Foto bij Wake-up and leaving

Het is zover, Lucas vertrekt. Hopen jullie hem snel weer terug te zien?

‘Julia? Julia, kom op. Word alsjeblieft wakker!’
Ik voel iets bij mijn schouder. Iemand trekt er aan. Of schudt. Of weet ik veel. Ik heb hoofdpijn.
‘Julia – oh mijn god, nee… Laat het niet waar zijn! Julia doe alsjeblieft je ogen open!’
Opnieuw dat schudden.
‘Oh, dit is niet goed… Je… Je moet…’
Ineens voel ik me zo licht als een veertje. Mijn ogen gaan open en ik kijk recht in de ogen van Lucas die me in zijn armen heeft. Voorzichtig zet hij me neer op de bank. Opgelucht haalt hij adem terwijl ongegeneerd langs mijn wang strijkt. ‘Julia, wat is er gebeurd?’
‘Er…Er was een man, hij was heel groot en eng en… En ik probeerde hem te verslaan maar hij was heel sterk. Hij stond heel plots voor de deur. Hij hield iets oor mijn mond en ik was zo duizelig.’
Hij knikt ernstig. ‘Wanneer is het gebeurd?’
‘Vanochtend.’
Zijn ogen worden groot. ‘Dan heb je hier dus de hele dag zo gelegen.’
‘Wat?’ Ik kijk op de klok. ‘Het is al vijf uur! Wat is dat trouwens voor ‘n envelop op de tafel?’
Lucas kijkt op en grist de envelop van tafel. Hij opent de brief en begint deze te lezen. Ik zie zijn slapen kloppen en zijn kaaklijn verstrakken. Volgens mij is ’t niet zo’n leuke brief. ‘Wat staat erin?’ vraag ik.
Geen antwoord.
‘Lucas,’ begin ik scherp ‘laat me die brief eens zien.’
‘Nee,’ antwoord hij kort. Ik zie zijn knokkels wit worden van de spanning.
‘Lucas laat me verdomme die brief zien!’
Hij staat op.
Nu kan ‘ie t krijgen ook. Ik sta op en pak ‘m bij zijn schouder vast. ‘Lucas, ik vraag het nog een keer…’
Hij schudt mijn hand van zich af.
Ik zucht, pak hem bij zijn nek vast en met alle kracht in mijn lijf smijt ik hem over mijn schouder heen, waardoor hij op de grond valt. Hij zag het duidelijk niet aankomen – element van verassing! – en ik pak de brief uit zijn handen en ren naar de badkamer toe. Ik draai de deur op slot en bekijk de brief.`

Fields,
Gefeliciteerd met je verloving. De volgende keer zorg ik ervoor dat ze haar ogen definitief niet meer open kan doen.

Milav.

Oh my goodness. Milav zit achter me aan. Lucas grootste vijand. Dit opent… Perspectieven. Hij wilt me doden.
‘Julia?’ Lucas klopt op de deur. ‘Doe open.’
Gehypnotiseerd open ik de deur. ‘H-hij wilt me vermoorden.’
Lucas knikt ernstig. ‘Dat laat ik niet gebeuren, dat weet je.’
Ik knik, maar niet overtuigend.
‘Daarom is het ook belangrijk dat jij hier blijft. Hij zit achter mij aan. Ik ontsnap wel aan een halfgare crimineel.’ Hij neemt mijn gezicht teder in zijn handen. ‘Ik ben er niet zeker of mijn mooie meisje dat ook is. Ik ga een einde aan ‘m maken. Dat kan alleen daar waar het begonnen is.’ Hij kijkt weg.
‘Je hebt ‘m ontmoet in New York?’ vraag ik.
Hij knikt. ‘Dat klopt. Daar zit de kern van zijn criminele netwerk gevestigd. Ik ga er een einde aanmaken. De wereld is voor mij al iets veiliger als hij weg is… Datzelfde betekend dat inmiddels voor jou.’
Ik knik. Maar toch heb ik er een slecht gevoel over. Mijn intuitie wilt me iets vertellen, maar ik weet niet wat. Hier zit een staartje aan, maar ik kan er maar niet de vinger opleggen.
‘Kom, dan pak ik de laatste spullen in en dan is het tijd om te gaan.’

Reacties (9)

  • agirlx

    Milas alweer!:@

    6 jaar geleden
  • xWildRose

    Ik wist dat het Milav was, moehahahahaha

    6 jaar geleden
  • A7xfoREVer

    aaaaahh julia moet hem achterna reizen omdat het niet goed voelt. en dann, dan redt ze lucas nét op het goede moment, wanneer het bijna fout ging !:D

    6 jaar geleden
  • Dinnetje

    Whahah jeej ik had gelijk die Milav dus! Heeft die iets met die ouders te maken?? Er knaagt namelijk wat, er klopt gewoon iets niet en ik wil weten wat!!

    Snel verder(flower)

    7 jaar geleden
  • Manonxxx

    weer een paar dagen zonder Lucas hopelijk is hij snel terug, en leeft die Milav niet meer.
    Super Snel Verder....
    xxx(flower)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen