Foto bij For my own sake

Laat je een reactie achter (a)?

De reis naar het vliegveld verloopt in stilte. Een vreselijke stilte. Ik probeer het allemaal zolang mogelijk te rekken, maar dan is het toch echt tijd voor hem om in te checken. Ik probeer mezelf groot te houden, hij wilt geen watje zien. Maar het is wel moeilijk.
‘Ik hou van je, dat weet je, he?’ fluistert hij tijdens een intiem moment.
Er zit een brok in mijn keel. ‘Dat weet ik, Lucas.’
‘Het is voorbij voor je het weet.’ Ik verlies ieder besef van mijn bestaan als hij mijn lippen raakt met de zijne.
‘Er is alleen een ding,’ vervolgt hij.
Tot mijn verbazing loopt Sabine ons tegemoet lopen.
‘Wees niet boos,’ begint hij ‘het is voor je eigen veiligheid. Sabine blijft bij je zolang als ik dat nodig vindt.’
Totdat Milav dood is, dus. ‘Ik ben niet boos.’ Ik kan nu maar beter gewoon meewerken.
Hij lijkt enigszins verbaasd. ‘Daar ben ik blij om.’ Hij kust me nog een keer. ‘Ik moet nu echt gaan… Maar vergeet niet dat ik altijd bij je ben.’ Hij laat zijn vingers over de ring om mijn ringvinger glijden.
‘Altijd,’ antwoord ik en laat zijn hand los. Hij draait zich om, slaat zijn rugzak over zijn schouder en verdwijnt in de massa. Wezenloos blijf ik staan. Nu is hij weg. Echt weg. Ik weet niet eens wanneer ik hem weer zie.
‘Kom.’ Sabine legt haar hand op mijn schouder. Ik knik en loop levenloos achter haar aan.
Hij is weg, echt weg, op weg naar de andere kant van de wereld. Sabine loopt met me mee naar zijn auto. ‘zal ik rijden?’ stelt ze voor.
Waarom ook niet? ‘Is goed.’ Antwoord ik.
Twee dagen. Twee hele dagen leef ik in misère. Ik vind mezelf zielig en kansloos en hoor maar niks van Lucas. Twee hele vakantie dagen heb ik gespendeerd om de onafhankelijk vrouw uit te hangen voor de buitenkant. Ik heb geacteerd, maar intussen voel ik me zwaar ellendig.
Dus heb ik besloten om mezelf iets vreselijks op de hals te halen.
Ik heb Sabine met een smoes afgeschud en loop naar de auto. Ik heb haar gezegd dat er “familieproblemen” zijn bij mij thuis en haar komst het alleen maar moeilijker zou maken. In fact, ga ik naar Lucas’ penthouse. Het is mijn vrouwelijk intuitie die al dagen schreeuwt dat er iets niet pluis is.
Dat Lucas in de val is gelokt.
Ik weet het, het klinkt gestoord. Ik ben een totale leek in deze wereld, maar mijn gevoel vertelt me iets heel anders. Ik moet iets vinden wat me gerust stelt. Mijn eigen gemoedsrust. Sabine heeft me er al van weten te overtuigen dat Lucas geen contact met me zoekt om me juist te beschermen. Een of ander crimineel netwerk kan hem zo schaduwen en voordat hij het weet, heb ik zo iemand achter me aan zitten die mijn nummer heeft getraceerd.

En dan ben ik dood.

Zo simpel zit de wereld in elkaar. Maar ik kan ook niet hopeloos blijven wachten. Het word tijd dat ik de skills die Lucas me de afgelopen weken heeft geleerd, in de praktijk breng. Dus rijd ik op mijn dooie gemak naar het penthouse.

Reacties (11)

  • agirlx

    dalijk is er echt iets ..

    6 jaar geleden
  • SuperrCarrot

    en nu ben ik dus ontzettend benieuwd naar wat er gaat komen. vrouwelijke intuitie heeft meestal gelijk dus er zal wel wat zijn:S

    7 jaar geleden
  • MacGyver

    Eindelijk wat girlspower. Ben benieuwd wat ze ontdekt.

    7 jaar geleden
  • FollowDreams

    Snel verder?

    7 jaar geleden
  • ultionem

    pam pam pam pammmmmmmmmmmmmmm

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen