Foto bij He need to make it out alive

Lucas zal er altijd alles aandoen om Julia te redden, maar red hij haar in dit geval wel écht?

'Julia, doe het verdomme niet!'
Ik kijk Lucas niet aan - mijn vader daarentegen kijk ik strak in de ogen. 'Als je zo nodig verantwoordelijk wilt zijn voor de dood van je bloedeigen dochter, moet je het nu doen.' Ik gun hem niet de tranen die in mijn binnenste vloeien.
Met een kwaadaardige glimlach steekt hij de spuit in mijn arm en vloeit het mijn lichaam. Ik word slapper dan een vaatdoek en mijn maaginhoud begint tegen te werken. Ik krijg stekende pijn in mijn zij. Lucas ontploft en weet zich afhandig te maken. Ik hoor pistoolschoten maar krijg er niet veel van mij. Mijn lijf voelt zo raar.
'Julia?' Ineens is Lucas bij me. Hij heeft een pistool in zijn handen. 'Het komt goed.'
Ik weet niet eens of ik reageer. Ik weet helemaal niets. Ik strompel voor Lucas uit, zo goed en kwaad als dat gaat. We weten de gang te bereiken, als er ineens een harde knal klinkt en verschillende ramen en deuren uit het gebouw knallen. Alles staat te schudden en er komt stukken plafond los.
'Een of andere sukkel heeft op de gasleidingen geschoten! De boel ontploft zo!'
Lucas grijpt me vast bij mijn arm, ik probeer harder te strompelen terwijl mijn maaginhoud zich naar buiten werkt. Het komt er allemaal uit. Net als we bijna bij de uitgang zijn, zakt de boel in elkaar. We vallen enkele meters naar beneden.
'We moeten weg, Juul,' sist hij en helpt me overeind. We zijn enkele meters gezakt, maar ik kan de zonnestralen wel zien, boven ons is het volledig open.
'Je gaat het halen,' mompelt hij tegen me terwijl hij me over zijn schouder gooit en begint te klimmen. De ondergrond is alleen te glad dus we vallen weer naar beneden. Intussen begint het al weer te sissen wat inhoudt dat er gas aan het lekken is.
'Ja gaat het halen.' Hij kijkt me overtuigend aan. 'Het moet. Als een van ons het zal halen, dan ben jij het.'
'Doe niet zo gek! Ik ben hier vergiftigd - ik ben hier stervende! Ik ben al bijna dood! Lucas, je moet jezelf redden!'
'Ik sterf nog liever,' sist hij en voordat ik het weet smijt hij me in de lucht en belandt ik op de begane grond, uit het gat in de grond. Ik krabbel zo goed en kwaad mogelijk op en draai me om.

Hetgeen waarvan ik hoopte dat het niet zou gebeuren, gebeurd. De boel ontploft.

'Lucas!' Ik gil zijn naam - en blijf zijn naam gillen. 'Lucas Lucas Lucas Lucas Lucas Lucas Lucas!' hij zit in mijn hoofd. Ik probeer mezelf bij elkaar te rapen. Voordat ik op beide benen sta, komt mijn maaginhoud opnieuw naar boven. Het kan me niets schelen. Ik hou van Lucas. Ik kan hem hier niet achterlaten. Hij hoort bij mij en ik hoor bij hem. Hij leeft. Het moet. Anders gaan we samen dood. Ik sta op en probeer een fatsoenlijke ingang te vinden naar het gat in de grond. Ik moet hem redden voordat ik dood ben. voordat dit gif mijn lichaam heeft uitgeschakeld. Lucas moet het redden, dat is mijn enige eis. Mijn enige hoop. Ik word slap. Slapper dan ooit tevoren. Ik heb het niet gered. Ik zal hem niet redden. Mijn ogen vallen dicht.

Reacties (6)

  • agirlx

    nee nee nee nee nee! je maakt me hier echt boos en gek mee! ;s

    6 jaar geleden
  • KeyKey4

    haha dinnetjexD
    Snel verder(flower)

    6 jaar geleden
  • Dinnetje

    Jezus en ik zei nog, Julia is altijd het slachtoffer.... en Lucas nooit! Jeejtje kan ik mijn woorden nu direct terug nemen zodat je verder gaat met schrijven??

    Snel verder(flower)

    6 jaar geleden
  • Overflow

    Oh my fucking God neee! Ga alsjeieft snel verder!! )':

    6 jaar geleden
  • NJHoran

    Ga alsjeblieft snel verder!!!!!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen