By the way: Ik en Merel hadden nog iets grappigs eig met onze verhalen.
We hebben namelijk beide een Naomi en beide een Aiko er in zitten, maar dat was echt totaal onopzettelijk, haha.
Ze zijn trouwens ook echt heeeeeeel verschillend van elkaar.
Mocht je beide verhalen lezen en dit raar vinden, dan weet je nu tenminste dat het níét dezelfde karakters zijn.
Voor de mensen die geïnteresseerd zijn, en het nog niet lezen, dit is Merel haar verhaal . ( Dit heeft trouwens ook een tweede seizoen, net zoals deze dus ;D)
Aangezien zij dik 14 abbonees meer heeft als mij zouden de meeste het wel lezen en leuker vinden, maarja ;D
( Het verhaal is goed O_O Dit zeg ik niet alleen omdat ik een vriendin ben, haha.)
Oké, genoeg reclame!
Enjoy het nieuwe hoofdstuk ;D


trouwweeens, het einde is een beetje perverig maar ik was in een droge bui....
en ik had daar even zin in...
.... dus ja;D

De rede dat dit hoofdstuk zo laa is trouwens.. is omdat sinds begin november er alleen nog maar ruzie was hier thuis en ik me niet kon concentreren,
en toen ging mijn kat ook nog dood...
en toen moest ik ook opeens plotseling verhuizen ....
en... ja toen had ik gewoon echt even geen zin...
maar wie weet hoe het met de komende tijd zit,
ik zal maar niks beloven,
wel proberen though ;D
I love you guys<3

*Still Merel her point of view*

Nog steeds liepen we achter Itachi aan. Michelle was om zich heen aan het kijken en leek geen enkele interesse te tonen in Itachi. Nul komma nul procent. Ik daar in tegen kon mijn ogen bijna niet van hem af houden. Ik bedoel, kom op, kijk naar die gast. Hij was übersexy. Oké, misschien niet het meest sexy persoon wat ik heb gezien in deze wereld, maar het kwam in de buurt.
"Zijn we er?" vroeg Michelle toen Itachi stil bleef staan voor een deur.
Itachi leek haar alleen te negeren en deed de deur open, "Kisame, ben je er?"
We hoorde wat gestomel en er leek iemand naar de deur te komen. Een moment later verscheen er een hoofd naast dat van Itachi. Het was een angstaanjagend, blauw, visachtig gezicht. Michelle en ik staarde even naar het gezicht.
"Hai," zei de man, die vervolgens begon te grijnzen.
Met grote ogen bleven we een tijd stil, tot het eindelijk door drong wat er voor onze neus stond.
"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHH!" gilde Michelle en ik tegelijk, terwijl we binnen no time meters achteruit geschoten waren.
"Waarom schreeuwen ze zo?" vroeg de man, terwijl hij vragend naar Itachi keek.
Itachi haalde zijn schouders op, "ze zijn niet veel gewend."
"N...niet gewend? KIJK NAAR DAT DING," gilde Michelle hysterisch, terwijl ze zich vooral achter mij probeerde te verstoppen.
"Wat voor 'n ding?" vroeg de man droog, terwijl die ons nog net zo verbaasd aan keek.
"Ze hebben het over jou, Kisame," zei Itachi met een diepe zucht.
"Oh."
"D-dat is dus je teamgenoot? Kisame was zijn naam?" stotterde ik, terwijl ik Michelle der arm zowat fijn knuffelde.
Ik wist niet of ik nu bang van hem moest zijn, of hem gewoon vies moest vinden.
Hallo, hij was blauw. Hij had kieuwen.
En die ogen dan...
Kisame grijnsde en keek ons aan, "ah, en wie zijn deze twee mooie dames?"
Michelle bloosde terwijl ze me tien keer begon aan te stoten.
"Wat?" vroeg ik, alweer op mijn droge toon, terwijl ik der zo droog mogelijk aan keek.
"Hij noemde ons mooi," zei ze alleen maar.
Ik facepalmde mezelf, "je word hier mooi genoemd door een soort levende vis en -.... oké levende vis was niet zo'n slimme opmerking. Er is niks mis met een levende vis. Het is beter dan een dode vis, namelijk, maar dat bedoelde ik dan ook niet.... Je word hier mooi genoemd door een soort menselijke vis en jij begint te blozen? Wat is er mis in jouw hoofd?"
Michelle gaf me een duw, terwijl ze naar de visman keek.
Ja, ik vond visman een leuk woord. Het was duidelijk dat hij iets van een vis weg had toch? Misschien kon ik hem sushi noemen. Sushi is vies.
"Dat is het niet, het is gewoon altijd leuk om een compliment te krijgen toch? Lelijk vissen mensje of niet...," zei ze, terwijl ze me onschuldig aan keek.
Kisame kuchte, " ik sta hier weetje."
Michelle kuchte ook snel en bleef vervolgens stil.
"Wie het ook zijn, erg aardig zijn ze niet. "
"Het zijn een soort speeltjes van Hidan, wat ze precies zijn valt niet echt uit te leggen, ze zijn tenminste maar simpele mensen. Niets meer dan dat, dus weer een beetje voorzichtig met ze," legde Itachi droog uit.
"Oké," zei Kisame, die ons even bestudeerde, "en wat doen ze precies hier? Speeltjes van Hidan zei je? Se-"
"Nee. We zijn geen seks of martelobjecten van Hidan. Dankuwel," zei ik al met mijn droogste gezicht, voordat het nogmaals gevraagd werd.
Kisame trok zijn wenkbrouwen op en keek Itachi vragend aan, die vervolgens zijjn schouders ophaalde.
"Vraag het niet aan mij," zei hij," op de een of andere manier toonde Hidan wat medeleven met hun situatie of zo, omdat ze hem van de dood gered hebben, dus hij heeft gezorgd dat ze blijven. Volgensmij is dat het hele verhaal."
Kisame knikte en keek ons even in stilte aan, waarna hij opeens begon te grijzen.
"Zeg Itachi, als ze niet Hidan zijn slaafjes zijn, betekend dat vast dat het niet erg is als ik aan ze zit?"
Itachi haalde nogmaals zijn schouders op, "dat zal je aan Hidan moeten vragen."
"......HALLO, nu staat wij gewoon hier!" riep ik met een vies gezicht.
Ik moest er dus niet aan denken dat zo'n vieze kwal, walvis, octopus, zeedier, fishy-boy, wat die ook was, me aan zou raken.
Wacht, octopus..... wat als hij eigenlijk een octopus man is? Maar hij heeft niet bepaald acht armen en benen ofzo,
of....
.....
..........
Oh mijn god, daar wilde ik dus echt niet aan denken.
Laat ik jullie sparen en niet vertellen wat ik zo juist voor me zag.
"Het maakt me niet uit als jullie het horen, het is niet alsof jullie je zouden kunnen verweren."
Michelle trok aan mijn mauw, "eh, zullen we gaaaaan?"
"good idea...," zei ik, terwijl ik der al half mee trok, "see you later Octopus-man. Wij moeten nog enorm veel verkennen, byyyeeeee."
Michelle liet zich snel mee trekken zonder nog achterom te kijken.
"Ik ben geen Octopus!" hoorde we iemand ons nog na schreeuwen, waarschijnlijk Kisame.
"Octopus? Hoe kwam je daar op?" vroeg Michelle, die me niet begrijpend aan keek.
"Lieverd, het leven van een pervert is soms hard. Je denkt aan dingen waar je niet aan wilt denken en je ziet dingen voor je die je niet voor je wilt zien," mompelde ik, terwijl ik haar nog steeds meetrok.
"Oh, wacht, je bedoeld toch niet..... dat je denkt dat hij....... down there... ... zoveel?"
"Hallo heb jij zijn hoofd gezien? Het zou me niet verbazen."
"....DANKJEWEL. JE HEBT ME NU NACHTMERRIES BEZORGD VOOR DE KOMENDE DRIE JAAR!"
"I love you too," zei ik met een grijns, terwijl ik om me heen keek waar we nu eens heen zouden gaan.

Reacties (1)

  • INFIRESMAN

    ah bah

    bah

    *googled kisame hentai*

    *gooit laptop uit raam*

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen