Toen mijn vader gestorven was had mijn moeder nooit meer tijd voor mij en Amy. Voor Amy was het geen probleem, ze was populair ze had honderden 'vrienden' en honderden vriendjes. Ik was het sullige verlegen zusje die niets goed kon doen. Dat waren Amy en haar vrienden hun woorden. Weer niet de mijne. Naarmate ik al die woorden hoorde begon ik ook zo over mezelf te denken. Niemand vond mij goed genoeg dus was ik dat ook niet. Dat is mijn manier van denken. Torri werd ook heel vaak boos op mij, hij vond mij geweldig hij vond mij het liefste meisje dat hij kende. Ook Torri is best populair op school en ik geef ook toe. Hij is best knap voor een dertien jarige. Niet dat ik iets voor hem voel, nee ik voel geen liefde.

Trillend van de pijn van binnen ren ik mijn kamer binnen. Torri was weer naar huis en wanneer ik alleen ben gaat het mis. Ik ben helemaal alleen thuis en dus is er ook niemand die me tegen kan houden. Mama is werken en Amy is bij een van har sletterige vriendinnen. Vast zich eigen aan het volzuipen om daarna naar een club te gaan en zich op een of andere jongen te werpen. Net zoals mij kende zij geen liefde. Tenminste dat denk ik.

Iemand missen doet zo'n pijn. Geestelijke pijn doet meer pijn dan lichamelijke pijn en dat wist ik. Met trillende handen pak ik het glimmende mes in mijn handen en glimlachend keek ik erna. Ik stopte met glimlachen toen ik mijn spiegelbeeld zag. 'Dik.' De stem had gelijk. Ik ben dik en lelijk. Met een grom zet ik het mes aan mijn pols en trek in een snelle beweging een vloeiende lange snee. Een paar dikke tranen verlaten mijn ooghoeken en vallen zo op mijn open wonden. Gemengd met bloed vervolgen ze hun weg naar beneden en spatten ze kapot op de laminaate vloer. Langzaam voel ik de pijn van binnen wegebben en concentreer ik me op de pijn van mijn pols. Beter, veel beter. Ik pak het mes stevig vast en laat hem weer met een vloeiende beweging over mijn pols gaan. Het lijkt wel of het gat in mijn hart een stukje dichtgaat. Maar ik weet dat dat maar voor een tijdje is en het over een paar uur weer terug is. Met tranende ogen kleed ik me uit en ren naar de badkamer. Ik draai de warmteknop op z'n allerwarmst en spring erop. Een piep verlaat mijn mond als ik de hitte voel en ik zie mijn armen langzaam rood verkleuren van de pijn. Genietend sluit ik mijn ogen zodat ik het water niet rood hoef te zie kleuren. De pijn is vergaan. Voor even.

Reacties (6)

  • iheartgomez

    Je hebt er een nieuwe abo bij! Prachtig geschreven! <3

    9 jaar geleden
  • CORPSEHUSBAND

    snelverder babe <3

    9 jaar geleden
  • Thread

    Heftig. But I love it <3

    Vooral goed om zoiets te lezen als ik helemaal depri ben, straks krijg ik nog ideeën :o

    9 jaar geleden
  • RandomnessXx

    O___o

    mooi geschreven1

    9 jaar geleden
  • TrueNialler

    Wow, prachtig geschreven ö Snel verder, love it so much :3

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen