Foto bij Death is near

Wat hopen jullie dat er gebeurd?

'Mooi,' antwoord hij gemeen en richt zijn blik op Lucas. 'Ik schiet d'r voor je ogen overhoop.'
Lucas zet de trekker op scherp. 'Als je het waagt! Ik zweer het je, ik laat je branden, als je haar iets doet!'
Wanhopig probeer ik Lucas aan te blijven kijken, terwijl mijn vader steeds harder blijft duwen.
'Leg je wapen neer,' beveelt mijn vader.
'Je laat haar eerst gaan.'
'Doe wat ik zeg, of ik laat haar nog zwaarder lijden!'
Lucas kijkt hem strak aan en legt zijn wapen op de grond. 'Laat haar g -' Het volgende moment grijpt een groep mannen hem vast.
'Nee!' roep ik in paniek en doe mijn best om los te komen. 'Doe hem niets, alsjeblieft! Doe hem niets!'
Mijn vader is veel sterker dan mij en houdt me stevig vast, terwijl hij me naar buiten draagt. Uit alle macht probeer ik los te komen. 'Laat me gaan!' schreeuw ik 'je bent een klootzak - de benaming vader helemaal niet waard! Laat me nu gaan!'
'Ondankbaar kreng,' mompelt hij en gooit me in de hermetisch afgesloten achterbak. Enkele tellen later voel ik de auto in beweging komen. Weer van hem verwijderd, samen in een auto met mijn vader, die iets vreselijks van plan is…
Minutenlang gaat het zo door, opgesloten in het donker. Pure onwetendheid. Ik trap en schreeuw en doe alles om aan mijn lot te ontkomen - maar nog belangrijker; hoe zit het met Lucas? Ze hebben hem toch niets gedaan? Oh, Lucas… Mijn lieve, lieve Lucas… Ik zou me zelfs in het hiernamaals nog kapot janken als door mij hem iets overkomt. Maar dat zal niet toch? Lucas is sterk. Sterker dan wat dan ook. Hij houdt van mij en ik houd van hem. Dat is toch sterker dan welk kwaad dan ook? Wij zijn sterker toch? De auto stopt en de klep gaat open.
'Lopen,' beveelt hij me en duwt me richting een schuur zodra ik met beide benen op de grond sta. In zijn andere hand houdt hij een jerrycan. Het is een oude, vervallen schuur, op de grond ligt oud hooi en ik zie een aantal muizen wegrennen. Dat is nog wel mijn minste zorg. Terwijl mijn vader me onder schot houdt, bindt hij me vast aan een houten paal, in het midden van de schuur. Pas als hij de inhoud van de jerrycan tegen de muren gooit, is het me duidelijk wat hij aan het doen is. Het is benzine - hij gaat de boel in de fik zetten!
'Je bent gestoord! Je steekt je eigen dochter toch niet in de fik!'
'Je moet branden,' mompelt hij 'branden totdat er niets meer van je overblijft.'
Hij is zo gestoord - zo verschrikkelijk gestoord. 'Als het zo moet,' opper ik 'Lucas zat weten dat jij het bent, hij zal je langer en lijdzamer laten branden dan mij. En zelfs als hem dat niet lukt, zal ik er persoonlijk - op welke plek ik dan ook ben - dat je bang voor me zal zijn. Mijn gezicht zal je in iedere spiegel zien, elke keer als je een foto bekijkt of als je aan mijn familie denkt. Je leven zal een hel zijn. Een grote hel, daar zorg ik voor.'
Hij glundert. 'We zullen zien.' Hij laat een brandende lucifer vallen en loopt weg, binnen no time staat de boel in de fik.

Reacties (12)

  • agirlx

    dat meen je niet ..

    6 jaar geleden
  • Lavanya

    O mijn god, Lucas moet haar komen redden!

    7 jaar geleden
  • Pewdiecry

    HIJ IS ECHT GESCHIFFT!! :c

    7 jaar geleden
  • Merchantson

    NEEEE!!!! hell! snel verder please!

    7 jaar geleden
  • SuperrCarrot

    Oh my f*cking god, hij is echt psychopatisch, wat een achterlijke vent

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen