Foto bij More then you can even imagine

Het gaat gelukkig weer de goede kant op:)!

‘Ik stel voor, om dit alles te relativeren, dat we naar mijn huis gaan,’ stelt mijn moeder plots voor.
Iedereen stemt voor, ook Lucas. Toch spreekt iets in zijn blik van teleurstelling. Iets, ik weet niet wat.
Iedereen stapt in zijn of haar auto en ik kruip naast Lucas in zijn auto. Zwijgend rijdt hij weg, achter de stoet aan. ‘Waarom ben je zo teleurgesteld?’ vraag ik plots.
Hij snift. ‘Ik had een verassing voor je,’ antwoord hij, zonder te verblikken en te verblozen.
Dat was ik helemaal vergeten! ‘Maar dat nu toch nog steeds?’
‘Dan moeten we over een paar uur weg.’
‘Wat is het dan?’
‘Laat maar.’
‘Wat. Is. Het?’
Hij zucht. ‘Ik heb een weekendje Parijs voor ons twee geboekt.’
Wat romantisch! ‘Lief van je, dat kan toch nog steeds?’
‘Als jij het wilt… Het zou wel leuk zijn, omdat… Omdat ik vanaf volgende week naar New York moet.’
‘Moet? New York? Mis ik iets?’
‘Zaken.’
Dat klinkt verontrustend. ‘Oké. Laten we het gewoon doen.’ Hoelang is hij dan weg? Ik durf het bijna niet te vragen. ‘We hebben het dan wel nodig, denk ik.’
Hij knikt en staart recht voor zich uit. Uitzichtloos. Is hij serieus geschrokken? Mijn Lucas, die nooit ergens voor terug deinst of bang is? Ik ben volgens mij echt zijn zwakke punt. Op een vreemde manier is dat best vleiend.
‘Rechtsaf,’ wijs ik aan.
‘Ik weet waar je woont,’ mompelt hij en rijdt mijn straat in.
Twee uur later staan we buiten. Ik heb mijn verhaal tot mijn eigen ergernis zo’n tien keer moeten doen. Mijn moeder wilde elk detail weten, ik werd er moe van. Ik houd heel veel van haar hoor, absoluut. Maar af en toe…
Stevig pak ik Lucas’ hand vast. ‘Parijs met mijn lief, kan het romantischer?’
Hij glimlacht. ‘Mijn fantasie reikt niet verder dan dat.’
‘Dat is genoeg voor mij.’
‘Mooi.’ Hij drukt een kus op mijn lippen. ‘Kom we hebben onze tassen nog te pakken en moeten een vliegtuig halen. Het word ‘ns tijd.’
In record tempo rijden we naar ’t penthouse en naar mijn huis om spullen te pakken. Lucas krijgt het voor elkaar om toch nog ruim op tijd op schiphol te parkeren en we checken in. Niet veel later kunnen we gaan boarden en voor ik het goed en wel in de gaten heb, gaan we de lucht in. Een kleine twee uur later landen we in Parijs. De stad van de liefde. Als dat niets betekend, dan weet ik het niet meer. Mijn Lucas, altijd voorbereidt op een verassing. Het is gewoon bijna niet te geloven.
Het schemert en regent iets, maar dat hindert Lucas niet om me met vol enthousiasme achter zich aan te trekken en een taxi aan te houden. ‘Ik heb echt een geweldig hotel geboekt en ze doen aan roomservice.’ Hij glimlacht.
‘Ah, dus je hebt een wilde nacht voor me in gedachte?’
‘Je weet dat ik ruimdenkend en flexibel ben als het op jou aankomt. Niets wat je niet wilt.’
‘I get.’ Volgens mij gaan we gewoon keihard de liefde bedrijven. Dat staat vast.

Reacties (6)

  • Manonxxx

    Aaahw, zo lief <3
    xx

    7 jaar geleden
  • Dinnetje

    hahah keihard de liefde bedrijven~ Vind die zin mega geniaal!
    Maar ik had het toch niet zo snel gedaan.... Gelijk naar Parijs terwijl je bijna bent vermoord door je eigen vader? Jeejtje ik zou helemaal kappot zijn, shaken enz...

    Maar goed! Ik vind je verhaal keihard gaaf hahah

    Snel verder(flower) Kudo

    7 jaar geleden
  • Lavanya

    Ah, cute!

    7 jaar geleden
  • NJHoran

    Awh wat een cutiee! x

    7 jaar geleden
  • IlsePaynex

    Aaah lieve lucas!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen