Zarah Cruizze Latimore


Mijn vingers hebben zich steviger en steviger om het stuur heen geklemd. Het rode stoplicht verspringt eindelijk op groen waardoor ik meteen de gaspedaal indruk. Mijn gedachten worden verstoord door de hevige regen die het steeds moeilijker maakt wat te zien van de weg. Zou hij hierin echt blijven zitten? Ten koste van alles? Ergens hoop ik van wel, want dan vind ik hem eindelijk. Anderzijds niet erg slim. Uiteindelijk zie ik de lichtjes van het rad in de verte branden. Een warm gevoel verspreid zich ook al weet ik niet honderd procent zeker dat hij hier in de buurt zal zijn. De plaats doet het gewoon. Ik parkeer mijn auto en vloek bij de gedachte geen paraplu mee te hebben. Dan moet het maar op die manier.


Ik loop naar het pad en begin om me heen te kijken. Eenden schuilen onder struiken en bomen. Grote plassen vormen zich op mijn pad waardoor ik sneller kletsnat wordt. Mijn haren zuigen zich hecht aan me vast, net zoals mijn kleren. Rillend loop ik een stukje sneller en sla de hoek om. Het rad bevind zich recht voor mijn neus dus... Ik kijk rond, op zoek naar om het even wie. Geen mens te zien. Machteloos slenter ik maar verder. Waarom zou hij hier nu zijn? Het is vast zoals Bill zegt, dat hij overnacht in een hotel of zo. Een harde donderslag doet me opschrikken en vluchten naar het hokje bij het reuzenrad. Ik sla mijn armen om me heen en tuur wat in de verte. Hij zou gestoord moeten zijn om hier nu te zitten. Zuchtend draai ik mijn hoofd opzij en zie plots een grijze vlek achter een lage struik. Ik wrijf mijn haren uit mijn gezicht wat moeilijk gaat. 'Tom?' fluister ik zacht. Het kan eender wat zijn dat ik zie maar toch heeft het me terug hoop.


Snel ren ik terug door de regen heen en schrik even op van een paar konijnen die langs mijn voeten schieten. Naarmate ik dichter kom, zie ik daadwerkelijk een persoon op het bankje zitten, starend naar de grond, een grijze kap op het hoofd. Een gelukkig gevoel verspreid zich, langzaam aan begin ik te rennen. 'Tom!' Ik zwaai met mijn armen maar het heeft geen zin. 'Tom,...Tom.' Nog steeds geen beweging. Uitgeput blijf ik even staan om even op adem te komen. Ik stap langzaam steeds dichter en krijg een benauwd gevoel. Stel dat hij het niet is, maar iemand anders...


Ik probeer het gezicht te zien maar het is vrijwel onmogelijk. Ik verzamel alle moed bijeen en schat de afstand tussen ons als ongeveer 5 meter. 'Tom?' Meteen schiet het hoofd overeind en trekt hij de kap van zijn hoofd af. 'Zarah?' Totaal verbaasd staart hij me aan. Een onbeschrijflijk geweldig gevoel daagt op waardoor ik meteen op hem afren. Zodra ik hem nader, sla ik mijn armen stevig om hem heen. Hij klemt me tegen zich aan als een tweede huid. Tranen wellen op zodra ik de vertrouwelijke geur in me opneem. 'Ik was...zo bang.' snik ik ontroerd. Zijn handen glijden naar mijn rug, hij kust me op de haren en zucht diep. Net alsof hij opgelucht is. 'Iedereen was naar je op zoek en...ik...' Hij laat me een stukje los en zodra ik in zijn ogen kijk, val ik stil. Geen glans, geen levenslust, enkel verdriet is te zien. Zwijgzaam strijk ik over zijn wangen heen en sluit hij de ogen genietend. 'Tom...' fluister ik schuldig maar hij schud het hoofd. 'Ssst...' zijn vinger glijd naar mijn mond, de wijsvinger raakt mijn lippen.


Een glimlach verschijnt op zijn gezicht. 'Waarom vinden we elkaar altijd terug in de regen?' Ik kijk omhoog en begin dan te lachen. Hij heeft gelijk. Eerst vond hij me terug op de parking van de supermarkt en nu vind ik hem hier terug. Hij lacht en trekt me dan weer stevig tegen zich aan. Zo stevig dat het haast lijkt of hij me nooit meer wil loslaten. Glimlachend in het niets draai ik een dreadlock om mijn vinger tot het me opvalt hoe hevig hij niet rilt. 'Misschien moeten we dringend wat gaan opwarmen.' Hij knikt zwijgzaam en loopt hand in hand met mee naar de auto.


Kleddernat stappen we de gang in van mijn huis. Mam verschijnt in haar kamerjas en slaat haar handen voor haar mond zodra ze Tom ziet staan. 'Ik zou je een schop onder je kont moeten geven.' Ze omhelst hem stevig waardoor hij meteen een glimlach op zijn gezicht krijgt. Ik kijk vertedert toe terwijl mam over zijn gezicht wrijft. Vragend of hij zich niet heeft bezeerd of iets nodig heeft. Hij grijnst en bekijkt zichzelf vluchtig. 'Een handdoek zou wel handig zijn.' Ze slaat zichzelf voor haar hoofd en laat hem los. 'Arme stakker je bent druipnat en ik sta je hier te ondervragen. Ga maar snel wat opwarmen boven.' Ze duwt hem richting trap en seint dat ik beter ook vertrek. 'Ik bel Onaa en Bill wel op.' Dankbaar geef ik haar een kus op d'r wang en volg Tom naar boven.



Hij kijkt wat verloren rond waardoor ik begin te lachen. Hij glimlacht als ik zijn hand neem en begeleid naar mijn eigen badkamer. Ik leg handdoeken klaar en zie hoe hij me bij elke beweging volgt. Nadat ik hem zijn reserve kledij gaf, keek hij me dankbaar aan. 'Ik neem wel een douche in mam's badkamer.' meld ik. Gelukzalig sluit ik de deur achter mij en ga mezelf snel douchen. Als ik haar badkamer uitkom zie ik haar al onder de lakens liggen. Ik loop op haar af en zak naast d'r neer. Ze heeft haar ogen gesloten en grijnzend kus ik haar voorhoofd. Zachtjes verlaat ik haar kamer en loop de mijne in. Op het nachtkastje staan twee dampende mokken koffie met een paar cakejes. Hoofdschuddend kruip ik op bed en zet enkel mijn nachtlampjes aan. Als ik net een slok wil nemen gaat de badkamerdeur open. Damp vormt zich in de kamer waarna Tom binnenstapt. Mijn ogen glijden over zijn sterk gespierde borst heen, verstopt in een grijs shirt. 'Oh, je moeder kan gedachten lezen.' mompelt hij met zijn blik op zijn tas. Hij kruipt naast me op het bed en zakt neer in kleermakerszit. Met opgetrokken benen staar ik hem een poosje aan, waardoor hij een moment later net hetzelfde doet. 'Ik heb je gemist.' meld hij zacht. Ik knik en zie hoe hij even zijn blik afwend. 'Tom, waarom ben je weggelopen?'


Hij kijkt naar zijn tas en lijkt te verdiepen in zijn eigen gedachten. 'Ik dacht aan jou.' Verrast door zijn antwoord weet ik niet meteen wat te zeggen. 'Je...je liet behoorlijk wat leegte achter. Het leek alsof je niet meer bestond in mijn leven en het maakte me gewoon zo bang want...ik wil niets liever dan bij je zijn. Ik had je moeten tegenhouden, moeten smeken om te blijven, maar dat deed ik niet. Ria die er maar over bleef doordrammen deed de bom gewoon barsten.' Dit horend twijfel ik of deze woorden wel degelijk uit Tom's mond komen. Meent hij dit nu? Voordat hij het ziet veeg ik ongemerkt mijn ogen droog. 'Het zit gewoon zo..., ik weet niet wat ik zonder jou aanvangen moet.' Hij kijkt op, totaal radeloos en machteloos. 'Ik voel me zo zwak en onnodig en ik word er stilaan gek van.' Met een krop in mijn keel zet ik langzaam mijn mok aan de kant en kom een stukje overeind. Ik leg mijn hand op de zijne en zie hoe hij glimlachend de ring opmerkt. 'Ik besef nu nog meer dan eerst dat jij de enige voor me bent en die altijd zal blijven.' Een traan die uit zijn ooghoek ontsnapt, vang ik keurig op, waardoor hij opkijkt.


'Zarah, gaat het?' vraagt hij meteen bezorgd. Ik lach en knipper de tranen weg. Ik kruip op mijn knieën en kijk hem diep in de ogen. 'Zeg het.' fluister ik zacht. Zwijgend blijft hij me aanstaren tot zijn warme, grote hand mijn gezicht streelt. 'Je bent prachtig...' hoor ik hem binnensmonds fluisteren. Zijn neus raakt langzaam de mijne, even voel ik zijn wimpers tegen de mijne botsen. 'Ik hou van je.' De warme adem doet me huiveren, vervolgens drukt hij voorzichtig zijn lippen tegen de mijne aan. Met een kleine zucht laat ik zijn lippen los en glijden mijn handen naar zijn nek. Hoofd tegen hoofd sluit ik mijn ogen en trippel langs zijn hals omlaag. Kippenvel siert zijn lichaam, wat bij mij net op die manier vergaat zodra zijn vingers onder mijn pyjama glippen.




Thnx!!!!!!Nu tevreden lezertjes??

Reacties (4)

  • TomxMydrug

    Prachtig..

    Snel verder <3

    8 jaar geleden
  • AlreadyGone

    Super, ze zijn weer samen!(hoera)
    Voor de rest ben ik het eens met de reacties van de mensen onder mij. Die Ria moet weg, en de beste manier lijkt me dan ook een DNA-test. ..
    Snel verder!(flower)
    x

    8 jaar geleden
  • BlackLeather

    Ik zal maar meteen met een deftige reactie komen aangezien mijn chaggie bui over is:)Ik moest werken vandaag en daar had ik totaal geen zin in en dan had ik ook nog eens zeurende klanten en ach ja....ik dacht laat ik het je maar even vertellen.

    Oke terug naar het verhaal. Ik ben heel blij dat Tom weer terecht is en ik kan het alleen maar eens zijn met Raveness. Laat ze maar zorgen dat Ria een test gaat doen zodat ze er achter kunnen komen wie de echte vader is. Ik weet haast zeker dat Tom dat niet is en dan kunnen ze meteen die verradelijke **** het huis uit schoppen!!

    Snel verder, want zoals gewoonlijk is het weer prachtig geschreven!!

    xx

    8 jaar geleden
  • Raveness

    OMG!!!!!!!!!!!!!!

    Snel verder gaan please

    En laten ze Ria maar snel een DNA test laten doen ofzo iets in die trend dan kunnen ze die ook gelijk naar de echte vader van het kind trappen....

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen