Foto bij A hostage

Lieve lezers, laten jullie me weten wat jullie ervan vinden? Me likeeeey:D.

Uit pure paniek vergeet ik zelfs adem te halen. Alles om me heen wordt zwart. Tegen de tijd dat ik weer enige controle over mezelf heb, wordt ik omringd door een groep mannen. 'W-wat moeten jullie van me?'
Een man, ik denk dat hij een ruime twee meter is met gemillimeterd haar en een enge uitdrukking op zijn gezicht, stapt naar voren toe. 'Ben je Julia Staffords?'
'Waarom zou ik jou dat vertellen?'
Hij wordt kwaad en pakt me bij mijn revers vast. 'Ben je dat, of niet?'
'J-ja, dat ben ik.'
Hij grijnst. 'Mooi.'
'H-hoezo? Wat heeft mijn moeder hiermee te maken? Waag het niet om haar iets te doen!'
'Oh, maar je familie raken we ook met geen vinger aan - het was alleen een poging om jou hiernaartoe te lokken. Je moeder weet hier niets vanaf - zij kan er per slot van rekening niets aan doen dat jij jezelf in de problemen werkt door een relatie aan te gaan?'
Wacht eens… 'Lucas? Is dit vanwege Lucas?'
Hij grijnst opnieuw en haalt tot mijn schrik een angstaanjagend lang mes tevoorschijn. 'Wie anders, liefje?'
'Waar is hij?'
'Vast wanhopig op zoek naar jou - maar eigenlijk interesseert me dat niet zoveel. Het gaat me er meer om wat de consequenties zijn als ik jou iets aan doe.'
'Wat ga je met me doen?' Ik voel de tranen branden - waar heb ik mezelf in vredesnaam ingewerkt?
'Jij liefje werkt - dood of levend - als prima chantagemiddel voor meneer Fields. Je bent de eerste persoon waar hij daadwerkelijk iets om geeft en waar hij ook alles voor zou doen.'
Dood of levend? Hij gaat me gewoon vermoorden! Ik moet hier weg!
'Wat kijk je verschrikt, liefje. Bang dat ik wat ga doen met dit mes?' Hij pakt me stevig bij mijn armen vast. 'Dan heb je goed gegokt. Dit kan even pijn doen.'
Ik knijp mijn ogen dicht - wat kan ik anders doen?
'Fields,' sist de man die me vast heeft 'wat een verassing.'
Spontaan open ik mijn ogen. 'Lucas?'
Hij staat verderop, maar zijn ogen ontroeren me zelfs op dit moment, zo in het donker. Hij kijkt me ernstig aan en ik neem hem goed in me op. Hij heeft een zwart pak aan met een wit overhemd, geweldig en fantastisch en alles wat goed is, zoals altijd - hoe kan ik daar nu aan denken op een moment als dit?
'Laat de dame met rust,' begint Lucas donker, maar gecontroleerd.
'Waarom zou ik dat in hemelsnaam doen?'
'Omdat ze hier helemaal niets mee te maken heeft, Milav.'
'Mijn Isa had er ook niets mee te maken, heb je haar leven ook gespaard?'
'Een gevaar voor de samenleving spaar ik niet.'
'In dat geval zal ik haar gewoon doden. Jouw geluk is namelijk een gevaar voor mij - het is niet goed voor mijn hart.'
'Het zal voor mij alleen een opluchting zijn als jouw hart niet meer klopt.'
Ineens wordt alles wazig en ik zie mensen met een snelheid bewegen die mijn ogen niet bij kunnen houden. Milav heeft me losgelaten en ik probeer een uitweg te zoeken. Ik moet een uitweg zoeken. Ik moet weg, zo snel mogelijk.

Reacties (15)

  • agirlx

    what like hell is happening? ;o

    6 jaar geleden
  • Rembrandt

    Milav klinkt als Pilav. En op dit moment moet ik kotsen als ik aan pilav denk. -Teveel gegeten net.-

    7 jaar geleden
  • xWildRose

    OMG ik heet ook Isa!:D

    7 jaar geleden
  • SuperrCarrot

    O.o
    Dit is echt... Geweldig! Dit soort drama vind ik nu leukxD
    Het moet echter natuurlijk wel weer allemaal goed komen, maar eerst en beetje actie (:
    Geweldig geschreven!

    7 jaar geleden
  • Hadithi

    pffft horror haha

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen