Foto bij Kidnapped

Wat vinden jullie? x

Ik zit nu al een hele poos op een plek waar het ijskoud is. Mijn handen zijn vastgebonden en ik ben geblinddoekt. Met de seconde word ik banger – vooral als ik een stem hoor. Een stem die ik ken, een stem die me doet verlammen tot op het bot. Het moment dat mijn blinddoek wordt afgerukt, bevestigd dit alleen maar.

Ik sta oog in oog met mijn vader.

De man die ik tot in het diepst van mijn ziel vervloekt heb – de persoon die me meer pijn heeft gedaan dan wie dan ook op Moeder Aarde.
‘Wat ben je stil, Julia. Vroeger had je veel meer te zeggen.’
Vind je het gek? Ik heb de persoon die ik met hart en ziel haat voor me! ‘Laat me gaan. Als je slim bent laat je me nu gaan. Als mijn vriend hierachter komt, nou… Nou, hij laat niets heel van je!’
‘Lucas Fields? Na, daar vrees ik echt niet voor.’
Mijn adem stokt. ‘Je weet…?’
‘Ik weet inmiddels wel hoe ik dat soort mensen moet omzeilen – hoe vond je mijn bloemen?’
Die bossen waren van hem? Ik kan niet begrijpen dat ik zijn bloed deel – deze vent is hartstikke gestoord! Ik voel tranen in mijn ogen opkomen. 'Waarom doe je dit? Heb je niet al meer dan genoeg verziekt?'
Hij lacht vals. 'Jij hebt zoveel verziekt, daar ga je voor boeten. Ik schaam me tot op de dag van vandaag nog steeds voor het feit dat mijn bloed door jouw aderen loopt.'
Oh my goodness. 'Je bent gestoord!' Ik voel de tranen prikken. 'Je bent hartstikke gek! Je hebt ons altijd onderdrukt en ik nam de schuld altijd op me om de anderen te beschermen! Je komt hier echt niet mee weg!'
'Oh ja?' Hij maakt mijn handen los. Meteen sta ik op, klaar voor de aanval. Mijn vader is nog steeds een reus van een vent - zelfs na al die jaren. Maar ik laat dit niet over mijn kant gaan, echt niet!
'Rotkreng.' Hij slaat me midden in mijn gezicht, zo hard dat ik sterretjes zie en voor de grond ga.
Geschrokken krabbel ik op. 'H-hoe kun je? Ik veeg langs mijn lip. Bloed. Ik heb gewoon mijn tand door de lip!
Hij glimlacht valst en trekt me aan mijn haren naar de grond toe. 'Ik ga je net zolang straffen totdat je jezelf de dood in wenst.' Hij trapt me hard in mijn maag - en blijft trappen. Constant. Mijn hele lijf doet pijn en schreeuwt om verlossing.
'Ik zou stoppen als ik jou was.'
Ineens trekt mijn vader me aan mijn haren omhoog en drukt tot mijn schrik een pistool tegen mijn slaap.
'Lucas?' Vol ongeloof kijk ik hem aan. Hij staat verderop en staart recht voor zich uit, zijn pistool op mijn vader gericht.
'Dus dit is 'm, Julia?' sist mijn vader tegen me terwijl de loop van het pistool harder tegen mijn slaap duwt.
Ik antwoord niet. Ik vertik het.
'Is dit hem?' schreeuwt hij - ik hoor een angstaanjagende klik. 'Antwoord nu, voordat ik de trekker overhaal!'
'Ja,' antwoord ik overstuur 'dit is hem!'

Reacties (14)

  • agirlx

    Die vader is ziek!

    6 jaar geleden
  • NicoleStyles

    haar vader is echt een psychopaat!
    snel verder go lucas knal hem neer!!

    7 jaar geleden
  • Dinnetje

    God die bloemen was ik al bijna weer vergeten, maar logisch dat ze van hem waren!! Jeejte ik ben nu gewoon stil van het enige wat ik kan en alleen maar herhaal is :

    Snel verder(flower) Jhaaa wat een orginaliteit !

    7 jaar geleden
  • Rembrandt

    Knal hem overhoop Luke. Wane vent.

    7 jaar geleden
  • Leoniex

    holy fuck. ik mag haar vader zeg maar een klein beetje heel erg niet.
    may that be clear (:
    YAY ik ben weer bijgelezen!
    x

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen