Foto bij Waking in Paris

Hmm, Lucas en Julia in Parijs. Wat denken jullie dat het teweeg gaat brengen?

De volgende morgen word ik wakker in Lucas armen wakker, gehuld in luxe weelde. Ik weet niet wat voor ’n hotel hij heeft geboekt, maar het moet een vermogen hebben gekost. Alles bestaat hier uit materialen die zo zeldzaam zijn dat ik ze amper durf aan te raken. Lucas slaapt nog, nu heb ik gelukkig tijd om te acclimatiseren.
Ik heb net een van de meest verschrikkelijke nachtmerries gehad die ik me kan voorstellen.
Het was verschrikkelijk.
Constant zag ik hoe mijn vader me opnieuw in de fik zette, en doofde. Zo ging het, door en door en door. Er kwam geen einde aan. Hij wilde me dood hebben. Ik was bijna dood. Het had niet veel gescheeld of ik had hier niet wakker kunnen worden, in hartje Parijs. Dat idee jaagt me een angst aan die ik eigenlijk niet wil kennen. Een angst die ik wil verstoppen en nooit meer wil tegenkomen. Ook al zou ik het willen. Maar dat lijkt me niet logisch.
Ik moet verder met mijn leven.
Dus zet ik mijn beste glimlach op, alleen om mezelf te overtuigen. Ik wil niet nog een keer in het verval raken. Ik wil niet nog een keer tot de laagste rang van onze samenleving horen. Ik wil met Lucas zijn.

Dus moet ik sterk zijn.

Ik zucht, wurm me los uit zijn omhelzing en trek een badjas aan. Voorzicht trek ik het gordijn iets op en zet de schuifpui open en loop het balkon op. Het is koud, vooral zo op blote voeten. Maar dat maakt me niet uit. Het uitzicht is adembenemend. Ik zie de arc D' Triomphe en de Eiffeltoren even verderop.

Parijs is magisch, liefdevol.

Gemaakt voor Lucas en mij.
'Zo vat je nog kou.' Plotseling voel ik Lucas achter me. Hij slaat zijn armen om me heen.
'Zegt de persoon die in enkel een sportbroek achter me staat.' Ik draai me om naar zijn prachtige gezicht.
Hij glimlacht wrang. 'Ik heb -40 op Antarctica overleefd, weet je nog?'
'Ja, ja je bent een bikkel. Zullen we dan maar naar binnen gaan?'
'Goed plan.' Hij drukt een kus op mijn lippen en ik voel mijn hartslag versnellen.
Ik vlucht snel de badkamer in om te douchen en draai de deur op slot. 'Oh.' Hoor ik aan de andere kant van de deur. 'Kunnen we de douche niet delen?'
'Ja. dat ken ik Lucas… Dan eindigen we net zoals afgelopen nacht, in bed. En ik wil Parijs zien!'
Ik hoor hem lachen. 'Daar heb je gelijk in.'
Een uur later staan we fris en fruitig in de ontbijtruimte van het hotel. De heerlijkste delicatessen worden ons voorgeschoteld. 'Je hebt veel te veel je best gedaan,' mompel ik.
Hij pakt mijn hand vast. Ik probeer mijn uitdrukking niet al te veel te laten vertrekken, hij drukt namelijk precies op een plek waar mijn huid een beetje verschroeid is, door gisteren. Mijn moeder heeft zo goed en kwaad als het kan mijn wonden verzorgd, het is niet heel erg, maar het doet wel flink zeer. Ik zag ook net onder de douche dat ik onder de blauwe plekken zit. Lucas was gister te… Nou ja, je weet wel om ze op te merken. Gelukkig, want dat aantal kneuzingen had de sfeer flink kunnen verpesten.

Reacties (5)

  • Manonxxx

    Oeh, ik don't know, maar met hun weet je het nooit.
    Super snel verder...
    xxx(flower)

    7 jaar geleden
  • Dinnetje

    Goh toch nog een brandwondje! I like!! Niet omdat ik het leuk vind dat ze pijn heeft maar zo heeft ze toch.... naja ik weet niet hoe ik het uit moet leggen!

    Een huwelijksaanzoek? hmm ik weet niet... dat is lijkt mij een beetje hetzelfde als een zwangerschap alleen kan je dan nog scheiden... hahah maar het zou niet het orgineelste zijn..

    ach wat zeur ik ook!

    Snel verder(flower)

    7 jaar geleden
  • MacGyver

    Trouwen lijken zij mij niet het soort type mensen voor, misschien een schattig katje als huisdier?

    7 jaar geleden
  • KeyKey4

    haha ik eigenlijk ook..
    een huwelijks aanzoek zou perfect zijn
    xx(flower)

    7 jaar geleden
  • Ramselaar

    Trouwen. Dat denk ik wat Parijs teweeg gaat brengen. Hihi.

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen