen weg en ren achter Jason aan. Misschien was hij wel ziek geworden. Dan kon ik hem toch niet alleen over straat laten.
Thomas schreeuwt me nog na, maar ik heb alleen nog maar aandacht voor de deur die net voor mijn neus dichtvalt. Direct open ik hem weer en zie Jason samen met een andere jongen staan. Allebei hun rug mijn kant op gericht. 'Jason?'. De deur van de gymzaal valt achter me dicht, en beiden kijken ze om. 'Mila, wat doe jij hier?!'. Meteen als Jason deze zin heeft uitgesproken begint zijn vriend breed te grijnzen. 'Oh dus dit is Mila?'. Hard stompt Jason tegen zijn schouder en zet een stap mijn kant op.
'Je ging zomaar weg, ik dacht dat je ziek was'. Pas toen de woorden over mijn lippen waren gerold merkte ik hoe ongeloofwaardig het klonk. Zelfs ik geloofde mijn eigen excuus niet. Maar waarom was ik dan wel achter hem aan gegaan?
'Alles is goed, ik moet even bij een vriend langs'. De blik in zijn ogen vertelde me dat hij me niet de waarheid zei. Maar ik durfde er niks tegenin te brengen. Zijn vriend naast hem keek de hele tijd met een donkere blik mijn kant op. 'Oh, oké. Doe je voorzichtig?'. Waarom zei ik dit? Ik begon onzin uit te kramen door de zenuwen. Zenuwen die ik kreeg van die donkere vriend van hem.
'Voor jou altijd', grijnst hij breed en drukt een snelle kus tegen mijn wang aan. 'He's not that scary. Be careful', fluistert zijn warme adem zacht tegen mijn oor aan. En net als zij samen de kleedkamer hebben verlaten, wordt de deur achter mij geopend. 'Is alles goed? De coach liet me weer eens niet gaan'. Angstig kijkt Thomas om zich heen, bang iets op te merken.
'Het was niks, gewoon even naar de wc'.

Kudo of reactie? Ook al doen jullie dat al (: hihi. x

Reacties (4)

  • iBiebersGirl

    Super <33
    Snel verder!(flower)

    8 jaar geleden
  • iHeartBiebs

    Ik irriteer me echt aan die Thomas.

    8 jaar geleden
  • iHeartBiebs

    Ik irriteer me echt aan die Thomas.

    8 jaar geleden
  • Boobs

    Jassssssoooonn

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen