Foto bij 007

En hier weer een stukje :]

Hoe onwerkelijk was deze dag geweest?
Eerst was ik weer eens verkracht door Leal, toen trapte ik Ludovic in zijn edele geslacht, waarna ik in een hoerenhuis terecht kwam waar ik Killian Jones ontmoette samen met zijn charmante bemanning (kuche).
Ik kwam weer in de armen van mijn gestoorde familie terecht, maar Killian vond me en nam me zomaar mee naar zijn schip, waar ik nu gevangen zit.
Mijn hoofd belande op mijn knieën terwijl ik een aantal keer diep adem haalde.
Het geluid van een openslaande deur en zijn voetstappen die de ruimte binnen kwamen lopen schudde me weer even wakker.
‘Hé?!’ Hoorde ik hem lichtelijk verbaasd zeggen, maar zijn stem werd al snel geamuseerd.
‘En ik had nog zo gedacht dat je er echt vandoor zou gaan.’
‘Had je dat gewild dan ?’ antwoordde ik zachtjes vanachter het gordijn.
‘Ach, dan had ik nog weer wat beweging gekregen.’ Langzaam trok hij het gordijn voor me weg en ging naast me op de grond zitten.
‘Je bent een bijzonder meisje weet je dat ?’
Voorzichtig schoof ik een paar centimeter op, bij hem vandaan. ‘Hoezo ?’
‘Ik kan zo aan je zien dat je zoveel hebt meegemaakt, maar toch ben je zowel sterk als zwak in vele opzichten.’ Hij haalde zijn hand door mijn haar heen. ‘Ik zie die blik in je ogen, je bent enorm aangetast door je verleden, just tell me.’
Aarzelend keek ik hem aan.
Kon ik het hem echt vertellen ?
Uiteindelijk hield ik mijn mond, waarop hij zuchtte en zijn eigen exemplaar weer opendeed.
‘Ik kon zo aan je zien dat je geen prostituee bent, maar toch draag je het litteken op je ziel dat elke vrouw heeft die soms tegen haar wil in het bed moet delen met een man.’
Ik keek hem aan.
‘Hoe weet je dat ?’
Hij boog zich een beetje naar me toe. ‘Je houding verraad een groot deel.’
Fijn, dus ik was te lezen als een open boek.
‘En het opgedroogde mannelijke zaad op je rok hielp ook een beetje mee.’ Voegde hij er droog aan toe.
Ik snakte naar adem, ik was dat helemaal vergeten.
‘Wacht maar, ik heb nog wel kleding voor je.’
En inderdaad, niet veel later kwam hij met een stapeltje kleren aanzetten.
‘Het is misschien wat te groot voor je, maar dat moet je maar even bekijken.’
Alles aan de kleren schreeuwden dat het zijn kleren zijn, zelfs zijn geur zat er nog in, alsof het nooit gewassen werd, wat wel gebeurde want daarvoor zag het er veel te schoon voor uit.
Ik verstopte me in de badkamer die aan zijn kajuit grensde.
De zwart lederen broek sloot enig sinds nog wel redelijk aan, maar de witte blouse was veel te groot, waardoor hij zowat over mijn schouders heen naar beneden zakte.
Daarover had ik een soort van korset aangetrokken dat ik gecreëerd had uit een soort van laag uitgesneden vest, wat ook nog enige aanpassingen nodig had, maar het verhulde tenminste al een stuk meer en hield alles ook een beetje beter bij elkaar.
De kapitein keek me goedkeurend aan toen ik weer naar binnen liep.
‘Nu alleen je haar nog los en je ziet er in ieder geval al uit als één van ons.’
Één van ons… Ging dat zo snel ?
Wou ik dat wel ?
‘heb je geen vrouwenkleren hier aan boord ? Met al die vrouwen die hier aan boord verblijven.’
Hij lachte schamper. ‘Die vrouwen blijven hier niet aan boord, zij zijn enkel een beloning voor mijn bemanning,ze gaan morgen weer weg, maar jij daarentegen, jij blijft wel hier.’
Een beetje ongemakkelijk liet ik me in een stoel zakken.
Ik snap het nog steeds niet, wat moet hij toch van me.
Met zijn sublieme uiterlijk kan hij elk meisje krijgen dat hij wilt, waarom wilt hij nou zo nodig mij ?
Het meisje met de mannenproblemen.

De avond leek voorbij te vliegen, maar hij liet me maar niet alleen.
Zelfs niet toen ik begon te gapen en het me ondanks de aanwezigheid van een man me comfortabel maakte op de sofa en al snel weg begon te dutten.
Deze dag had me gesloopt, fysiek maar mentaal misschien zelfs nog wel erger.
Hij legde een deken over me heen.
‘Slaap lekker Willow.’
‘Het zal wel Kapitein.’
‘alsjeblieft, noem me Killian.’
En zo sloot ik mijn ogen, op de volgende ochtend wakker te worden van een harde bons op de deur van de kajuit gevolgd door nog een harde bonk, dat met mijn slaperige kop qua lawaai net zo goed een kanonschot geweest kon zijn.
Kreunend stond Killian op en vol schaamte wende ik mijn ogen af van zijn ontblote borstkas, de perfectie daarvan kon ik niet verdragen.
‘Goedemorgen James.’ Begroette hij de man die in de deuropening stond en die ik herkende als de man die ook wel zijn interesse in me had getoond bij het bordeel.
Hij knikte naar me. ‘Je grietje moet ook weer terug aan wal voor we vertrekken.’
Killian trok een wenkbrauw op. ‘Zij gaat nergens heen, ze is mijn gast voor de komende weken.’
De man liet zijn ogen weer even ongegeneerd over me heen gaan, zo erg dat het leek alsof zijn ogen door de stof van de deken en mijn kleren heen boorden.
Ongemakkelijk ging ik overeind zitten.
De man fluisterde iets tegen Killian, die een kille uitdrukking op zijn gezicht kreeg.
‘Heb ik wat anders gezegd ? Neem mijn woorden aan en volg ze op !’
Nog half mokkend liep de man terug naar de trap richting het ruim, waar ik nog net een vrouw met een borst die buiten haar japon hing naar boven zag komen lopen voordat de deur dichtviel.
‘Waarom had u niet gewoon één van die meisjes uitgekozen ?’
‘Ach, die hebben meestal niet zo veel inhoud.’
Ik dacht terug aan Sylvana, ze had me een prima meid geleken.
‘En omdat je me betoverd hebt.’
Ik rolde met mijn ogen. ‘Dat meen je toch niet serieus hè ?’
Maar zijn ogen spraken boekdelen terwijl hij voor me ging zitten.
‘Ik ga jou voor me laten vallen, ook al is dat het laatste wat ik doe.’

Reacties (2)

  • DragonsFlight

    hier nog een verslaafd iemand aan dit verhaal (a)

    3 jaar geleden
  • DeroGoi

    Ik zit nog maar aan deel 7, maar ik ben volledig opgeslokt in het verhaal :o Morgen lees ik zeker verder!!! Kudo natuurlijk ;D x

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen