Foto bij You have no idea what i've been through

Dit is mijn laatste stukje vandaag, vanavond heb ik een teamuitje met collega's. Het is allemaal nog geheim, dus ik heb geen idee... Waarschijnlijk heb ik dus geen tijd om iets te activeren. Vandaar:)!

Een halfuur later sta ik op Utrecht Centraal en heb een telefooncel gevonden. Ik draai het centrale thuisnummer en krijg gelukkig Mike aan de lijn.
'Wat de heck is er gebeurd met, Julia? Ik was hartstikke ongerust!'
'Ja, Mike… Dat snap ik… Er is iets gebeurd en… En ik ben nu onderweg naar huis, maar alsjeblieft, zeg nog niets tegen de rest, niet iedereen hoeft het te weten namelijk.'
Mike hapt naar adem. 'Is het iets ergs?'
'Ja, geef ik toe.'
'Oké, nou, pas op, Juul. Ik zie je straks.' En hij verbreekt de verbinding. Mijn moeder bel ik wel zodra ik thuis ben. Al ze doorheeft dat ik niet vanaf mijn eigen telefoon bel wordt ze helemaal gek.
Ik vertrouw er maar op dat alles goed met ze is.
En anders is het gewoon allemaal mijn fout. Mijn grote fout. Ik haal een broodnodige koffie bij de Starbucks en ga in de eerstvolgende trein naar Nijmegen zitten. Eenmaal thuis, wordt ik warm onthaald door Mike.
'Kind wat zie je d'r uit - wat is er nu allemaal gebeurd?'
'Een hoop, een hele hoop.'
Hij slaat zijn arm om me heen. 'De rest is allemaal weg of liggen nog te slapen. Ik heb alvast een lekkere lunch voor je in huis gehaald. Zullen we naar mijn kamer gaan? Ik heb het al helemaal uitgestald.'
'Is heel lief van je - maar ik wil wel even omkleden en mijn telefoon pakken, oke?'
'Is goed, zie je zo, oke?'
Ik knik en sjok naar mijn kamer toe. Snel trek ik wat gemakkelijke kleding aan en pak mijn telefoon. De eerste tien sms'jes zijn van Melanie, Adriana en Mike. Het laatste sms'je is echter van Lucas:

Ik laat je niet betalen voor iets dat ik veroorzaakt heb. X

Oh nee, laat hem dat alsjeblieft niet doen! Haastig begin ik te tikken.

GEEF GEWOON DOOR WAT IK MOET BETALEN. EN JE REKENINGNUMMER. NU!

Nog geen minuut later krijg ik een reactie:

Nee.

Jeetje, is het zo moeilijk om het eervol af te sluiten? Druk begin ik te reageren.

Goed, als je het zo wilt… Ik ga vanaf nu je nummer blokkeren.

Ik druk op verstuur. Zou ik er nog een afscheid bij moeten doen? Whatever.

Doei. Reageer ik en blokkeer zijn nummer.

Haastig loop ik naar beneden toe, naar de kamer van Mike. Zijn complete tafel staat vol met allemaal lekkers.
'Mijn vruchtwater zei me dat je dit nodig had,' begint hij.
Ik kijk hem fronsend aan. 'Je vruchtwater? Sinds je een vrouw bent?'
'Neujh - maar ik zit raar in elkaar, dat weet je inmiddels wel, toch?'
'Ja, zoiets…' Ik ga naast hem op de bank zitten.
Het is even stil. 'Oke, je nam Mel's telefoon wat is er toen gebeurd?'
'Zweer je dat je het aan niemand vertel? Ik kan er niet mee naar de politie, denk ik.'
Zijn ogen worden groot. ' Natuurlijk zweer ik dat. Is het zo erg?'
Ik knik. 'Je hebt geen idee door wat voor 'n hel ik afgelopen nacht ben gegaan, Mike. Je hebt echt geen enkel idee.'

Reacties (8)

  • NiallsPants

    Euhmiegeeeeeeud

    7 jaar geleden
  • xBel0ved

    snel verder ;c !!!!
    Im in luuuuuuff

    7 jaar geleden
  • NicoleStyles

    neee einde wat ik dat
    snel verder!!

    7 jaar geleden
  • Manonxxx

    Omg, pleas laat ze weer samen komen
    Snel verder....
    Love it(H)
    xx

    7 jaar geleden
  • 1TWILIGHT

    Super! Snel weer verder
    Btw veel plezier bij je teamuitje;)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen