Foto bij One

Dark and lonely, I need somebody to hold me.

Avery Madeline Collins


"Avery!" Ik vloog breed glimlachend in Audreys armen en knuffelde haar stevig. "Oh Aud, ik heb je zo gemist." Jammerde ik en ze grinnikte even. "Nu kan je me lekker weer elke dag zien! Every day is Audrey time!" Grinnikte ze vrolijk waardoor ik ook weer een glimlach op mijn gezicht kon toveren. "Oh ja, wat wou je me nou zeggen?" Ik schudde mijn hoofd. "Niet nu, eerst wat gaan drinken en dan vertel ik het je wel." Ze knikte goedkeurend en we liepen samen naar de lopende band waar mijn koffers op zouden moeten staan.
"Ja! Die is het, die rode daar! Pak hem!" Commandeerde ik Audrey, aangezien ik al twee koffers eraf had gehaald en dus moeilijk nog een derde eraf kon trekken. Ze ging in positie staan wat me deed lachen en greep de koffer stevig vast waarna ze hem eraf sleurde. "Jeeeeeezus wat zit hier allemaal in?" Lachte ze en ik haalde lachend mijn schouders op. "Mijn hele kledingkast probably?" Grinnikte ik en ze schudde afkeurend haar hoofd. "Je gaat waarschijnlijk duuuuuizenden dollars verdienen met je modellen werk maar toch neem jij je oude kleding nog mee? Zo heb ik je niet opgevoed hoor!" - "Je hebt me niet opgevoed!" Lachte ik. "Had ik beter wel gedaan." Zei Audrey afkeurend waardoor ik haar een klapje tegen haar arm gaf. We pakten mijn koffers, die gelukkig wieltjes hadden, en rolden ermee naar de starbucks. We hadden nog even tijd voor mijn nieuwe agent me zou komen halen, ik wist nog niet hoe hij of zij eruit zag maar hij óf zij wist wel hoe ik eruit zag. Hij of zij zou me dan meenemen naar mijn appartement en dan kreeg ik even de tijd om alles uit te pakken, een beetje in te richten, al was dat volgens Alina al gebeurd voor me, en daarna mocht ik gewoon wat rondhangen in LA. Morgen had ik pas een afspraak bij LA models, dus ik had vandaag genoeg tijd om mijn oude vrienden op te zoeken. Audrey zei dat iedereen heel erg blij was om me terug te zien. "Ga je je jaar bij ons op school afmaken?" Vroeg Audrey en ik haalde mijn schouders op. "Dat zal ervan afhangen of ik daar tijd voor zal hebben, maar waarschijnlijk wel." Ze grijnsde en ik wist wat er nu allemaal door haar hoofd ging. Ik en Audrey zette vroeger de hele school op stelten waardoor alle leerlingen ons aanbaden maar alle leerkrachten ons verafschuwden, of bíjna alle leerkrachten. "Is meneer Johnson er nog steeds?" Hij was de enige die ons aankon en die ons lachen vond. Hij was dan in tegen stelling tot de meeste leerkrachten nog redelijk jong, 25, én heel erg knap waardoor Audrey altijd héél goed oplette bij zijn les. "Ja! En volgens mij heeft hij een nieuwe vriendin want als we er naar vragen begint hij altijd te blozen, weet je hoe schattig dat is?" Ik lachte even. "Focus jij je maar op je vriendje." Zei ik lachend. "Kijken mag, aanraken niet." Knipoogde ze vrolijk.

-


Voila, het eerste deeltje van deel 2. Wat vinden jullie er al van? Oh ja, neem ook even een kijkje op de Tumblr (Er zijn 2 pagina's, vergeet niet op pg 2 te kijken.) van deze story, waar je alle personages én plaatsen zult zien. Er zal ook een afspeellijst komen met soundtracks van de story. Aan de hand van die soundtracks kun je een beetje afleiden hoe Avery's gevoelens zijn, en hij de story zal lopen. Deze zal altijd in bewerking blijven. Als je vragen hebt over deze story óf over de personages, kan je die ook altijd op die Tumblr vragen. Ik zal er altijd op antwoorden! Have fun reading this story!

Reacties (9)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen