Foto bij 79.

London was amazing! Mijn god, ik heb me nog nooit zo vermaakt in een weekend, afgezien van de ontiegelijke, belachelijke, hatelijke vertraging van vier uur op de heenweg heb ik echt de tijd van mijn leven gehad en zou ik het zo nog een keer doen! Heel erg bedankt voor alle felicitaties en alles! Ik heb van mijn dag genoten, maar nu voel ik me oud (: Anyway, snel verder met Vanessa en Zayn.

That moment when you have a moment

“Hey, mom,” zei ik vrolijk toen mijn moeder de telefoon opnam. Ik liep… Ergens in Londen. Het was overal erg druk, zeker met de Olympische Spelen midden in de stad. Nadat ik de studio was uitgevlucht had ik een tijdje op het bankje gezeten tot ik rusteloos werd. Ik had de hele ochtend en begin van de middag niet echt iets uitgevoerd, en besloot dat het tijd was voor koffie. “Vanessa! How are you, honey? Is everything alright?” Ik glimlachte. Ze klonk bezorgd, wat was ze toch lief. Ik liep een hoek om en zag iets verderop een klein caféetje. “I’m fine, mom. Just calling to tell you I bought a new phone,” ik twijfelde even of ik ook zou vertellen dat ik twee jurken had gekocht, maar de woorden waren m’n mond al uit voor ik bedacht of het slim was, “and a dress.”

Uit voorzorg hield ik mijn iPhone wat verder van mijn oor af, en met recht ook. “Oh! That’s amazing! What kind of dress? What colour? Is it beautiful? I want to see it!” babbelde ze meteen een eind weg op hoog volume. Natuurlijk zou ze compleet negeren dat ik een nieuwe telefoon had gekocht.

“I actually bought two,” antwoordde ik op twijfelende toon. Ik duwde de deur van het kleine café open en snoof de geur van verse koffie dankbaar op. “Okay, mom, mom! MOM!” riep ik toen ze onverstaanbaar begon te brabbelen. “Calm down, they’re just dresses. One’s a black one, little bit skater looking. But you’re gonna love the other one. It’s sky blue, and it’s like the dresses Haley used to wear.”

Ooh!” zuchtte mijn moeder tevreden, en ik glimlachte. “You really have to email me a picture of you in the dresses. Are you having fun?

“Oh, it’s fine. I don’t get to see Zayn as much as I want, but I guess that’s just part of the life. They’re at the studio now, rehearsing,” antwoordde ik, met een verdrietige glimlach om mijn lippen. “Sorry, mom, I have to go. But I’ll email you a picture of the dresses when I get back home.” Ik beet op m’n lip toen ik me realiseerde wat ik had gezegd. Zou mijn moeder het gemerkt hebben.

Home?” vroeg ze geamuseerd. “Don’t you think you could just show me the dresses, then?

Ze had het dus wel gemerkt. “I… I… Erm… Oh, never mind. You know what I meant,” stotterde ik, en ik liet mijn hoofd hopeloos in mijn hand zakken. Natuurlijk zou ze het merken, daar is het mijn moeder voor. “I think you’re cute. Don’t tell your dad I said that, because he will not be happy you called his apartment home,” lachte mijn moeder. “Yeah, well, you won’t tell if I won’t tell, right?” vroeg ik hoopvol.

That’s alright, sweety. Now, go live! I still have a lot to do any way,” grinnikte mijn moeder. Ze was in een goede bui vandaag. “Hey, mom,” zei ik snel, voordat ze ophing. “Yes?

“I love you.”

I love you, too.”

Ik hing op, en keek even naar de menukaart. Het was een schattig caféetje. Met moeite kreeg ik mijn jas uit, en legde hem naast me op de bank. “Good morning, how can I help you?” vroeg de serveerster verveeld. Ze had haar boekje en pen al in de aanslag om mijn bestelling op te schrijven. “A… Heavenly Hazel Cappucino and a strawberry muffin, please,” zei ik beleefd. Ze noteerde de bestelling, en liep zonder iets te zeggen weer weg.

Ik sprong omhoog toen mijn telefoon begon te trillen op tafel. “Jesus,” fluisterde ik geschrokken, voor ik de telefoon oppakte en keek wat er nu weer was. Ik had nog geen flauw idee hoe het ding werkte, en hij bleef maar trillen de hele dag. Deze keer was het echter een Whats App berichtje van Zayn.

Hey, love, where are you?

Ik zuchtte even. Paul had hem vast niet verteld over ons gesprek, zo slim was ‘ie nou ook weer wel. Snel typte ik een berichtje terug.

You dragged me out of my bed this morning. I needed coffee ;-)


Ik legde glimlachend de telefoon weg, en het meisje kwam weer terug lopen met mijn koffie en de muffin. M’n mond begon al te wateren toen ik het zag, en nog erger toen ik het rook. Ze glimlachte toen ze mijn hongerige blik zat. “Didn’t have breakfast?” vroeg ze met een knipoog, en ik schoot in de lach. “Nope, boyfriend overslept, so we had to hurry.”

Ze schonk me nog een glimlach en liep toen weer weg. Ik mocht dit caféetje wel, als ik nou kon onthouden hoe het heette zou ik vaker komen. Net toen ik de koffiebeker op aan mijn lippen zetten, maakte ik een spastisch beweging, omdat m’n telefoon weer ongenadig begon te trillen. Ik schold fluisterende en zette de koffiebeker weer neer.

x.x' Bring me some?


Ik glimlachte, het meisje dat mij had geholpen liep net weer langs mijn tafel. “Excuse me, can I take it to go?” vroeg ik snel. Ze draaide zich op haar hakken om en keek me vragend aan. “Sure…” zei ze verbaasd, maar ze deed toch wat ik vroeg. “You have to pay for the mug, you know that right?” vroeg ze voor de zekerheid. Ik knikte. “And can I get the same again?”

De ogen van het meisje begonnen te stralen en ze lachte zachtjes. “Meeting up with the boyfriend?” vroeg ze grijnzend. “Yeah, he’s begging for caffeine… Thank you,” glimlachte ik terug. Ik pakte de koffiebekerhouder aan en het zakje met de muffins. “Keep the change, I don’t have hands free to take it anyway. Have a nice day, … Rhyme. Cool name,” zei ik en ik glimlachte nog eens. “See you soon.”

Ik stak mijn hand met de zak omhoog en liep het caféetje uit. Be right there, caffeine’s longing for you. Ik klemde m’n kaken op elkaar zodat de zak met muffins er niet tussen uitglipte en stopte m’n telefoon in mijn achterzak. Niet de slimste plek, maar ik had even mijn handen vol. In tien minuten was ik terug in de studio, en ik wees mezelf erop dat ik Muffin Mansion niet moest vergeten. “Hey, Paul,” zei ik neutraal toen ik de lounge weer binnen liep. Hij keek op van zijn telefoon met een geschokte blik op zijn gezicht.

“Have you seen Zayn by any chance?” Een onnozele glimlach speelde om mijn lippen. Het was laag, dat wist ik, maar ik wilde Paul gewoon even irriteren.

“He’s recording,” antwoordde Paul kortaf.

Ik rolde mijn ogen en pakte m’n telefoon. Where you at?

At the picnic table. Felt like a romantic for a change ;-)


Ik stond weer op, pakte de koffiebekers en de muffins en liep naar de deur. Ik voelde hoe Paul me met zijn ogen volgde. Zonder op of om te kijken, zei ik vlak voor ik door de deur liep: “Liar.” Dezelfde onnozele glimlach lag om mijn lippen en ik rolde nog eens geïrriteerd met mijn ogen, maar vervolgens zette ik Paul uit mijn gedachten. Ik had nu even tijd met mijn vriend, iemand die ik te weinig zag voor de hoeveelheid tijd dat ik aan hem dacht. Dit moment wilde ik niet verspillen aan denken aan problemen.

Met mijn schouder duwde ik de deur naar buiten open. Meteen zag ik Zayn met zijn rug naar me toe zitten. Ik liep naar hem toe, en sloeg zonder te kijken wat hij aan het doen was mijn armen om zijn nek en drukte mijn lippen op die van hem. Gewoon, omdat het kon. Zayn reageerde meteen en likte met zijn tong langs mijn lippen, smekend om toegang. Ik liet hem toe, en verborg mijn vrije vingers in zijn zachte haar. Grijnzend trok ik weer terug en voelde hoe Zayn met zijn handen over mijn rug gleed. “What was that for?” vroeg hij, evenseens grijnzend en enigszins buiten adem.

“I just felt like it,” zei ik schouderophalend en gaf hem nog een oppervlakkige kus. “You want your coffee, or what?” Ik plofte naast hem op de picknicktafel en bood hem de zak met muffins aan. Nieuwsgierig trok hij de zak open en kwijlde zowat over de muffins heen toen hij ze rook. “I get coffee, a muffin and a kiss. Without a fight. Something’s gotta go wrong at some point here,” mompelde hij bezorgd, en hij keek me even van opzij aan met half samengeknepen ogen. Ik knipperde onschuldig met mijn ogen. Ik wilde het nu niet hebben over Paul en zijn bespottelijke waanvoorstellingen.

“Thanks, babe,” zei hij zachtjes en hij boog naar me toe zodat hij me nog een kus kon geven. Of hij zag niet dat ik iets verborg, of hij koos er tactisch voor om er niets van te zeggen. Ik ging er hoe dan ook niet op door, en overhandigde hem de Heavenly Hazel cappucino.

“Just because everything is right, doesn’t mean something has to go wrong, you know,” zei ik half glimlachend. Ik stootte mijn schouder tegen de zijne aan, en legde mijn hoofd er vervolgens op neer.

“I know. I’m just a very, very lucky man to have you by my side,” fluisterde Zayn in mijn oor. Hij sloeg zijn arm om mijn schouder en trok me dichter tegen zich aan. Ik keek grijnzend omhoog. “You are, aren’t you?”

Reacties (9)

  • GossipGirl21

    Liieefff super

    1 jaar geleden
  • S0MERHALDERS

    Awh, ze zijn zo lief samen..

    6 jaar geleden
  • Nixon

    Ik heb dit gemist, dus ik ben blij dat je weer terug bent, haha. Super dat je het leuk gehad hebt, ik ben jaloers... ^^
    En jemig, Paul: wat ben je een zak. Vanessa en Zayn zijn te cute samen en jij moet een wig tussen ze drijven. Eikel. Zijn we net van Harry af..

    6 jaar geleden
  • yasmine658

    Lieffff:D

    6 jaar geleden
  • craicdaddy

    Wow I missed this story! Fijn dat je het leuk hebt gehad in London! Love this story! X

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen