Foto bij 110.2 Charlie McFly

TJEEEEEEEEEEEZZ
ik heb zo'n beetje de drukste week van school ooit!
Ik ben serieus net klaar met een boekverslag en kan mooi weer verder met andere dingen...
Volgende week is toetsweek die ik beter niet kan verkloten....

Het was de eerste twee seconde verschrikkelijk stil geweest.
Niemand had ook maar een woord gesproken en volgens mij had ik Harry's hand helemaal fijn geknepen.
Maar na die twee ontiegelijk lange seconden, begonnen Louis en Niall opeens te juichen. Meteen deden Jess en Anna mee, waarna ook de rest volgde.
De felicitaties kwamen serieus van alle kanten en ik merkte dat er een glimlach op mijn gezicht verscheen. Ook Harry kreeg een grijns die voor de rest van de middag op zijn gezicht bleef staan.
Nadat iedereen ons had gefeliciteerd, waren we allemaal weer rustig gaan zitten.
Een klinglend geluid galmde over de tafel heen, waarmee duidelijk gemaakt werd dat iemand om stilte vroeg.
Louis was opgestaan en had met zijn vork tegen het glas aangetikt. Iets wat hij de laatste keer duidelijk te optimistisch had gedaan want het glas lag in stukken op de tafel en naast Louis zag ik Eleanor alles snel opruimen. Lux was even gaan slapen en dus hoefde ik me er geen zorgen om te maken dat ze in het glas stond.
'Oh good. At least I have your attention,' lachte Louis toen hij merkte dat iedereen naar hem keek.
'I think in occasions like these, someone should say something. And that's what I'm gonna do now.'
Hij keek de groep rond met een glimlach van jewelste terwijl hij snel nadacht over waarmee hij zijn geïmproviseerde speech zou beginnen.
'I wanna tell something about someone really important to my best friend Harry. Someone who always loved the curly man with no doubt. A person who always stood by him and with who he was very happy.'
Veel mensen keken mij met een schuine blik aan. Maar ik stond al versteld genoeg van het feit dat Louis zo'n speech kon houden.
'A very special someone who Harry will always love. I guess you can say: the love of his life.
And then he met Charlie. I guess I have to share you now Hazz, but it's worth it because Charlie is a wonderful person and a great mom. I'm sure you will be the greates wife Harry can wish for Char. It's a good thing things finally seem to work out for you. I love you two both and I know you will make eachother happy. No doubt about that. So congratulations guys!'
Iedereen begon te lachen. De hele tijd had iedereen gedacht dat de speech over mij ging.
Misschien was het maar goed dat ik Lou door en door kende. Daardoor wist ik ook dat hij grap na grap maakte. Natuurlijk kon hij deze niet laten zitten.
Na Louis speech klonk een kort applaus en toen ik op wilde staan om de laatste scherven van het door Louis gesloopte glas op te ruimen, duwde Harry me voorzichtig terug. 'No need. I will do it,' zei hij een beetje bestraffend. Dit gaat zeker nog wat worden met al die overbezorgdheid van hem.
'Who wants the last piece of cake?' vroeg Liam rond de tafel. 'No Niall, isn't three enough?' vulde hij zichzelf aan voordat Niall ook nog maar iets kon zeggen. Hij liet een duidelijke zucht horen en begon in zichzelf wat te mopperen. Een korte kus van Judith legde hem het zwijgen op en zijn standaard glimlach verscheen weer op zijn gezicht.
Ook die twee waren serieus samen gekomen nadat Louis en ik ze in bed hadden betrapt. Ook al heeft het een tijd geduurd voordat ze echt samen waren. Ze leken nu erg gelukkig zo.
'Here you go Charlie, you need to eat for three so EAT!'
Liam schoof mij een bordje met de taart toe en keek me streng aan. Ik schudde mijn hoofd maar een duidelijke rol van Liams ogen liet me merken dat hij daar geen genoegen mee nam.
'You know Char! If you just lay like this,' begon Louis, die inmiddels naast me was gaan zitten. Hij ging achterover leunen in de stoel zodat hij eigenlijk min of meer in het ding lag.
'Then..?' spoorde ik Louis aan, omdat het er niet naar uit zag dat hij zijn zin zou vervolgen.
'Then you can use your belly as a table.'
Hij duwde me voorzichtig een beetje achterover zodat ik met mijn rug tegen de rugleuning van de stoel aan zat. Precies ver genoeg dat alle 4 de poten van de stoel op de grond bleven staan. Daarna pakte hij het bordje met mijn stuk taart op en zette het op mijn buik.
'See?'
Ik schoot in de lach door Louis stomme genialiteit. Volgens mij was hij lekker op dreef....

Reacties (7)

  • hartje1D

    woehoeeee super verhaal!(H)
    ik 1 stuk uitgelezen
    duurde wel even maar toch ;p

    snel verder!(H)

    7 jaar geleden
  • ThingsInLife

    Snel verder <3

    7 jaar geleden
  • SaarJulia

    Whahaha you make me laugh
    xx

    7 jaar geleden
  • smileforyou

    verder!!!

    7 jaar geleden
  • Picasso

    awesoooome (:
    snel verder, geweldig verhaal!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen