Foto bij Quarenta

Maya Milena dos Santos Aveiro
      “Ik zal degene zijn die je naam het hardst schreeuwt. Ik weet dat je het kunt, succes x” Na het verzenden van mijn berichtje stop ik mijn gsm weer weg. Ergens in de verte hoor ik iemand mijn naam roepen en benieuwd kijk ik op. “Alex!” Grijnzend komt de brunette me toegelopen. Haar wenkbrauwen vormen zich echter al snel in een frons als ze ziet waar ik zit. “Waarom zit je hier en niet in het Vipgedeelte?” Ik kijk rond me heen waar ik duizenden Portugezen zie, waar ik de opgelaten sfeer voel en beleef. Daarna werp ik een blik op het Vipgedeelte, waar enkele mannen in pak met hun smartphone bezig zijn. Enough said?

      Een trots gevoel bekruipt mijn lichaam als de jongens het veld oplopen. Mijn hart maakt een sprongetje bij het zien van Fábio en gelukzalig klap ik in mijn handen. “Woow, Fábio!” Een luid geschreeuw verlaat mijn mond en ik schaam me er eigenlijk niet om. Mee met de menigte, mee met Portugal.
Het Portugees volkslied schalmt door de boxen en fier als een pauw spring ik recht en zing ik uit volle borst mee. Ik laat mijn blik over Fábio glijden en voel me glunderen als zijn ogen zich in die van mij haken. Hij schenkt me een knipoog en blijft me aanstaren, tot het volkslied gedaan is. Ik steek mijn duim op en blaas hem een luchtkus. Ja, lekker lief, ik weet het. Alexia stompt me tegen mijn arm en rolt grijnzend met haar ogen. “Ik had nooit gedacht dat jij zo klef ging worden.” Een luide lach verlaat mijn mond. “Er zijn zoveel dingen die je niet verwacht van me.”
      “Och, kom op!” Een vloek verlaat mijn mond terwijl ik de scheidsrechter met een zuur gezicht bekijk. Sinds wanneer nemen ze niet-geschoolde apen aan? Man, man, man. Portugal staat na de rust 0 – 1 achter en wordt duidelijk benadeeld door de scheidsrechter. Het doelpunt kwam er namelijk dankzij het goedkeuren van buitenspel, wat bij mijn weten nog altijd niet mag. Een geïrriteerde zucht verlaat mijn mond als de Hongaarse aanvoerder voor de zoveelste keer die avond een vrije trap schiet. Deze keer loopt het echter slecht af voor hen, want Cristiano verovert de bal. Hij past hem door naar Nani, die de boodschap begrepen heeft en als een zot naar voren rent. Hongarije was zó zelfverzekerd dat er slechts één verdediger achtergebleven is en het nu dus enorm moeilijk heeft. Cristiano weet zich snel naar het doel te begeven, vraagt de bal – krijgt hem hoog in de lucht, springt en scoort!
      De Portugese fanbasis houdt een tel zijn adem in, waarna iedereen begint te juichen en te roepen. “Go, Cristianoo! Woow!” Ik spring op van mijn stoeltje en omhels Alexia, die me al even blij aankijkt. De vreugde in het Portugese kamp is niet te beschrijven, wauw.
      Nog twee minuten te gaan in de heftige strijd en beide ploegen zijn duidelijk ietwat verzwakt. Hongarije zet nog een laatste aanval op die er erg gevaarlijk uitziet. De Hongaarse middenvelder speelt de bal door naar de spits, die Miguel Veloso weet te verwarren. Mijn ogen worden groot en vloeken verlaten mijn mond. Zenuwen gieren door mijn lichaam als ik zie waar de spits heengaat: Fábio. Ik kruis mijn vingers en sta te wiebelen op mijn benen. Wie zei dat sporten gezond is, heeft toch nooit een voetbalmatch meegemaakt, hoor. De spits weet Fábio van zich af te schudden, maar die laatste sprint voor zijn leven, duwt de Hongaar van de bal weg – loopt met de bal aan zijn voeten naar voren, past hem naar Cristiano, loopt naar de hoek, vraagt de bal terug – zet hem voor, en goaaaaaaaaaal!
      De euforie in het stadion is onmenselijk: het Portugese elftal bespringt Fábio en Nani, die de voorzet wist om te toveren in een doelpunt; Portugese fans springen op de stoeltjes, zwaaien met hun vlaggen in het rond en juichen alsof hun leven ervan afhangt. Zalig! “Zag je dat? Zag je dat? Dat was Fábio! Oh my god!” Een brede glimlach siert mijn gezicht en hysterisch spring ik op en neer. Ik richt mijn blik op het veld en een enorm goed gevoel bekruipt mijn lichaam bij het zien van Fábio’s gezicht. Zijn ogen fonkelen en zijn lippen vormen een enorme glimlach, zo groot dat ik weet dat zijn onzekerheden nu weg zijn. Zijn bambi bruine ogen priemen zich in die van mij en voor ik het weet vormen zijn handen een hartje, waarna hij naar me wijst. Naww! De kriebels in mijn buik vliegen steeds harder en ik kan mijn geluk niet op. Dit is de beste dag ooit!
      Junto com a multidão, juntamente com Portugal.


What do you think? x

Hmm, Quizlet blokkeerde toen ik dit stuk wou uploaden - weird
Anyways : I love you guys! <3

Reacties (6)

  • FCBayern

    Haha, in een voetbalwedstrijd ga je soms helemaal uit je dak! Bij Duitsland Zweden ben ik van de trap gevallen, ik juichte net even te hard toen Schweinsteiger scoorde. Bij Nederland-Duitsland in de Amsterdam Arena heb ik zo hard geschreeuwd, (zeker toen Gotze werd gewisseld) Dat ik daarna geen stem meer over had, haha.

    8 jaar geleden
  • NWalcott

    SUPERLIEF

    8 jaar geleden
  • nightqueen

    Love it! (sorry voor korte reactie, er komt nog een uitlegje voor) x

    8 jaar geleden
  • periphery

    "Wie zei dat sporten gezond is, heeft toch nooit een voetbalmatch meegemaakt, hoor."
    Jij zegt het meid! Haha echt waar, elke keer opnieuw krijg ik buikpijn als België of Genk of Leverkusen speelt ;p Maar oké, back to the story! The awesome, perfectly written story (: Heb ik al gezegd hoe geweldig jij schrijft? Hoe erg je me meesleurt in je verhaal? En hoe awesome ik Maya vind? Ja, dat heb ik denk ik wel al honderden keren gezegd, maar omg, wat kan ik nu nog meer zeggen? Je bent echt goed! Dit verhaal is te gek en ik houd ervan! Net zoals ik van jou houd (: Heb weer eventjes een dipje gehad, maar jouw hoofdstuk maakte mijn dag! I love you, liefste schat! Keep on writing! <3

    8 jaar geleden
  • Meile

    Ahh go Fabio!!!!
    Ik hou van de manier waarop jij schrijft <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen