Foto bij Get ya in your own game

Wat vinden jullie? Let me know! x

Zwijgend laat ik me aan de lange tafel aanschuiven. Lucas gaat tegenover me zitten.
‘Julia,’ begint hij naar verloop van tijd ‘doe nu alsjeblieft niet zo, ik kan het je niet vertellen. Maar het is altijd voor jouw bestwil. Altijd.’
Ik leg mijn bestek weg. ‘Vast. Laten we dat maar in het midden laten. Maar hoe kan ik weten of dat ik je kan vertrouwen als je zoveel achterhoudt? Ik vind het al zo moeilijk en mijn geduld is zeker niet grenzeloos.’
‘Dat snap ik, maar het kan niet anders.’
‘Hoe moeilijk is het, Lucas? Je hebt een mond en je kunt praten. Vertel het me!’ Kwaad sta ik op en draai me van hem af.
‘Ik ben alles behalve makkelijk, dat moet je inmiddels wel in de gaten hebben, Julia,’ fluistert hij.
‘Ik vertel je vanaf nu ook niets meer over mij.’
‘Ik weet alles al, en als ik iets niet weet, dan kom ik er toch wel achter.’
‘Klootzak.’
‘In mijn geval noem ik het liefde.’
‘Psychopaat.’
‘Je gaat nu echt te ver, Julia.’ Ik hoor hem op staan – maar ik loop weg. ‘Dat is dan heel fijn voor je.’ Ik gooi de slaapkamerdeur achter me dicht en op slot. Gespannen laat ik me neervallen op het bed. Wat moet ik nu toch? Moet ik dan toch geduld hebben en hopen dat alle puzzelstukjes op zijn plaats vallen? Maar ik weet niet of ik dat kan, mijn honger naar kennis over hem is te groot. Is hij dan toch gecompliceerder dan ik dacht? Is hij meer beschadigd dan ik? Praat ik makkelijker over mijn verleden dan hem? I don’t freaking know. Wat ik wel weet is dat dit niet werkt. Misschien moet ik gewoon meewerken, hem de ruimte geven. Het is natuurlijk het einde van de wereld nog niet… Ik haal nog een keer diep adem en open de deur. ‘Sorry dat ik net zo achterlijk deed, laten we er een leuke dag van maken, Lucas. Dat hebben we nodig.’
Hij glimlacht. ‘Daar hoopte ik nu precies op.’
We zetten ons ontbijt voort en daaropvolgend ga ik me aankleden. Lucas zit achteraf lui op de bank terwijl hij druk op zijn Ipad kijkt. ‘We kunnen naar carre gaan, daar is vandaag een leuke voorstelling. Daarna dineren in ’t Hilton.’
‘No way, meneer Fields. Geen over de top luxe vandaag, ik heb een veel beter idee.’
Nieuwsgierig kijkt hij me aan. ‘Wat dan?’
‘Geef me je autosleutels en ik laat het je zien.’
Hij kijkt me twijfelend aan. ‘Goed dan,’ en hij gooit me de autosleutels toe.
‘Mooi.’ Wat ben ik toch blij dat ik mijn gympies heb meegenomen.
Ik stuur Lucas weg terwijl ik snel een rugzak klaarmaak met een lunch voor ons twee. Snel print ik een plattegrond van internet en neem Lucas mee naar de parkeergarage waar de zwarte Porsche tussen veel van zijn andere auto’s staat.
‘Ah,’ vervolgt Lucas ‘Je bent dus ook echt van plan om te gaan rijden?’
‘Dat is het plan, meneer,’ ik stap ik de auto. ‘Kom we hebben nog een aardig ritje te rijden.
Zijn blik wordt alleen nog maar nieuwsgieriger. Dan zal ‘ie toch moeten wachten, want ik houd het zo lang mogelijk geheim. Speciaal voor mij – badass me, hahah.

Reacties (6)

  • agirlx

    hahah go Juul x

    6 jaar geleden
  • MacGyver

    Een koekje van eigen deeg! Maar Lucas word wel een beetje eng, dat ie alles over haar weet maar dat zij niks over hem mag weten.

    7 jaar geleden
  • SuperrCarrot

    Ghehe, me likey (:

    7 jaar geleden
  • YOURHEAD

    benieuwd! verder!

    7 jaar geleden
  • Manonxxx

    Haha, super leuk.
    Ben wel benieuwd wat ze gaan doen.
    Sne verder...
    xx

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen