Foto bij Stambling and stuff

Zou Julia de wel bekende woorden over haar lippen kunnen krijgen?

Op de bühne verschijnt in vrouw in een prachtig gewaad. Je kunt een speld horen vallen zodra ze haar plaats inneemt. Lucas is druk bezig op het scherm, druk zijn vak aan het uitvoeren. Ik kijk naar de vrouw op het podium, ze is groot en voluptueus. Ze heeft meer rondingen dan Kim Kardashian - en dat zegt heel wat. Ze zingt als een nachtegaal en ik moet eerlijk toegeven dat ik vind dat ze prachtig zingt. het duurt maar liefst drie uur - Lucas heeft niet eens oog voor mij, af en toe werpt hij een blik op de bühne maar hij is met name bezig met zijn werk. Niet veel later gaan de lichten weer aan en Lucas pakt me bij mijn hand vast en we verlaten de schouwburg in dezelfde stijl als de rest van het publiek.
'Gelukt?' fluister ik.
Hij knikt - bijna onzichtbaar. Niemand mag het merken.
Mooi zo. Weer een aantal criminelen minder. Dat denk ik tenminste.
Opgelucht haalt Lucas adem zodra we in de auto zitten. 'Allemachtig dat werd tijd. Nu snel naar huis.'
'Hoezo?'
'Alsjeblieft Juul, niet zo naïef. Ik kan niet wachten om die jurk aan flarden te scheuren.'
Oke, ik geloof dat Lucas nog heel wat voor me in petto heeft.

De volgende morgen gaat mijn wekker. Met een kreun kruip ik uit bed, ik heb nog een hele dag voor de boeg. Lucas die heeft heerlijk geslapen, maar ik heb vooral wakker gelegen - ik moest constant aan die uitspraak van Mike denken. Zal ik het doen? Zal ik het gewoon echt doen? Echt gewoon - gewoon? Als in hier gaan wonen? Sáménwónén? Oh my goodness… Het is wel groots en heavy en…. Waaaaa! Gaaf. Het voelt wel goed, enigszins. Het is gewoon keihard O-M-G. Gewoon een keiharde OMG, like seriously. Ik stap uit bed en Lucas murmelt iets wat ik niet kan verstaan. Ik ga douchen en zodra ik aangekleed en wel naar de keuken loop waar Lucas hot and heavy sinasappelsap in een glas schenkt, weet ik zeker dat mijn besluit vaststaat. Ik kan echt niet zonder al die aantrekkelijkheid leven. Gewoon echt niet.
'Lucas?' piep ik.
Vragend kijkt hij op.
Onzeker stap ik om hem af, kauwend op de binnenkant van mijn wang. 'Ik wil je iets vragen… Of nou ja, iets zeggen, ik…'
'Wat wil je zeggen?' Hij draait zich naar me toe.
Mijn adem stokt. Alles doet zeer. De tijd staat stil. 'Ik vroeg me af - nou ja, ik hoef het niet te vragen want ik weet wel zeker dat jij het goed vindt alleen zoiets hoor je te vragen anders is het niet formeel en ik ben opgevoed met manieren mijn moeder keurt het echt niet goed als ik mezelf opdring maar in principe maakt dat niet uit want ik ben volwassen en verloofd en ik kan mijn eigen keuzes maken maar ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen en ik blijf maar ratelen ratelen ratelen ik stamel maar met en maak onsamenhangende zinnen en -' abrupt stop ik als hij zijn handen om mijn gezicht legt. 'Ik heb er geen woord van verstaan. Er was geen enkele zin uit op te maken. Je hart slaat als een razende. Juul, wat is er aan de hand?'

Reacties (13)

  • agirlx

    ratellen is schattig xd

    6 jaar geleden
  • MacGyver

    Zo schattig is ze als ze snel praat. Echt, ik zat te kijken zoals iemand kijkt naar een kleine puppy.

    6 jaar geleden
  • Manonxxx

    Aaahw, Lucas is echt lief....xD
    Nou Julia pak je spullen maar,
    Snel verder...
    xx(flower)

    6 jaar geleden
  • Navygirl

    OMG ik wil wel helpen inpakkenxD

    6 jaar geleden
  • Reading

    Ratel ratel ratel. Komop Juul!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen