Foto bij Pick up my life

Zijn jullie benieuwd naar wat Lucas te vertellen heeft?

'Weet je,' begint hij met een grijns 'eigenlijk vind ik jouw spullen erg goed staan naast mijn spullen in míjn kasten.'
'Subtiel, Lucas,' mompel ik en trek mijn eigen pyjama aan om het bed in te kruipen.
'Altijd, schoonheid. Zal ik je over drie uurtjes wakker maken?'
'Is goed,' gaap ik en zak al snel weg in slaap.

Enkele uren later wekt Lucas me. Hij vraagt wat ik wil eten.
Voor het eerst heb ik echt honger, om eerlijk te zijn. Maar ik weet maar al te goed dat ik voorzichtig moet zijn met mijn maag. 'Doe maar wat rijst of zo, dat moet ik wel binnen kunnen houden.' Het trillen neemt weer toe, soms neemt het af. En soms voelt het alsof ik instort, maar na dagen van zwoegen, durf ik te zeggen dat ik het ergste gehad heb. Ik ben inmiddels drie kilo aangekomen. Natuurlijk, er moet meer bij, maar ik voel me weer enigszins goed. Lucas heeft al die tijd netjes afstand bewaard. Er waren geen "interacties" om zo te zeggen. Hij heeft voor me gezorgd.

Hij heeft mijn leven gered.

Vandaag heb ik een gesprek op school, met de rector. Ze zijn min of meer subtiel op de hoogte van mijn situatie, maar ik ga ze echt niet meer details geven dan ikzelf nodig acht. Lucas is er eigenlijk nog op tegen dat ik weer fulltime colleges bij ga wonen, maar ik wil het gewoon proberen. Als het echt niet gaat kan ik alsnog huiswaarts gaan. De laatste dagen heb ik al een behoorlijke inhaalslag gehaald op mijn huiswerk.
Dus Lucas staat erop om me weg te brengen. Als tegenwicht daarvan gaat hij me vanavond het een en ander vertellen.
'Hou je haaks, liefje.' Lucas drukt een kus op mijn wang.
'Komt goed,' antwoord ik en pak mijn schooltas. 'Tot later.'
Hij glimlacht en ik stap uit, vervolgens rijdt hij weg.
Ik adem diep in en loop de uni in, waar tot mijn verassing Melanie bij de ingang staat. 'Wauw Julia, je ziet er een stuk beter uit dan de laatste keer dat ik je zag! Gaat het goed met je?'
'Ja,' antwoord ik 'het gaat aardig met me.'
'Mooi, dat zo'n voedselvergiftiging zo heftig kan zijn, he?'
Voedselvergiftiging? Dat heeft Mike ze vast wijgemaakt. 'Ehh… Ja.'
'Hoe dan ook, succes. Kom je snel weer naar huis?'
'Binnenkort, wel ja.'
'Mooi.' En ze loopt verder.
Ik loop naar het kantoor wat me bij de receptie is aangegeven en klop aan. Er zit een oude, kalende man in. 'Mevrouw Staffords?' vraagt hij.
Ik adem diep in. 'Dat klopt.'
'Ga zitten.'
Ik neem tegenover hem plaats aan tafel.
'U ziet er gezonder uit dan dat uw vriend - Mike was het toch? - beschreef. U bent dus al een heel eind opgeknapt?'
'Het gaat al beter, inderdaad.'
'Dat is mooi. Kunt u mij vertellen wat er nu precies is gebeurd?'
'Nou, dat is het volgende…' In grote lijnen vertel ik mijn verhaal.
'Oke,' besluit hij 'je bent nu dus clean?'
'Ja, en herstellende van alles. Ik heb er niet bewust voor gekozen, het is gewoon zo gelopen en… En ik vind het verschrikkelijk.'

Reacties (7)

  • Dinnetje

    Yes, de topjes van de ijsberg komen in zicht <3 Hhaha ben benieuwd, heb zo'n idee dat het weer een schokkend verhaal gaat worden!

    Snel verder(flower)

    7 jaar geleden
  • Rembrandt

    Hij gaat zijn donkere verleden vertellen. Althans,daar hoop ik op. :'D.i

    7 jaar geleden
  • NicoleStyles

    go Julia Go
    en jij ook snel verder!!

    7 jaar geleden
  • Manonxxx

    Oeh, spannend,
    Snel verder....
    xxx(flower)

    7 jaar geleden
  • 050699

    Spannenddddd, ik wil weten wat Lucas gaat vertellen! Snel verder please.

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen