Foto bij We need to be apart

Do ya guys like it:D?

Nog voordat het licht is ben ik al wakker. De zon komt langzaam op, terwijl Lucas nog in een diepe slaap verkeerd. En dat is mooi - want nu heb ik tijd om na te denken.
What the heck has happened?
Er stond gewoon een groep gewapende mannen present, klaar om me te vermoorden. Puur omdat ik van Lucas houd. En Lucas… Lucas is me heel veel waard, maar niet mijn leven of mijn familie. Ditmaal is mijn familie ongeschonden gebleven, maar stel dat ze de volgende keer mijn zusje ontvoeren? Met die gedachte kan ik niet leven. Dat is mijn verantwoordelijkheid.
Ik denk dat ik afscheid van Lucas moet nemen.
Voorzichtig stap ik uit bed en trek al mijn kleding aan. Ik heb gigantische hoofdpijn en ik voel de wond op mijn voorhoofd kloppen. Daar zal ik de aankomende dagen nog wel last van hebben.
Ik rommel wat in een laatje en vind papier en een pen. Perfect. Als ik hem onder ogen kom, weet hij me waarschijnlijk toch weer om te praten. Ik kan beter een brief schrijven. Ik kan gewoon niet in deze hachelijke situatie verder leven - ik moet het leven van alle andere mensen in mijn leven niet in gevaar brengen.
Voorzichtig leg ik het papier op tafel en begin te schrijven.

Lieve Lucas,

Wat de reden ook was van alles wat er gebeurd is, ik kan niet op deze manier met je verder. Wat het ook is dat je me niet wilt vertellen, het klinkt mij allemaal veel te gevaarlijk. Daarin gaat het nog niet zo zeer om mezelf, maar om alle mensen waar ik om geef. Ik wil hun leven en dat van mezelf niet in gevaar brengen. Ik heb al genoeg gevaarlijke situaties meegemaakt en wil gewoon een rustig en normaal leven. Dat kan jammer genoeg niet samen met jou. Ik kan dit niet aan en daarom… Daarom is het beter dat we er een punt achter zetten. Ik kan jouw levensstijl gewoon niet aan.
Stuur me maar een sms'je(! een sms'je, ik wil geen bezoek!) met wat de kosten van de overnachting waren, dan maak ik mijn deel naar je over.
Ik wil wel dat je weet dat ik de afgelopen periode het erg naar me zin met je heb gehad. Vergeet dat niet. Ik hoop dat je iemand vindt waar je héél gelukkig mee kunt worden.

P.s. Nogmaals, kom me niet opzoeken. Anders zal ik noodgedwongen nog een keer moeten verhuizen of een omgangsverbod moeten aanvragen. Ik hoop dat je volwassen genoeg ben om me die moeite te besparen.

Liefs,

Julia.


Ik doe mijn armbandje af en leg deze naast de brief. Ik kijk nog een keer naar zijn uitgestreken, zorgeloze en bovenal perfecte gezicht. Het was gewoon te mooi om waard te zijn. Ik sluit de deur voorzichtig achter me en check uit bij de balie. Dit was het dan, mijn Lucas-avontuur. Ik moet alle krachten bij zetten om niet in huilen uit te barsten en loop het terrein van het hotel af, op zoek naar de dichtstbijzijnde bushalte. Ik weet niet eens waar ik precies ben. Na een kwartier lopen, kom ik bij een bushalte terecht. Tot mijn opluchting komt er al snel een lijnbus aan.
'Ik moet naar iets centraals,' mompel ik.
De chauffeur fronst zijn wenkbrauwen. 'Hoe bedoel je wat centraals, juffie?'
Met het schaamrood op mijn kaken geef ik toe dat ik niet weet waar ik ben.
'Ik kom langs Utrecht Centraal, daar kun je de trein op.'
Waar ben ik dan toch in vredesnaam beland? De andere kant van het land of zo?

Reacties (7)

  • agirlx

    maar ze horen bij elkaar. ..(huil)!

    6 jaar geleden
  • DreamerN

    Natuurlijk staat Lucas gewoon weer binnen No time voor haar neus :] (A)
    (Hoop ik dan maar...)

    7 jaar geleden
  • NiallsPants

    Ga verder of ik pak je. Ik zit in je kast... MUAHAHAHAHA

    7 jaar geleden
  • Skyper

    NEE!! Zorg dat ze het volgende hoofdstuk weer bij elkaar komen! anders wor dik echt gek!

    7 jaar geleden
  • Manonxxx

    Neeeeeeeeeeeeeeeeeee, ze passen zo goed bij elkaar.
    Pleas Lucas luister niet naar wat ze zegt en ga gewoon achter haar aan.
    Snel verder...
    xx(flower)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen