Foto bij She comes

Een bezoekje van Liza... Pakt het goed uit?

Ik zucht. 'Dat mag ik wel hopen ja.'
Nadat ik heb gedoucht en een warme pyjama heb aangetrokken, gaat mijn telefoon. Het is een sms'je van Liza:

Waarom heb ik toch het idee dat er iets vreselijks met je is gebeurd? Wekenlang ontvang ik al ontwijkende en nietszeggende berichtjes. Ik kom gewoon nu langs. Het boeit me niet wat je ervan vindt. Ik kom nu naar Nijmegen toe! X

Shit! 'Lucas!' roep ik 'ik zit met een probleem!'
Hij steekt zijn hoofd om de deuropening. 'Wat is er?'
'Liza komt nu naar Nijmegen toe… Ze vermoed iets en ze wilt weten waarom ik zo kort ben.'
'Het is je beste vriendin, toch?'
'Ja.'
'Vraag dan of ze hierheen wilt komen, zolang ze niets tegen je moeder zegt, is het geen probleem.'
'Als ik dat aan haar vraag, dan zegt ze niets. Liza en ik hebben een hoop geheimen samen.'
'WIl ik weten wat?'
Ik kijk hem ondeugend aan. 'Top secret.'
'Laat maar zitten.'
Snel sms ik haar het juiste adres door. Ze stuurt nog wel een antwoord waarin ze vraagt waarom, maar daar antwoord ik niet op. Ze moet me gewoon vertrouwen, ik heb voor haar niets te verbergen.

Zenuwachtig loop ik door de woonkamer heen, terwijl Lucas relaxt op de bank zit. 'Doe nu toch eens rustig…' mompelt hij, maar het lukt me niet. Vervolgens wordt erop de bel gedrukt en ik doe de deur open. Liza kijkt me vol afschuw aan. 'Juul, wat is er met je gebeurd? Waarom ben je zo mager? Wat hou je voor me achter?' Gepikeerd loopt ze naar binnen en blijft geschokt stilstaan als ze Lucas - en de inhoud van het penthouse - ziet. 'Waarom ben je bij hém? Wat is hier in godsnaam aan de hand, Julia Staffords? Dit ben ik niet van je gewend!'
'Lies, je moet me vertrouwen, er is veel gebeurd en…'
'Ja, dat zie ik!'
'Ja, Lies, maar…'
'Ik word gek!'
Lucas kijkt haar recht aan. 'Misschien moet je haar de ruimte geven om het uit te leggen. Julia heeft een hoop meegemaakt en ze vindt het lastig om dit zomaar eruit te gooien.'
Bam. Ineens is alles stil. 'Wil je koffie?' vraag ik aan haar.
'Ja, lekker.' Liza gaat op de bank zitten terwijl ik snel een kopje koffie inschenk en aan haar geef. 'Wat is er nu precies gebeurd?' vraagt ze.
Ik adem diep in. 'Het begon enkele weken geleden…' En ik begin te vertellen. Natuurlijk laat ik het feit achterweg dat Lucas een spion is - ik verdraai het zo dat Milav en zijn handlangers voormalige zakenpartners lijken. Bij ieder deel van mijn verhaal zie ik de ogen van Liza groter worden. 'Lucas heeft me gered,' besluit ik mijn verhaal 'als hij uiteindelijk niet was komen opdraven, dan had ik… Had ik waarschijnlijk ergens in een goot liggen wegrotten.'
Liza slaat haar handen voor haar mond.
'Ik snap dat het moeilijk is om te geloven,' opper ik 'maar ik heb het echt gedaan, maar ben nu weer aan de betere hand.'
'Gelukkig maar.' Liza ziet nog steeds lijkwit. 'Nu woon je dus hier, bij hem?'
'Tijdelijk,' antwoord ik en werk even een blik op Lucas. 'Maar ik heb zo het idee dat ik hier nog heel veel ga zijn.'
Lucas glimlacht lui. 'Ik mag hopen van wel ja.'

Reacties (8)

  • agirlx

    nu weet Liz het ook! xd

    6 jaar geleden
  • Rembrandt

    Ik ook. (:

    7 jaar geleden
  • Navygirl

    Awwhhhh hij is echt een schatjee<3

    7 jaar geleden
  • FollowDreams

    Snel verder?:)

    7 jaar geleden
  • KeyKey4

    Sppr sgatig(H)
    Snel verder
    xx

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen