10 jaar later

"Papa, papa, papa, kijk!" Faith trekt aan mijn arm en wijst naar de Space Mountain. We staan weer in Disneyland. Dit keer tien jaar later, en met een kleine meid en jongeman. Faith is al 6 jaar, en Jake al bijna 4. Ze worden al zo groot, vind ik. De tijd vliegt voorbij. "Dat is mijn lievelingsattractie", zegt Faith.
"Ja? Weet je dat, dat ook mijn lievelingsattractie is?", zeg ik.
"Cool! Daar wil ik in", zegt ze. "Maar mama moet bij Jake blijven, want die is nog klein", regelt ze meteen. Ik moet er al om lachen.
"Is goed, schat, ga jij daar maar met papa in", zegt Yanelle tegen Faith. Faith pakt al meteen mijn hand vast en we lopen samen naar de Space Mountain toe. Ze begint enthousiast over van alles te praten, zoals ze altijd doet. Ze is een echte kletskous.
"Dit is toch wel een beetje eng", zegt Faith zachtjes als we na een korte wachtrij in een karretje zitten.
"Je hoeft niet bang te zijn. Houd papa's hand maar heel goed vast, dan komt het wel goed", zeg ik. Faith legt haar hand in mijn grote hand en ik houd haar kleine handje vast. Ik hoor haar nog even grinniken. 10 jaar geleden zat ik hier ook zo, met Yanelle, voor de eerste keer. Het is als de dag van gisteren. Er zijn zoveel mooie dingen gebeurd die afgelopen jaren. Als eerste hebben de jongens en ik met One Direction successen gehaald waarvan we nooit hadden durven dromen. Inmiddels zijn we al gestopt. Ik weet nog precies dat we ons laatste interview gaven, onze laatste signing, en.. ons laatste optreden, waar we allemaal een traantje hebben weggepinkt. Maar we zien elkaar nog net zo vaak. Bijna net zo vaak, maar ze zijn gewoon echte broers voor me. Zayn en Niall zijn nog steeds gelukkig met elkaar, Louis heeft drie en een half jaar geleden een zoontje gekregen, Kyle, die net zo ondeugend als hem is, en Liam heeft zich ook helemaal gesetteld, getrouwd en is aankomend vader. Maar de mooiste dingen waren voor mij toch wel die dag dat Yanelle en ik elkaar beloofde om voor altijd samen te blijven, en in het ziekenhuis met onze eerste kleine dochter in mijn armen, 6 jaar geleden, en bijna 4 jaar geleden met mijn zoontje dat echt een boefje geworden is, vooral samen met Kyle zijn het twee deugnieten bij elkaar. Vorige week zijn we erachter gekomen dat Yanelle weer zwanger is, van een derde. Jammer genoeg mag Yanelle daarom niet in de achtbanen of andere spannende attracties, maar we hebben beide onze handen vol aan die twee, die hartstikke enthousiast zijn. Ik had me mijn leven nooit zo mooi kunnen voorstellen.
Het ritje is al afgelopen en met Faith aan m'n hand loop ik via de uitgang naar buiten toe. Ze vliegt meteen op Yanelle en Jake af en vertelt hoe geweldig ze het vond. Ik pak Jake op en vraag aan hem waar hij in wilt. Hij blijft stil en kijkt met grote ogen om zich heen. Hij weet natuurlijk ook niet wat hij meemaakt in zo'n groot park.
"In de autootjes?", vraag ik. Hij knikt hevg. Hij houdt vreselijk veel van auto's. En ook van Donald Duck, maar toen hij die zonet in levende lijve zag, schrok hij toch wel.
"Ik wil ook in de auto's", roept Faith.
"Dan gaan we toch met z'n allen", opper ik en ik zet Jake weer neer op de grond.
"Mag ik dan met Jake?", vraagt Faith enthousiast. Ze slaat haar arm meteen beschermend om hem heen. Ik kijk even overleggend naar Yanelle. Ze zouden wel alleen kunnen gaan.
"Kan je goed uitkijken met Jake? En krijgen jullie geen ruzie in de rij? Dan wachten papa en mama hierboven", zegt Yanelle als ze gehurkt voor Jake en Faith gaan zitten. Faith knikt hevig. "Dan ga maar met z'n tweeën", zegt Yanelle. Faith pakt Jake's hand vast en ze rennen samen naar de ingang van Autopia. We wachten tot we zien dat ze achteran aangelsoten zijn, en dan lopen we naar het bruggetje toe vanwaar we uitzicht hebben op de attractie.
"Weet je ook nog auto nummer 13? Die ongeluk bracht?", vraag ik. Beide lachen we. Ik ga achter haar staan en leg m'n handen op haar inmiddels al beetje gegroeide buik, waar ons derde hummeltje in zit, en ik leg m'n hoofd op haar schouder.
"Weet jij nog dat ik je hand moest vasthouden in de Space Mountain?", zegt Yanelle. Ik lach weer. Die drie dagen in Disneyland hadden me wel m'n angst voor achtbanen doen overwinnen. We kijken uit over de attracties en zachtjes zing ik vlak bij Yanelles oor mee met het liedje dat uit de speakers komt, die door het hele park staan.
"You'll be in my heart. Yes, you'll be in my heart". Yanelle draait zich om en drukt haar lippen op die van mij. Het voelt nog steeds net zo goed en fijn als in het begin.
"Iehl, kijk naar papa en mama", hoor ik een meisjesstem.
"Jaa, iehl". Ik moet lachen. Dat moeten die twee van ons zijn. Yanelle en ik kijken naar beneden en zien ze in de rij staan. Ze zijn al bijna aan de beurt. Yanelle en ik zwaaien naar ze terwijl ze met een big smile op hun gezicht hevig terug zwaaien. Mijn leven is wel perfect zoals je het kunt noemen.

Reacties (44)

  • LeLouisx3

    Gek hoe die epilogen altijd vrij dicht bij de realiteit aanleunen. Bijna altijd is One Direction gestopt.

    Ik begon gisteren dit verhaal te lezen en heb het nu uit. Volgens Quizlet had ik het al gelezen maar ik kon het me niet meer herinneren. Het is echt mooi.

    1 jaar geleden
  • Tomlinsbear

    Wauw, dit is zo mooi. Zeker omdat het eindigt oper de plek waar het allemaal begonnen is...

    Top verhaal

    5 jaar geleden
  • XsuperhumanX

    :)(zip)(yeah)_O_(hoera)(6):(():P(Y):O:O:|:X(N)(lol)(K)(H)(flower):8(dance)(cool)(typing)(cat)(doeg):S:D(baby):@(A):(((nerd)(krul):Y):$;)(duivel)(huil)hihi

    I LOVE smilies
    keep calm and love this story hihi

    7 jaar geleden
  • BlackRabbitX

    Jup en toen stonden er traantjes in mijn ooghoeken...zooow mooi!
    Ik snap niet dat ik je story nu pas zie (naja ik heb nog maar 3 maanden Quizlet)
    X

    7 jaar geleden
  • LarryNiam

    omggg hoe mooi (:

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen