Bil pov.
Gespannen zitten we naast elkaar in de auto niet wetend waar we uiteindelijk terecht zullen komen. Door het maanlicht dat op Tom zijn gezicht schijnt zie ik dat hij huilt en ik leg mijn hand op de zijne. ‘Het komt goed Tom we zullen altijd samen blijven.’Ook al geloof ik mijn eigen woorden niet toch knijp ik bemoedigend in zijn hand.
We zijn al meer dan 2 uur onderweg als ik verder op een motel zie staan. ‘Kijk Tom!’ en ik wijs naar het gebouw verder op. Hij snapt wat ik bedoel en rijdt verder in de richting van het motel. Daar aangekomen huren we een kamer. Ik draai de deur achter me op slot en ga naast Tom op het bed liggen. Hij trekt me angstig tegen zich en ik voel zijn bast onregelmatig op en neer gaan. Ik weet dat mijn moeder en haar vriend het er niet bij zullen laten zitten en dat we vroeg of laat toch gevonden zullen worden. Tom weet dat ook en opent zijn mond om wat te zeggen ‘Ze zijn ons aan gaan zoeken he?’ en ik hoor de vermoeidheid in zijn stem. ‘Ja ik denk het wel Tommie’. Tom drukt zijn lippen op die van mij en ik proef de zoute smaak van zijn tranen. ‘Probeer wat te slapen liefje.’ En ik veeg zijn tranen weg. We gaan onder de deken liggen en wachten beide tot de vermoeidheid ons overvalt.
Het is me niet gelukt om in slaap te vallen en het is nu inmiddels al 4 uur in de ochtend. Ik spits mijn oren als ik een auto de oprit van het motel op hoor komen. Snel schud ik Tom wakker . ‘Ze komen ons halen Tom.’ En ik kijk hem bang aan. Snel trekken we onze kleren weer aan en ik graai in mijn tas. Het moet hier ergens liggen....

Reacties (1)

  • blackflower

    ff snel alles gelezen:)
    ik wacht op nieuw hoofdstukje:D

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen