Foto bij He's a killer

Lucas is niet te stoppen! Hoe hopen jullie dat het loopt?

Hij grijnst. 'Deze bedoel je?'
Er loopt een drietal mannen naar binnen die hun pistolen tegen Lucas hoofd gericht houden. 'M-m-maar…' stamel ik.
'Maar wat? Ik heb gehoord dat je niet zo braaf bent geweest. Je hebt Manisha's vader vermoord, heb ik vernomen.'
Een vrouw - wellicht twee a drie jaar ouder dan ik - loopt naar binnen. Ze heeft sluik, donkerbruin haar en ogen die nog net niet giftig lijken te sissen. Haar huid is egaal en warm. Als marmer.
Mijn vader trekt me overeind en Manisha loopt op me af. 'Jij hebt mijn vader vermoord?'
Ik knik, zonder haar aan te kijken.
Ze slaat me recht in mijn gezicht. Ik voel de afdruk branden. 'Kutwijf dat je er rond loopt. Je gaat lijden!'
Lucas reageert, maar kan niet veel, de pistolen drukken harder op zijn huid.
'Ik deed het met liefde. Je vader was een monster,' sis ik 'net zoals de mijne.' Ik kijk mijn vader aan. 'Je moet ze loslaten, ze deugen niet.'
Ze lacht duister. 'Je gaat nog wel anders piepen, meisje. Je hebt geen idee wat ik voor jou en dat lekkere vriendje van je in gedachte heb.'
Vuil kijk ik haar aan. 'Doe vooral wat je niet laten kunt.'
'Inderdaad.' Ze duwt me naar buiten toe. We houden halt voor een verzameling auto's. Ruw drukt mijn vader iets tegen mijn gezicht en al vrij snel voel ik mijn bewustzijn wegsijpelen…

Een zucht. Ik hoor iemand zuchten. Met een ruk zit ik rechtovereind. Ik kijk om me heen.

Tralies. Overal tralies.

Ik zit gevangen. Ik kijk rechts van me en zie Lucas aan de andere kant van de tralies zitten. 'Allemachtig Juul, je bent wakker. Ik dacht dat je je ogen nooit meer open zou doen.'
'Ik heb hoofdpijn…'
'Dat zal best. Ze hebben je aardig wat toegediend en ik kon niks doen.'
Ik zie op meerdere plekken wonden op zijn lijf. Allemaal opgedroogd bloed.
'Het is niets,' mompelt hij zachtjes, alsof hij mijn gedachten kan lezen.
'Ja, ja,' antwoord ik en kom langzaam overeind. Ik strompel naar de tralies. Ik steek mijn hand er doorheen, die hij gretig vastpakt. 'We moeten hier weg.'
'Dat is een feit.' Hij wijst op zijn broekzak. 'Die sukkels lijken niet zo slim als ze zijn, heb al gebeld. Er komt hulp aan.'
'Mooi.' Ik slik. 'Mijn vader, hoe…'
'Juul, ik heb geen idee. Ik heb hem in de best bewaarde gevangenis laten overbrengen die ik ken. Ik snap het niet.'
Ik slik opnieuw - wat een hoofdpijn. 'Het komt goed?'
'Het komt altijd goed.'
Ineens gaat het traliehek tussen ons in omhoog. Ik duik naar achteren toe, terwijl Lucas mijn kant opvlucht. Het volgende moment vliegen er felle spots aan en loopt Manisha in gezelschap van mijn vader en een stel andere mannen naar ons toe.
'De tortelduifjes…' Ze zucht. 'Klaar om te sterven?'
'Nooit.' Voordat er ook maar iemand kan reageren, pakt Lucas een van de bewakers door de tralies heen vast, breekt zijn nek en neemt zijn wapen af. Voordat iedereen het goed en wel beseft, heeft hij drie bewakers doodgeschoten. 'Je hebt geen idee met wie je te maken heb. Laat ons nu gaan.'

Reacties (11)

  • agirlx

    Lucas is zo damn fantastisch!

    6 jaar geleden
  • MacGyver

    Hij heeft zojuist vier mannen vermoord op een manier dat iemand anders een appeltje zou schillen. Kan ie die vrouw dan ook niet onschadelijk maken?

    6 jaar geleden
  • Manonxxx

    Wauw,die Lucas is echt een held, hij is echt geweldig.
    Snel verder....
    xxx(flower)

    6 jaar geleden
  • cindylou

    Yaaayyyyy gooo lucas! *doet vreugde dansje* en nu moet alles goedkomen!:D

    6 jaar geleden
  • Reading

    Go lucas!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen