Foto bij 84.

Weeeeeeell. Jullie hebben misschien dat zondag er niet helemaal in zat. En daar heb ik geen excuus voor, other than dat ik er geen zin in had. Sorry:(Can I just say: AAAAAH! 128 abo's! AAAAAH! <3 Zo, zo, zo tof! Echt super bedankt voor alle reacties en voor het lezen en voor de bladwijzers en voor alles. Want ik word er blij van! Hopelijk kunnen jullie mij vergeven voor mijn leugen van afgelopen vrijdag, want hier is dan het volgende hoofdstukje!

That moment when home is defined

Het interview had bijna de hele dag in beslag genomen, en we hadden afgesproken bij een klein restaurantje. Tegen negen uur kwam Zayn aan. Een uur te laat, maar hij was er in ieder geval. Glimlachend pakte ik Zayn’s hand wat steviger vast. Het was prachtig weer buiten, en we hadden besloten vanaf het restaurant terug te lopen naar Zayn’s huis. Niet naar zijn appartement, maar naar zijn huis. Hij was te laat geweest omdat hij geregeld had dat we er vanavond konden blijven slapen. Bovendien kon ik hem dan meteen mijn nieuwe ideeën laten horen.

“Bloody hell, it’s like I’ve been drinking Red Bull all night,” zei ik hardop toen ik me realiseerde dat ik op het punt stond om rond te gaan stuiteren. Zayn glimlachte alleen maar. Ik weet niet wat er tijdens dat interview was gebeurt, of gevraagd, of dat het iets was dat Paul had gezegd, maar sinds ik hem het laatst had gezien was hij een stuk rustiger. We stonden tegelijkertijd stil voor zijn huis en keken op. De fans waren ons nog niet tot last geweest.

“This is your place,” fluisterde ik bijna onhoorbaar. Terwijl ik het zei, realiseerde ik me de impact van de uitspraak. Hij was negentien. En hij had een eigen huis. Een belachelijk groot huis.

“I know,” fluisterde hij terug.

“It’s insane,” grinnikte ik.

“I know,” zei hij weer.

“This weekend was perfect.” Ik keek opzij en omhoog, zodat ik zijn gezicht kon zien. Zijn kaaklijn was scherp afgetekend tegen het licht van de lantaarnpaal. Hij draaide zich naar mij toe, voor hij nog eens zei: “I know.”

“Is there something you don’t know?” vroeg ik, en ik trok een wenkbrauw omhoog. Hij grijnsde alleen maar en stapte naar de voordeur. Ik bleef op de stoep staan. “What are you thinking about?” riep Zayn in een zachte stem naar mij toe. “I’m thinking about all the great things that have happened to me lately.”

Zayn had het waarschijnlijk niet verstaan, zo zacht zei ik het. Ik liep achter hem aan, en gooide mijn tasje en jas achteloos over de kapstok heen. “Do you want tea?” riep ik, want ik was Zayn inmiddels al kwijt geraakt. “Yes, please!” antwoordde Zayn. Zijn stem was vervaagd. Hoe kon hij nu al zo ver weg zijn? “What are you doing?” vroeg ik dan ook nieuwsgierig, maar net op dat moment kwam Zayn de keuken in lopen. “Oh, nothing. I just had to go the bathroom.” Hij sprong op het aanrecht en keek aandachtig toe hoe ik thee zette.

“I’m really sorry about today,” zei hij plotseling. Ik glimlachte zwakjes. “I know.”

“Hey, look at me,” zei Zayn, en hij duwde met zijn vinger mijn hoofd zijn kant op, zodat ik hem ook daadwerkelijk aankeek. "I'm really sorry. I wanted nothing more than to spend the entire day doing absolutely nothing with you all day long, trust me.”

Deze keer glimlachte ik wat oprechter. “I know,” herhaalde ik mijn woorden. “Good. Now, let me hear your freakishly amazing plans for this house.” Hij sprong van het aanrecht af en pakte de beker thee die ik hem aanbood van mij over. “Where do you want to start?” vroeg ik, mijn schoudersophalend.

“Bedroom?” Hij wiebelde veelzeggend met zijn ogen, en liep daarna voorover gebogen alsof hij iets geheims voor zijn borst hield naar boven. Ik schoot in de lach, en liep achter hem aan. Rare jongen.

Ik leunde met mijn rug tegen de muur aan. We hadden het matras dat in het midden van de kamer had gelegen tegen de muur geschoven. In stilte keken we naar de spierwitte muur er tegenover. “So, Miss Decoration, what’s the idea?" vroeg Zayn enthousiast. Hij hopte voorzichtig wat dichter tegen mij aan en sloeg zijn arm om mijn schouders heen. Ik keek even twijfelend naar hem op. Misschien vond hij mijn idee wel helemelaal niets. “Well, I was thinking about how to combine grace with creativity… And I know you like modern style furniture. And… I've been pondering over this the entire time, okay? The rest of the house wasn't really a problem, but this is your bedroom. It should say something about you…" Ik pauzeerde even en dacht na over mijn idee. Terwijl ik naar de witte muur keek, zag ik het al voor me. "Spit it out," fluisterde Zayn plotseling in mijn oor en drukte er een kus op. “Maybe you could, if you like, paint the whole wall, or part of the wall... No, wait. Do you know that kind of blackboard paint?”

Zayn knikte, maar hij snapte het idee nog steeds niet. “Well, what I would do is paint the entire wall with that kind of paint, and the rest of the walls in a light creamy shade. Because it's opposite to the window, it wouldn't seem to dark." In plaats van uit te leggen waarom het zo'n leuk idee was, was ik al bezig met het weerleggen van de mogelijke tegenargumenten die Zayn zou kunnen hebben. Zayn onderbrak me.

“So, I could draw on my walls at any time, and when I don’t like it anymore, I can just take a picture, erase it and start over?” vroeg hij verbaasd. “Cool!”

“You really think so?” vroeg ik op mijn beurt verbaasd. “I thought you wouldn't like the idea.”

“It’s encouraging creativity, art, and imagination. I love it," zei hij. Vervolgens boog hij voorover zodat hij me een fatsoenlijke kus kon geven. "D'you want to hear the rest of my idea?" mompelde ik er tussendoor. Zayn grinnikte en gebaarde met zijn arm dat ik mijn gang kon gaan. Ik worstelde mezelf omhoog, maar gebaarde dat Zayn moest blijven zitten. Uitvoerig begon ik te vertellen hoe ik de kamer zou inrichten, waar ik het bed zou neerzetten en waar het lage kabinet. Wat ik waar op de muur zou hangen, welke accenten ik zou gebruiken. Zayn leek het met alles wel eens te zijn.

“Once we’re done here, this place will be so perfect I won't ever want to leave," zei Zayn toen ik mijn verhaal eindelijk had afgerond. "You know what the best part is, though?" vroeg ik grijnzend. "Everytime you do come home, you will be so much more astonished by what you will find. Nothing will be exactly the same if anyone can paint on the walls.”

“Amazing,” zuchtte Zayn ademloos.

Ruime tijd zaten we allebei in gedachten verzonken de kamer te bestuderen. Ik voelde hoe Zayn zijn spieren continu spande en ontspande, alsof hij direct aan het werk wilde. Maar dat kon niet. Hij had zijn carrière, en ik had mijn bijbaantjes.

“I have to go home tomorrow," realiseerde ik mij hardop.

“I know.”

“We know a lot, the two of us.”

Zayn weerstond de verleiding om hetzelfde antwoord nog een keer te zeggen en knikte grijnzend.

“But it’s going to be a fun month. The dates for the music video are set. I told you about that, right? Have you thought about coming along yet?” vroeg hij verwachtingsvol. Hij had me er gisteravond na de sluitingsceremonie over verteld, en me ook meteen maar uitgenodigd. Ik wist inmiddels dat ik vrij kon krijgen, als ik zou willen. Zayn zag mij twijfelen. Ik stond op, en rekte me even uit, zodat hij me niet in een plotseling wurggreep kon pakken om me te overtuigen.

“You did, didn’t you? Come with me, please!” smeekte Zayn, zijn pruillip trilde van de ingehouden lach. Ik wiegde in dubio heen en weer op mijn voeten. Wel doen, niet doen, wel doen; lastige keuze. “Is Paul okay with this?” vroeg ik een beetje achterdochtig. Als Paul zich niet zo vervelend had gedragen tegenover mijn relatie met Zayn, en de andere jongens, had ik allang gezegd dat ik mee zou komen. Maar Paul had nu toch invloed op mijn omgang met Zayn en dat irriteerde me. Zayn twijfelde even voor hij mij antwoord gaf. “I guess, yes,” antwoordde hij voorzichtig. “You didn’t ask, did you?” zuchtte ik hopeloos. Ik keek hem beschuldigend aan, en zette een stapje terug. “No, no, no! I did. I swear. He just… wasn’t up for it, but then I threatened with stubbornness, bad attitude, blah blah blah,”grinnikte hij onschuldig.

“You do understand that Paul has final say.”

“I just said he said yes.” Hij trok weer een pruillip.

Ik mompelde onverstaanbaar dat het niet echt een oprecht antwoord was geweest. Mijzelf kennende kon ik net zo goed meteen ja zeggen, omdat ik toch wel zou komen. Maar waarom zou ik er dan nu niet een spelletje van maken? Ik was nog niet moe, en Zayn moest nodig eens in de benen. Mijn ogen begonnen te twinkelen. “I’ll come if you can catch me…”

Reacties (9)

  • GossipGirl21

    Ga met die banaan.

    2 jaar geleden
  • CRAZYxME

    ik heb alles tot nu toe in 3 dagn uitgelezen ofzo! ben echt verslaafd aan je story(H)snel verder!

    7 jaar geleden
  • ZeroGravity

    Ik ben echt zo enorm trots op het feit dat je 128 abo's hebt, omdat ik er als een van de eersten was. En eigenlijk zou ik niet trots moeten zijn, omdat jij het verhaal geschreven hebt... maar ik ben nog steeds trots. Omdat je het absoluut verdient -meer dan wie dan ook op Quizlet. Je verdient er eigenlijk nog een stuk of 1000000 bij, maar daar gaat het niet om. Ik ben trots dat je in ieder geval wat meer erkenning krijg; want, God, how brilliant a writer you are.
    Ik hoop dat Vanessa meegaat naar die musicvideoshoot, zelfs al gaat Paul dan waarschijnlijk irritant doen, en zeuren, en boos kijken en blablabla. Whatever. Dat heb ik er voor over, want Vanessa en Zayn zijn gewoon verschríkkelijk cute together.
    Mag ik nog even zeggen hoe geweldig ik Vanessa ook alweer vind, trouwens? Met dat inrichten van dat huis, dat ze zo creatief is en alles; dat vind ik gewoon zo ontzettend awesome. Ze heeft zo'n bepaalde persoonlijkheid die ik altijd leuk vind aan karakters -ik lees namelijk vaak boeken met hetzelfde soort hoofdpersonage erin. En die hoofdpersonages zijn altijd slim, bijdehand, funny, creatief, en stuk voor stuk origineel. Nogal logisch dat Vanessa gewoon mijn favoriete fanfic-personage ooit is. Dat is gewoon meant to be.
    Ik schaam me wel een beetje, though, aangezien ik dit al zo lang geleden heb gelezen maar nog geen reactie heb geplaatst. Ik wilde namelijk van alles quoten toen ik dit las, maar weet nu niet goed meer wat ik wilde quoten. Dan ga ik maar niets specifieks quoten, maar gewoon zeggen dat ik het geweldig vind dat je de hele tijd dat "I know" door dit hoofdstuk weeft, en haar dan dit laat zeggen:
    “We know a lot, the two of us.”
    And that's why I love her. Ik moest er echt om lachen toen ik dat las, haha. Het einde is trouwens heerlijk en veelbelovend. Ik voel iets aankomen met cuteness, cuteness en cuteness. Want. uh. ja. I love the chemistry between those two. <3
    En nu ga ik er weer vandoor. Ik hoop dat dit toch een beetje goedmaakt dat ik er steeds zo lang over doe om reacties te posten -als ik uberhaupt al reacties post. School is zo stom. Poep. But this still is my favourite story. <3

    7 jaar geleden
  • Manonxxx

    Love it <3
    Snel verder...
    xx(flower)

    7 jaar geleden
  • Creativity

    'I know' mwahaha. :3
    Super hoofdstukje weer, maar veel te kort..

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen