Foto bij The end

Nou mensen, dit was het dan... Het einde. Hierna komt er nog een proloog, maar het verhaal stopt wel echt hier.
Goed, dit verhaal was iets anders dan dat ik normaal schrijf. Ik schrijf nooit met seksueel getinte onderwerpen, dus dit was soms best "eng." Ik heb er wel een hoop plezier beleefd aan het schrijven ervan en ik hoop dat jullie plezier hadden in het lezen! Dat hoop ik wel tenminste.
Het verhaal van Lucas en Julia eindigt hier. Ik ben bezig met iets nieuws voor jullie, maar het duurt even. Naast het schrijven van verhalen voor “de fun.” Ben ik oa columniste en recensente voor een aantal bekende websites, ben ik mijn eigen manuscript aan het afmaken, oh, ik werk ook nog (money!) en heb net mijn diploma voor mijn opleiding weten te behalen. Druk dus. En aangezien ik jullie wel wil garanderen dat er iedere dag minimaal een stukje online komt, ga ik de aankomende tijd heel veel in het voren werken, zodat ik heel veel voorraad heb. Daarbij ga ik jullie wel voor een keuze stellen: Ik heb een X aantal verhalen op dit moment in mijn brein rondzwerven en allen werk ik iets uit. Jullie mogen het uiteindelijke verhaal kiezen waar ik mee verder moet. Verwijder je abo dus NIET. Want die uitwerksel post ik binnenkort (binnen enkele dagen, hoogstens twee weken) bij dit verhaal als nieuw hoofdstuk. Het verhaal met de meeste stemmen werk ik verder uit en daar maak ik een nieuwe story voor aan, zodat de geïnteresseerden een abo kunnen nemen. Verwacht niet dat ik binnen twee weken dan fulltime hoofdstukken post, ik heb het ontzettend druk op dit moment. Ik hoop voor jullie begrip en zie jullie reacties op de verhalen snel tegemoet. Bedankt voor al jullie onvoorwaardelijke steun bij Unknown Desires, echt tof!

xoxo Joanne

Het is stil om me heen. Volledig stil. Ineens is er een fel licht. Mijn ogen. Ze tranen. Ik open ze. Recht boven me zie ik het gezicht van een vrouw, duidelijk geen engel, dus dat beteken dat ik nog leef.

Ik leef.

Heb ik het dan echt gehaald?

'De operatie is een succes geweest. De nier is succesvol geplaatst. Je hebt het op 't nippertje weten te halen. Het is een wereldwonder.'
Ik weet niet goed wat ze allemaal zegt, ik ben heel wazig. Maar ik kan eruit halen dat ik leef en dat is belangrijk. Heel belangrijk. ik kijk om me heen en zie dat ik op de OK lig. 'Ik ga niet dood?' vraag ik schor.
'Voorlopig niet, liefje,' antwoord de zuster.
Opgelucht haal ik adem. Zo opgelucht dat ik spontaan begin te huilen.
'Rustig maar,' mompelt ze 'je hebt wel bewezen een vechter te zijn. Ik ga even een aantal tests uitvoeren voordat je bezoek mag hebben.'
Uiteindelijk lijkt alles goed met me te zijn. Tot mijn complete opluchting loopt Lucas de kamer binnen. Hij ziet er moe uit, ontzettend moe. Lijntjes vormen zijn normale, egale en strakke gezicht. Hij heeft diepe en donkere kringen onder zijn prachtige ogen. 'Ik had het je beloofd, je bent er nog steeds.' Er klinkt zoveel opluchting in zijn stem dat ik er zelf door ontspan. 'Alles is goed met mijn meisje, we blijven altijd samen. Samen tot het einde der tijden.'
Ik kan niet anders dan instemmen en laat zijn armen me omhelzen.

'Rustig Lucas!'
We zijn inmiddels weken verder en vandaag - vandaag is een memorabele dag. Vandaag ben ik ontslagen uit het ziekenhuis. Het schijnt dat Lucas het halve huis heeft verbouwd, maar voordat ik dat krijg te zien, gaan we eerst met zijn moeder lunchen. Ik heb zijn moeder niet veel gezien, Lucas stond het niet toe dat ze in mijn buurt kwam - ze heeft me een orgaan gegeven! - maar vandaag gaan we praten. Lucas' moeder heeft in het verleden natuurlijk veel fout gedaan, maar ik geloof heilig dat ze er ontzettend veel spijt van heeft en er alles aandoet om onderdeel van haar zoon's leven te zijn.

Ze houd echt van hem, ze wist eerder nooit hoe ze dit moest aanpakken.

Lucas helpt me uit de rolstoel. Lange einden lopen is nog ter vermoeiend, maar het is in progres, dus dat komt goed. Binnenkort ben ik weer helemaal de oude en zal deze hele gebeurtenis een boze nachtmerrie zijn - niets meer en niets minder.
Niet veel later komen we aan bij een pittoresk restaurantje. Lucas helpt me mee naar binnen en we schuiven aan bij Denise, Lucas moeder. Zijn blik lijkt constant van solide staal zodra ze in de buurt is. Hij moet nodig smelten. Haar gedrag is natuurlijk nooit goed te praten, maar Lucas heeft tenminste een ouder die het goed probeert te maken. Mijn bloedeigen vader probeerde mij anders wel te vermoorden. We bestellen wat te eten en Denise begint te praten. 'Julia, ik ben blij dat ik iets voor je heb kunnen doen. Ik zou mijn zoon… Mijn zoon alles willen geven wat ik hem tekort heb gedaan, maar… Maar…'
'Maar wat, moeder? Je liet me voor dood achter? Dat valt toch niet goed te praten?'
'Lucas,' meng ik me ertussen 'soms moet je het verleden laten rusten.'
'Jongen.' Dit is een wel hele bekende stem. Ik kijk op, het is Lucas' opa, Thomas.
Thomas kijkt me aan. 'Weer helemaal in orde, hoorde ik?'
'Helemaal,' antwoord ik.
'Pap,' begint Denise. Ze kijkt Lucas aan. 'Lucas, ik heb je grootvader gevraagd ook te komen.'
En ineens lijkt hij te ontspannen.
'Jongen,' begint Thomas. 'Ik heb een aantal hele goede en hele pittige gesprekken gehad met je moeder. Ze heeft veel dingen in het verleden fout gedaan en daar heeft ze spijt van. Je moet haar een kans geven, ze is al jaren clean - ze wilt jou al jaren in haar leven.'
'Echt Lucas,' antwoord Denise en pakt Lucas handen vast - en hij laat het toe! 'Ik heb veel fout gedaan, maar ik wil het ditmaal goed doen. Ik wil mijn zoon terug, ik wil hem zien trouwen, ik wil hem vader zien worden, ik wil alles zien wat ik gemist heb.'
Het is stil. Volledig stil aan zijn kant. Lucas is nooit stil. Uiteindelijk lijkt hij te ontspannen. 'Oke. Oke, ik zal je een kans geven. Je hebt per slot van rekening Julia's leven gered. Een grotere dienst kan iemand mij niet bewijzen, in feite.'
Ik ben nu officieel de gelukkigste vrouw op aarde.

Reacties (13)

  • Katalante

    Recht boven me zie ik het gezicht van een vrouw, duidelijk geen engel, dus dat beteken dat ik nog leef.


    Wauw, je leeft net en beledigt dan meteen een vrouw...

    xD

    Sorry, ik ga nu verder lezen vanaf daar ^.^

    6 jaar geleden
  • agirlx

    hij is weer 'bevriend' met zijn moeder!(yeah)

    6 jaar geleden
  • DayLight

    Awh super lief! Eind goed, al goed gelukkig!

    6 jaar geleden
  • Navygirl

    Ik zal dit verhaal echt missen(huil)

    Maar ik zal mijn abo zeker bewaren. Je schrijft echt super:D

    xxx

    6 jaar geleden
  • KeyKey4

    Awwhh,
    z'n lief en leuk einde:)

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen