Foto bij One.

Harry Edward Styles.

Mijn ogen vlogen over al de onbekende gezichten die me zeer grondig bekeken, iets wat ik verwacht had voor mijn eerste dag. Toch bleef het raar om het nieuwste nieuwtje te zijn van de hele school. Ik hield er van om meer op de achtergrond te blijven, maar vandaag was dit onmogelijk. Logisch. Het was niet dat er elke dag een nieuwe jongen in het midden van het jaar opeens hier les kwam volgen. Bradford was een klein dorpje waar iedereen elkaar kende en waar bijna elke tiener op deze middelbare school zat. Stiekem zorgde het ervoor dat ik schrik had voor wat dit zou betekenen voor mij. Ik zou zeker voor sommige mensen een indringer zijn en hopelijk werd dat niet mijn sociale dood hier.
“Gooi me de bal eens, Stan!” Geschrokken keek ik op naar een jongen met bruin warrig haar die al grijnzend door de gang liep met zijn rug eerst terwijl hij zwaaide naar een jongen die iets verderop met een bal aan het zwaaien was. Glimlachend zag ik hoe de eerste jongen haast elk meisje omver liep maar zich er toch niks van aantrok. Pas toen hij de bal in zijn armen had draaide hij zich om en keek hierdoor recht naar mij.
“Ah, de nieuwe aanwinst van de school.” Grijnsde hij naar me voordat hij naast mij kluisje leunde en me eens goed bekeek van kop tot teen met zijn helder blauwe ogen die alleen maar plezier uitstraalde.
“Je bent zo anders.” Fronsend keek ik naar de onbekende jongen die al lachend terug naar mijn gezicht keek.
“Hoe bedoel je?”
“Wow, je accent! Van waar ben je afkomstig misschien?” negeerde de jongen mijn vraag terwijl hij de bal die hij vasthield naar achter wierp, recht in de handen van de andere jongen die zoals verwacht bij ons kwam staan, maar voor hij ook maar zijn hand naar me kon uitsteken om zich voor te stellen duwde de jongen met de blauwe ogen hem weg van me.
“Ga al maar naar de kantine, Stan. Ik kom zo. Eerst ga ik deze jongen een rondleiding geven op onze school voordat hij in de problemen geraakt met Payne en co.” Fronsend keek ik naar de onbekende jongen die mijn kluisje met gemak dicht smeet en me wegtrok van zijn vriend die al hoofdschuddend naar ons keek. Aan zijn houding kon ik opmaken dat hij dit gewent was van zijn vriend, want hij draaide zich zonder enig probleem om, weg van ons.
“Euh, ik wil niet onbeleefd zijn ofzo, maar wie ben jij?” vroeg ik niet goed wetend hoe ik me moest gedragen bij deze jongen. Breed glimlachend stopte hij in het midden van de gang en stak zijn hand nog al formeel naar me uit terwijl hij me vrolijk aanstaarde.
“Louis Tomlinson, de clown van dienst hier op school.” Stelde hij zichzelf voor waardoor ik een zachte lach niet kon onderdrukken.
“Wel, Louis Tomlinson, ik ben Harry Styles, de nieuwe van deze school.” Vertelde ik hem met een brede grijns terwijl ik zijn hand schudden.
“Oké, Harry Styles, tijdens mijn rondleiding ga je goed moeten luisteren, want ik wil niet dat je al op je eerste dag verzeilt geraakt in een slechte conversatie met Payne. Dat zou je dood worden hier op school.” Wees hij me terecht terwijl hij zijn arm weer over mijn schouders gooide en me door de gang trok naar weet ik waar.
“Wie is die Payne eigenlijk?” vroeg ik fronsend, niet begrijpend waar Louis het in godsnaam over had.
“Daar komen we nog wel bij, maar laat ik het er nu op houden dat hij samen met Malik de touwtjes hier in handen heeft.” Knipoogde hij naar me terwijl hij een deur opende die lijden naar de kantine.
“Oké, laten we daar gaan zitten zodat ik we toch wat ongemerkt kunnen praten.” En voor ik ook maar kon vragen waar ‘daar’ was, werd ik al aan mijn arm meegesleurd naar een plekje helemaal achteraan de kantine. Zoals verwacht waren helemaal niet ongemerkt en keken de meeste mensen al fronsend op naar mij en Louis, maar vooral naar Louis omdat hij zijn kap van zijn sweater over zijn hoofd getrokken had alsof we met een geheime missie bezig waren. Deze jongen was officieel raar.
“Zit.” Zei hij tegen me toen we aan de tafel aankwamen. Fronsend keek ik hem aan terwijl hij recht tegenover me plaats nam.
“Oké, laten we beginnen met de eerste tafel die je ziet.” Met zijn hoofd die half bedekt werd wees hij naar de tafel achter hem.
“Waarom heb je eigenlijk je kap op? Ben ik dan zo gevaarlijk om mee gezien te worden?” vroeg ik voor ik ook maar een blik naar de tafel had geworpen. Een lach verliet zijn mond terwijl hij me geamuseerd aankeek.
“Neen, wijsneus. Ik heb geen schrik om gezien te worden met jou. Het lijkt gewoon zoveel cooler met een kap op alsof we undercover zijn.” Hoofdschuddend keek ik hem aan, niet begrijpend hoeveel fantasie één persoon kon hebben.
“Maar goed, genoeg over mijn gedrag, heb je nu al de tafel achter me bekeken?” Zuchtend keek ik weg van Louis en bekeek de groep die vrolijk met hun vingers over hun tablets tikte terwijl ze af en toe eens opkeken naar elkaar.
“Dat zijn de geeks hier op school. Het enige wat ze doen is bezig zijn met spelletjes dat ze online spelen, dus ik raad je aan om niet daarbij te gaan zitten als je dit schooljaar wilt overleven. De tafel daarnaast is de groep die bijna een hele pauze besteden aan muziek.” Direct keek ik weg van Louis terwijl hij verder ging met zijn uitleg. Ik had altijd al een voorliefde gehad voor muziek en wilde altijd al mijn gitaarkunsten verbeteren. Misschien zou deze groep me daarbij kunnen helpen.
“Styles!” Geschrokken keek ik op naar Louis die al hoofdschuddend zijn kap afdeed voordat hij zich wegdraaide van de tafel. Er waren nog twee tafels die hij niet besproken had, of dat dacht ik toch. Door mijn gedachten had ik de meerderheid niet gehoord van wat hij zei.
“De tafel vanachter, helemaal naar links is de tafel waar de populaire meisjes meestal zitten, maar ik noem ze liever de afdankertjes van Payne en Malik.” Zei Louis terwijl hij naar de meisjes staarde die al lachend aan het praten waren.
“En de tafel ernaast is de tafel waar je best niet in de buurt komt.” Zuchtte Louis terwijl hij weer wegdraaide zodat hij terug naar mij kon kijken.
“Je ziet die getinte jongen zitten, hé?” vroeg hij terwijl ik elk gezicht scande dat ik tegenkwam aan die tafel.
“Ja.” Zei ik langzaam toen ik zag hoe een getinte jongen met ravenzwart haar op de bank zat in de plaats van de stoelen. Zijn ogen keken doordringend naar de jongens die voor hem op een stoel zaten. Het was duidelijk dat hij één van de jongens was die macht had, maar niet zoveel macht als de persoon naast hem.
“Wie is de jongen die naast hem zit?” vroeg ik luidop.
“Naast Malik?” vroeg hij niet begrijpend terwijl hij zelf terug naar de tafel keek.
“Ja.” Antwoordde ik terwijl mijn ogen de jongen met vuilblond haar deftig bekeek. Heel zijn houding weerspiegelde gezag en macht, iets wat ik meestal niet afkon bij jongens.
“Dat is Liam Payne, de populairste jongen hier op school en het meisje dat nu zijn richting uitloopt is Elena Roberts, het enige meisje dat hij nu al een lange tijd date.” Vertelde Louis me toen een meisje met blond haar naar de jongen die Liam heette liep en zacht een kus op zijn wang drukte. Direct herkende ik het meisje van in de gang dat me al breed glimlachend had aangekeken.
“Ze is mooi…” fluisterde ik zacht toen ik zag hoe Payne haar op de tafel trok en gretig zijn lippen op haar drukte.
“Oh, neen Styles! Ik zweer je, als je ook maar durft in de buurt te komen van Elena, dan heb je je doodsvonnis getekend! Payne laat geen enkele jongen in haar buurt komen, behalve Malik dan omdat die een oogje in het zeil moet houden. Elena is van hem en hij zal haar nooit met iemand delen.” Beet Louis me toe terwijl hij mijn kin vastnam zodat ik naar hem moest kijken in de plaats van naar Elena.
“Heb je dat begrepen?” vroeg hij doordringend waardoor ik al snel knikte, schrik dat Louis anders boos zou worden.
“Goed.” Hij had nog maar net deze woorden uitgesproken of zijn glimlach verscheen weer op zijn lippen. Volgens mij ga ik nooit deze jongen snappen. Hij was te onvoorspelbaar, maar toch had ik het gevoel dat ik geluk had dat hij me onder zijn hoede nam. Als er iemand was die de school kende, was hij dat precies wel.

Wow, zoveel abo's al terwijl ik alleen nog maar een proloog gepost had! Dankjewel trouwens daarvoor! Oké, ik heb al direct een vraagje: willen jullie dat ik verder blijf schrijven als Harry of willen jullie ook dat er stukjes in voorkomen als pov van Elena? (:

Reacties (27)

  • Unfocused

    Echt een super leuk begin, zeker verder lezen!
    Zou je misschien ook een keer mijn verhaal willen lezen?
    Sorry als je niet van reclame houdt!(flower)

    http://www.quizlet.nl/chapters/1005640/a-ticket-to-love-ft-one-direction/

    8 jaar geleden
  • HushHush

    MEAN GIRLS! XD

    8 jaar geleden
  • CosmosDog

    Ik wil zonet je verhaal lezen, maar ik kwam er achter dat ik nu van de pc af moet :c
    Ik lees hem morgen :3
    Ik heb wel het voorstukje gelezen.
    En btw, mij maakt het niet uit of je beide hoofdpersonen in hoofdstukken op deelt.

    8 jaar geleden
  • Dare2DreamX

    soms ook is van Elena:)
    snel verder!!
    xx

    8 jaar geleden
  • JustMe95

    je hebt er een aboo bij <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen