Jason McCann

'Wat?!', sis ik kwaad door mijn telefoon heen. 'Rustig maar, heb ik soms het moment met je sexbuddy verpest?'. Kwaad klem ik mijn hand rond het stuur en trap op de rem als het stoplicht op rood blijkt te staan. 'Houd je kop dicht, wat was er zo dringend?', sis ik en kijk naar het licht wat op groen springt. 'Oh dat, uh ja-'. 'Zeg op, wat nu weer?', mompel ik vermoeid en rijd richting het appartement waar ik verblijf. 'De wapens zijn weg'.
Met een frons parkeer ik de auto en schakel hem uit. 'Hoe bedoel je weg? Alex kom op, ik heb geen tijd voor die zieke grappen van je'. Er valt een stilte waardoor ik direct weet dat hij serieus is. 'Het hele huis is overhoop gehaald. Het is beter als je direct deze kant op komt', zegt hij vastberaden en bromt er zacht nog wat achteraan. 'Wát?! Echt niet. Jij lost dit zelf maar op. Het is jullie schuld'. Ik was woest. Als echt alles weg was, hadden we een groot probleem. Een bende zonder wapens was niets. We konden beter direct stoppen.
'Jason snap het dan, we hebben je hier nodig man'. 'Interesseert me niet', sis ik kwaad en druk het gesprek weg. Hoezo hadden ze me nodig? De enige die aan het klagen was, was Alex zelf. Van de anderen had ik nog niks gehoord behalve goede berichten over de zaken.
Mijn telefoon trilt hard op tafel, waar ik hem gauw vanaf pak. Een sms opent zich vanzelf en komt tevoorschijn. Zie ik je morgen? x Mila
Met een brede grijns bevestig ik haar vraag met een simpele 'ja', en leg mijn telefoon opnieuw weg.

Mijn telefoon ging al voor de zoveelste keer af vanavond. Elke keer als ik keek wie der belde, kwam Alex zijn naam op het scherm te staan, en liet ik hem maar gaan. Maar nu het al minstens de vijfde keer is, werd ik toch wel nerveus. Wat als hij me nu echt nodig had. Als ze problemen hadden en ik moest helpen. Hopend op dat het een smeekbede was van Alex nam ik op. 'Jason hier'. 'Eindelijk, Jason het spijt me oké, maar ik heb je nodig. Ze hebben Ryan gevonden. Hij bloedde enorm en had drie kogels in zijn schouder zitten'. Verbaasd luister ik dit keer wel goed, en wacht af zodat hij verder verteld. 'Hij is met spoed opgenomen in het ziekenhuis door een te groot bloedverlies. Ze proberen hem nu in leven te houden. We hebben je serieus nodig Jason. Het is vlakbij kom alsjeblieft'. Dat Alex me nu aan het smeken was om naar hem toe te komen zei me genoeg. Alex smeekte niet, laat staan tegen mij. 'Ik-ik ben onderweg. Waar is het?'. 'Sint-Josephs'. Ik druk het gesprek weg, en pak mijn autosleutels van het dressoir af.
Ondertussen gaat mijn telefoon opnieuw af, dit keer niet Alex, maar Mila haar naam staat weergeven. Gauw druk ik haar weg en ga in de auto zitten. Hoe belangrijk ze ook voor me was, nu had ik geen tijd om met haar te praten. Ik moest er zijn voor de vrienden die me niet vergeten waren. Die er waren ondanks dat ik veranderd was.

say WHUT?!

Reacties (4)

  • Bieberatic

    meh Justin is zo sexy.

    8 jaar geleden
  • biebermoons

    whuut

    8 jaar geleden
  • Boobs

    Poor mila.

    8 jaar geleden
  • JuicyBieber

    Daaamn je schrijft echt goed!~
    Sneeel verder(H)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen