Foto bij The need of my life

& wiens POV is dit?

'Julia!' Ik schreeuw. Het voelt alsof ik dat mes in mijn eigen lijf voel snijden. Alsof het tienduizend keer over mijn vlees snijdt. Steeds dieper en harder. Maar niet weegt op tegen de pijn om Julia zo te zien. Ik ga mezelf te buiten. Nog nooit heb ik mezelf zo gevoeld. Dit is onwerkelijk. Mijn polsen. Los. Ik ben los! Verbaasd bekijk ik ze snel. Ik heb mezelf gewoon losgetrokken! Mannen met wapens komen op me af maar het kan me niets schelen. Ik beuk de ruit in en kniel naast haar neer. Haar ogen gesloten, half ontkleed en onder het bloed. Het mag niet zo zijn. Dit kan niet waar zijn. Ze is niet dood. Toch? Ze kan me niet nu al zijn afgenomen. Dat bestaat niet! Een stel mannen met wapens staat voor me. Ik weet een van de wapens afhandig te maken voordat ze me raken en schiet de anderen neer. Pjotr maakt zich razendsnel uit de voeten, maar ik laat hem niet wegkomen. Ik haal hem in en druk hem tegen de grond.
'Jullie hebben mijn huis gesaboteerd, dat is het he? Jullie hebben haar op een verkeerd spoor gezet!'
Hij glimlacht. 'Inderdaad. Mijn vader heeft de man die hij inhuurde meteen wat aanwijzingen in je huis neergelegd. Mijn vader had dan wel niet de macht en de kennis om jouw gegevens en kluizen te kraken vol informatie, maar heeft wel een list op kunnen zetten om dat meisje van je te misleiden. Hij wilde dat je net zo lijdt als hem toen je mijn moeder vermoorde.' Hij lacht zuur. 'Ze hebben kluizen geplaatst op makkelijke plekken, een nieuwe computer erin gezet… Het is bijna lachwekkend hoe makkelijk ze er voor viel. Ik geef toe, ze is niet dom. Hij heeft het haar niet te gemakkelijk gemaakt om erachter te komen, ze heeft wel degelijk haar hersenen moeten gebruiken. Nog lachwekkender is dat je grootvader er voor viel, de sukkel.'
Ik stomp hem recht in zijn gezicht. 'Waag het niet om zo te praten.'
Hij lacht. 'Die beauty van je had inderdaad brains. Mijn vader dacht niet dat ze het zo snel in de gaten zou hebben. Maar daar heb je nu niets meer aan, he?'
'Val dood.' Ik plaats het geweer tegen zijn hoofd en knal hem neer. Klootzak. Ik trek mijn vest uit en sla dat om Julia's bovenlichaam heen. Ik hoop zo dat ze het haalt… Voorzichtig pak ik haar op en ren naar de dichtstbijzijnde auto. Ik sla de ruit in, rommel wat onder het stuur en het ding komt tot leven. Zo hard als ik kan, scheur ik weg. Ik race zonder rekening te houden met wat dan ook. Ik rijd zo hard als dat deze auto toelaat. Ik race voor het leven - haar leven. Ik kan niet zonder haar, als zij weg is… Dan is alle zin weg.

De zin van mijn leven.

Dan wil ikzelf ook niet meer leven. Ik weet hoe het is om alleen jezelf te hebben, om helemaal niets geven. Maar nu dat al maanden niet zo is, kan ik niet meer aan de oude situatie wennen. Ze moet het redden. Julia moet het redden. Ik rijd het terrein op van het dichtstbijzijnde ziekenhuis en ren met haar de eerste hulp op. Geschrokken komen een aantal zusters me tegemoet. Dan gaat het heel snel: Er is een arts een brancard en ik ren erachter aan. Voordat ik het weet sta ik alleen op de gang.

Reacties (16)

  • agirlx

    laat haar leven!(huil)

    6 jaar geleden
  • WhoIAm12

    Please ga veder ik wil veder weten wat er gaat gebeuren

    7 jaar geleden
  • WhoIAm12

    Please ga veder ik wil veder weten wat er gaat gebeuren

    7 jaar geleden
  • NicoleStyles

    kom op juul de dokters kunnen je redden!!!
    lucas Kill him!!
    snel verder(H)

    7 jaar geleden
  • Cloelia

    Ah, je schrijft echt ontzettend goed!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen