Tom Kaulitz



Verveeld slenter ik achter haar aan, winkel in en buiten. Roze, geel, blauw, lichtbruin, pastelkleuren... Meisjes, jongens, tweelingen, drielingen... 'Oh dit is leuk!' Zonder emotie kijk ik toe hoe ze een blauw kruippakje in haar handen houdt. Ik kijk om me heen en zie niets anders dan gelukkige koppels doorheen de boetiek lopen. De lijst die Ria in haar handen heeft wordt langer en langer naarmate ze zich verdiept in het assortiment van de winkel. Het boodschappenlijstje. 'Kijk lieverd.' De stem van de vrouw trekt op de een of andere manier mijn aandacht. Een blond meisje, ik schat haar 23, staat bij de doopsuikers. Mijn ogen glijden automatisch naar onderen. Een mooie hoogzwangere buik is te zien. Een jongeman wend zich vrijwel meteen tot haar, gaat achter haar staan en plaatst beide handen op haar buik. Met een glimlach van oor tot oor bespreken ze hun keuze, lachen zacht en kijken vervolgens omlaag. Het intieme gefluister bezorgd me kippenvel en misselijkheid. Wat doe ik hier in godsnaam?


'Tom!' Ik draai me tot de stem. Het naturel in haar gezicht, de langzame uitgroei van de rode haren, de strakke kledij. Ik zou het prachtig moeten vinden om te zien maar het maakt me enkel kwaad. Misschien meer dan kwaad, het is haast niet te beschrijven. 'Moet ik je komen halen of kan je zelf tot hier wandelen?' Ze glimlacht vrolijk en steekt haar hand uit. Zonder een woord te zeggen, haar een blik toe te werpen verplaatst ik me tot haar. 'Je kijkt net alsof er iemand is doodgegaan.' Zuchtend grabbelt ze in een pak spulletjes. 'Nu je het zo zegt, het voelt inderdaad als doodgaan.' brom ik zacht zodat niet iedereen het hoeft te horen. Dat zou maar eens de gelukkige sfeer kunnen verpesten. 'Overdrijver.' Ik kijk haar aan en zie de licht gekwetste blik op haar gezicht. 'Ik snap niet hoe jij dit kunt doen, zonder enig schuldgevoel.' ga ik ongestoord verder. 'Als je een sterke vrouw bent, kun je alles aan.' Weer een steek naar Zarah toe. Zarah die al een maand niet meer bij ons thuis slaapt. Een maand leef ik al zonder haar, zonder enig teken van leven. In het begin voelde ik enkel leegte, maar nu? Het lijkt alsof ik verloren ben zonder haar. Ze kwam sterk naar voren, maar diep vanbinnen was ze volledig beschadigd. Hoe het komt, Ria is het antwoord op die vraag.


Die verwensingen, die arrogante en koppige gelijkenissen die ze beiden hebben heeft de bom doen barsten bij Zarah. Een zoveelste confrontatie met haar 'geheimelijke' zwangerschap liep uit tot hevige ruzie. Zo heftig dat niemand durfde ingrijpen. Zelfs ik niet, wat ik beter wel had gedaan. Die blik in haar ogen, gekwetst, teleurgesteld. Teleurgesteld in mij. Ik had gewoon mijn mond moeten opendoen maar om wat te zeggen? Dat het kind toch niet van mij is?
'Tom!' Geïrriteerd zucht ik en ruk me los uit haar grip. 'WAT?' roep ik uit. Ze schrikt, alle ogen zijn meteen op ons gericht. Ze zegt niets, kan me enkel ongelovig aankijken. 'Maak anders een scène.' Ik heb het echt gehad, hier. Ik draai me om en loop kwaad de winkel uit. Bijna stoot ik een wieg omver in mijn razend snelle pas naar buiten, maar het kan me niets schelen. Alles kan me gestolen worden! Het dierbaarste ben ik toch al kwijt.


Het park, grenzend aan de stad ren ik in. Met een schreeuw sla ik tegen de eerste goeie boom dat ik tegenkom. En nog eens,...en nog eens. Tot tranen over mijn wangen lopen, ik laat mijn hoofd tegen de boom aan vallen en geef een laatste korte slag ertegenaan. 'Hoe kon ik zo stom zijn?' Meteen verschijnt Bill's meelevende blik voor mijn ogen. Hij kon het niet menen, gewoon niet. Ik ben inderdaad die avond vertrokken naar Ria en de volgende ochtend teruggekeerd naar huis. Mijn liefde voor Zarah was op dat moment het puurst en toch... Het is dan ook de enige keer dat ik met Ria zou geslapen hebben. Ik zag haar als een goede vriendin, meer niet. Dat ze de looks heeft is gewoon bijzaak. Dat ik het me niet kan herinneren te hebben geslapen met haar, is het nog het ergst van allemaal. Ik wil gewoon dat dit stopt, dat Ria ophoudt en dat ik Zarah terug veilig in mijn armen kan houden. Ik zak neer en voel de stekende pijn in mijn hand. Ongeïnteresseerd naar de staat ervan graai ik achter stenen die ik één voor één in het water katapulteer.





Onaa Cruizze Latimore



Tikkend met mijn voet beluister ik de opname van zonet mee met Zarah. Ze beweegt haar hoofd op de maat en playbackt voorzichtig mee. De mannen van de studio beluisteren het kritisch en David probeert iedereen z'n gezicht af te lezen. De volume verlaagt en ze kijken ons aan. 'Vanaf hier moeten jullie het nog eens opnieuw doen.' Gehoorzaam staan we op en begeven ons achter het glas. Op hetzelfde moment beginnen we te zingen en gaan zo nog drie uur verder. Fijn, tot 11 uur 's avonds in de studio zitten dus.


Met mijn watertje in de aanslag kijk ik toe hoe Zarah zich languit in de zetel laat vallen. David excuseert zich om te bellen, waardoor we plots alleen achter blijven. 'Hoe is het met mam?' vraag ik dan maar. Ze knikt het hoofd op en neer. 'Goed, zoals altijd.' Ik stoot me af bij de muur en ga naast haar zitten. 'En jij?' Ze kijkt me niet aan, staart verder naar het rode plafond. 'Ik leef nog.' Zonder commentaar zucht ik en voel mijn gsm trillen. Geen zin om op te nemen laat ik die over gaan. 'Kom je nog terug?' Ze schud meteen haar hoofd. 'Dat kan ik niet., ik dacht dat ik het kon.' Bezorgd streel ik over haar knie en kijkt ze met een kleine glimlach op. 'Het gaat prima.' Hoofdschuddend kom ik overeind en gooi mijn lege flesje in de vuilnisbak. 'Mam vertelde me nog thans een ander verhaal.'


Ze rolt haar ogen en ik gooi een pakje sigaretten tegen haar hoofd aan. 'Wat moet dat?' roept ze meteen verontwaardigd. 'Ik ben geen vijand dus je kan tenminste eerlijk tegen me zijn.' Geagiteerd gooit ze het pakje terug. 'Wat ik denk of voel doet er niet toe.' Geïrriteerd kreun ik. 'Ik weet dat Tom erom geeft.' Ze haalt haar schouders op. 'Kan best zijn maar hij zou beter om Ria geven op dit moment.' Ongelovig schud ik mijn hoofd. 'Ik kan niet geloven dat jij jezelf aan de kant zet voor dat kreng!' roep ik uit. Doelloos kijkt ze naar haar handen en voel ik mijn gsm weer trillen. 'Ik weet dat Tom geen keuze geeft, da's alles.' Voordat ik compleet mijn zelfbeheersing kwijtraak gris ik mijn gsm uit mijn zakken. Als mam me nu stoort dan zal ik eens... Bill? Had die geen fotoshoot?


Meteen neem ik op en hoor geen enkel geluid. 'Bill?' vraag ik verbaasd. 'Lieverd! Eindelijk.' Verbaasd vraag ik wat er aan de hand is. 'Ria staat hier plots voor mijn neus op de shoot!' roept hij kwaad uit. 'Wat? Waarom dat?' Zarah kijkt me vragend aan terwijl Bill zijn mond terug opent. 'Tom is vermist.' Fronsend loop ik naar de zetel en zak naast Zarah neer zodat ze het kan horen. 'Ze gingen toch samen shoppen om spullen, weet je nog? Tom heeft midden in die winkel zijn verstand verloren en is nu ondertussen al van twee uur vanmiddag zoek!' De kwade, bezorgde stem van Bill maakt me enkel nerveus, Zarah kijkt me bang aan. 'Bill, hoe is Ria dan bij jou geraakt?' Hij zucht diep. 'Met Tom's auto, die heeft hij achtergelaten. Ze is hem gaan zoeken, zonder resultaat! Ik kan hier verdomme niet weg en nu zit die onnozelaar daar ergens rond te dwalen! Als ik hem in mijn handen krijg!' Meteen sta ik op en probeer hem te kalmeren.


'Oké luister, maak je geen zorgen, ik en Zarah zijn klaar in de studio dus kunnen we hem meteen gaan zoeken.' Hij kreunt onovertuigd. 'Het is bijna middernacht! Straks gebeurt er iets en dan...' Ik onderbreek hem en zucht diep. 'Bill, ik ben geen klein kind. Ik kan Tom best gaan zoeken, maar jij moet nu even kalmeren want zo heeft die fotograaf vast niets meer aan je!' Gehoorzaam wordt zijn stem al veel zachter en zie ik hoe Zarah haastig haar jas aantrekt. 'Oké we vertrekken nu meteen, ik hou van je.' Ik sluit af en snel rennen we de studio uit. 'Tom, waar zit je met je achterlijke hoofd?' bromt Zarah binnensmonds terwijl ze de parkeerkaart in de gleuf steekt.

Reacties (4)

  • BlackLeather

    Wat een dom kind is Tom ook he. Je bereikt er helemaal niets mee om in een keer spoorloos verdwenen te zijn. En dan heb ik het nog niet eens over Ria!!! Wat zou ik haar op dit moment een mep in haar gezicht willen geven en haar door elkaar schudden zodat ze de waarheid verteld want hier zit nog een staartje aan!!!

    Sorry ik ben zwaar chagrijnig en dat reageer ik af in een reactie. Het is wel heel mooi geschreven en de volgende keer ben ik iets aardiger, alhoewel dat ik me nu nog in heb gehouden want dit is de tweede reactie die ik schrijf. De eerste heb ik gewist (lees: zwangere koe en Tom is echt een **** ) En dat was helemaal niet aardig van mezelf!! Nogmaals ik ben chagrijnig en dat spijt me!! Snel verder!!!!!!

    xx

    8 jaar geleden
  • AlreadyGone

    Spannend deeltje. Ik ben benieuwd waar Tom uithangt..
    Klein foutje in dit deelte: 'Bill, hoe is Zarah dan bij jou geraakt?' Hier moet 'Zarah' veranderd worden in Ria..;)
    Snel verder!
    x

    8 jaar geleden
  • BRAINWITCH

    EN DAN GAAT HET ALLEMAAL GOEDKOMEN. (:
    Jeeeee. =D
    Maar. Ik bedacht me net. Dat Ria misschien wel niet echt zwanger is.
    Want Tom kan zich niet herinneren dat ze ooit seks hebben gehad. Dus misschien heeft Ria wel van die vage kussentjes. Die je onder je shirt doet, en dan elke maand er eentje bij. Dat het lijkt alsof je zwanger bent.
    Weet je welke dingetjes ik bedoel? x'D
    Snel verder! <3

    8 jaar geleden
  • BRAINWITCH

    EN DAN GAAT HET ALLEMAAL GOEDKOMEN. (:
    Jeeeee. =D
    Maar. Ik bedacht me net. Dat Ria misschien wel niet echt zwanger is.
    Want Tom kan zich niet herinneren dat ze ooit seks hebben gehad. Dus misschien heeft Ria wel van die vage kussentjes. Die je onder je shirt doet, en dan elke maand er eentje bij. Dat het lijkt alsof je zwanger bent.
    Weet je welke dingetjes ik bedoel? x'D
    Snel verder! <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen