Foto bij Can't stand it

Wat vinden jullie? Let me know! x

De rest van de dag ben ik gewoon in staat om fatsoenlijk te functioneren, als een normaal mens. En wat voelt dat goed. Die avond besluiten Cole, Adriana, Lara en ik om samen uitgebreid te koken. Adriana maakt haar beroemde broccolisoep, terwijl ik samen met Cole de garnalen bereidt – duur, inderdaad. Maar af en toe mag dat! – en Lara maakt een heerlijke chocolademousse. Tevreden schuiven we allemaal aan.
‘Oh damnit!’ begint Lara ‘die broccolisoep is echt te geweldig voor woorden, weet je dat Ad?’
‘I know, familiegeheim.’ Ze grijnst.
‘Ja,’ voeg ik toe ‘echt voortreffelijk – we mogen het echt niet weten?’
‘Oh nee, onze broccolisoep wordt beter bewaard door mijn oma dan dat meneer Krabs dat doet met zijn Krabburger recept. Ze doet me wat als ik het verklap.’
We schieten in de lach.
‘We passen wel op, Ad,’ vervolgt Cole ‘geez, jouw oma is d’r een, of nie?’
‘Oh, zeker wel,’ antwoord ze.
Al kletsend eten we verder. Natuurlijk eet ik niet veel, maar het lukt me om een kom soep en twee garnalen op te eten. Ik bedank voor de mousse. ‘Sorry Laar, maar ik zit echt vol.’
‘Je moet me je geheim toch echt eens vertellen,’ vraagt Lara ‘je bent de laatste tijd zoveel afgevallen, hoe doe je dat toch?’
Ik hoopte dat mensen er niets over zouden zeggen, maar zelfs in deze oversized truien beginnen ze er nog over. Ik haal mijn schouders op. ‘Ik weet niet.’
‘Oh,’ antwoord ze.
Cole kijkt me strak aan. Ik ben bang dat hij een vermoeden heeft. Terwijl de rest verder eet, ruim ik de keukentafel alvast af en schenk voor mezelf een kopje thee in, en schuif aan. Adriana kijkt ineens aandachtig naar mijn armen. Shit, ik heb mijn mouwen omhoog!
‘Juul, wat is dat op je armen?’
‘Oh, blauwe plekken,’ antwoord ik haastig en rol mijn mouwen naar beneden toe, zodat ze alles bedekken. ‘Ben een beetje lomp geweest.’
Ze knikt aandachtig. ‘Jeetje, dan heb je het behoorlijk te pakken gehad.’
‘Zoiets,’ antwoord ik beschamend.
Cole blijft me aankijken, ik ben echt bang dat hij me doorheeft, zijn blik wordt steeds donkerder.
‘Weet je, Juul en ik doen de afwas wel, gaan jullie maar.’ Lara en Adriana bedanken ons en gaan van tafel.
Shit, ik ben echt gigantisch de lul. ‘Was jij af? Ik droog wel,’ stel ik voor.
‘Waarom? Bang dat je je mouwen dan moet oprollen?’
Wauw, Cole is nog nooit zo scherp geweest. ‘Nee,’ antwoord ik onverschillig.
Hij zucht en pakt plots mijn armen vast en stroopt mijn mouwen op. ‘Blauwe plekken, he? Waarvan? Julia, waar ben je in godsnaam mee bezig? Je hebt duidelijk gespoten!’
Op hetzelfde moment komt Mike binnen gelopen. Ik probeer me los te rukken van Cole, maar dat lukt niet.
‘Wat is er?’ vraagt Mike.
‘Kijk zelf,’ antwoord Cole.
Mike fronst zijn wenkbrauwen en bekijkt mijn armen terwijl ik moedeloos toekijk. ‘Niet te geloven…’ Mike schudt zijn hoofd. ‘je maakt alles kapot,’ fluistert hij en loopt zwijgend weg. Heeft hij de moed opgegeven? Maar wat moet ik dan? Cole laat me verafschuwend los en schudt ook zijn hoofd. ‘Julia, je hebt geen idee wat je aan het doen bent. Heb je enig idee wat je aan het doen bent?’
‘Ja,’ mompel ik schuldig.
‘Waarom doe je het dan?’
‘Ik wil de pijn niet, Cole.’
Hij snift en begint aan de afwas. ‘Niet te geloven.’

Reacties (5)

  • agirlx

    nu blij Julia ..?

    6 jaar geleden
  • hiitsfeb

    Cole sleurt haar er doorheen, het moet wel. :c

    7 jaar geleden
  • Manonxxx

    Omg, het gaat echt de verkeerde kant op.
    Snel verder...
    xx(flower)

    7 jaar geleden
  • Hadithi

    lucas, come back!

    7 jaar geleden
  • SuperrCarrot

    Laat er alsjeblieft iemand ingrijpen O.o

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen