Onaa Cruizze Latimore


Uiteindelijk loopt de film tot zijn einde en kan ik een geeuw niet onderdrukken. Het is nog maar de eerste film maar het staren naar een televisiescherm werkt voor mij best vermoeiend. Toch lieg ik niet af dat Bill's idee wel het beste idee was. Lekker niksen, op de bank liggen, filmpjes kijken, dicht tegen elkaar aanzitten... En zeker nu Tom en Zarah een leuke dag doorbrengen in de stad. Eerst zouden we met hun meegaan tot ik Bill's grijnzende blik opving. Het zou wel heel moeilijk zijn om nu zoveel kilometers te lopen. Bij die gedachte glimlach ik stiekem en voel ik hoe het gestreel door mijn haren wat intenser wordt. Langzaam kijk ik omhoog en zie Bill's starende blik. Die donkere, fonkelende ogen. Lachend druk ik met mijn wijsvinger op zijn neus en voel ik zijn andere hand strijken over mijn buik, onder het warme deken, onder mijn trui. 'Wat?' Hij kijkt me schattig aan waardoor ik een zacht kusje op zijn mondhoek plaats. 'Hoelang lag je daar al te staren?' fluister ik zacht. Betrapt draait hij het hoofd weg om de film te stoppen. Grijnzend wrijf ik liefdevol over zijn gespierde borst heen en voel hoe hij langzamerhand zijn vingers met de mijne verstrengeld. Hij kijkt me aan en grijnst geniepig. 'Mag ik niet staren naar mijn prachtige vriendin?' Meteen rol ik mijn ogen bij de vraag. 'Overdrijf anders.' Hij begint te lachen om mijn negativiteit en drukt zachte, tedere kusjes op mijn wang en hals. Giechelend om het gevoel druk ik me nog wat dichter tegen hem aan en gaan we even later beiden met ons hoofd op onze hand steunen.


Het blijft een hele tijd stil. Een aangename stilte waarin Bill wat speelt met het kettinkje om mijn hals. Een kerstcadeau van hem. Hij staart niet naar het voorwerp maar zinkt diep in gedachten. Geen mooie gedachten want hij kijkt echter zeer moeilijk voor zijn doen. Ik wil er niets op zeggen om de stilte niet te verbreken maar het baart me op de een of andere manier zorgen, hem zo te zien. Zou er iets mis zijn? Is er een probleem waar ik niets van afweet? Ik neem de hand vast die zich om mijn ketting had gesloten en strijk met mijn duim over de rug van zijn hand heen. Hij kijkt niet op maar strijkt net op dezelfde manier over mijn hand. 'Bill...' Hij zucht zacht en kijkt op. Ongemakkelijk en misschien wat moeilijk. 'Wat is er, lieverd?' Hij laat mijn hand los en verplaatst die naar mijn zijde om zacht te strelen onder het warme deken. 'Mijn moeder heeft gebeld.' Ik kijk hem onderzoekend aan en vind een deel van het antwoord al in zijn ogen. Hij belt wel vaker met zijn moeder. Het enige verschil nu, is dat hij niet heeft gebeld en zij dat wel heeft gedaan.


Ongemakkelijk maar toch benieuwd kijk ik hem aan. Hij kijkt strak langs me heen waardoor ik mezelf beter tegen hem aandruk om hem enigszins te kalmeren of gerust te stellen. Al vergaat het schuldige gevoel me niet. Voordat Bill me leerde kennen ging alles prima. Met prima bedoel ik de relatie tussen hem en zijn moeder. Net zoals die is tussen mij en mijn moeder. Hij heeft zijn moeder altijd gezegd dat de ware voor hem, de enige vrouw zou zijn die hij meebracht naar zijn ouderlijk huis. Dawny. Het probleem was dat zij blijkbaar de ware niet was voor hem.

Nadat ik en Bill ongeveer 8 maanden samen waren wou hij echt dat ik zijn moeder leerde kennen. Kwaad en teleurgesteld heeft hij opgehangen toen ze zei dat ze me niet wilde ontmoeten. Dat kwam voor mij redelijk hard aan. Volgens Bill wou ze niet dat hij weer een fout zou maken om weer gekwetst te worden, ook al had hij haar al tig keren verteld dat hij zeker geen fout had gemaakt. Het was niet eerlijk voor hem en niet voor mij. Eerlijk gezegd vond ik het maar onzin. Net alsof Bill zelf niet kan beslissen wie goed genoeg is voor hem.


Ik kijk hem terug aan en zucht. 'Waarom nu?' Hij kijkt omlaag en rolt zijn ogen. 'Gewoon,...twee jaar is lang.' Een vleugje afschuw in zijn woorden. Nu ja, misschien is ze gewoon bezorgd over hem, bedoelde ze het niet heel, heel slecht, toch? Ik glimlach toch ondanks de spanning en maak cirkelende bewegingen over zijn buik heen. 'Maak je niet zo druk, schat.' Meteen kijkt hij op. 'Ze behandelt je als een hond. Ze denkt dat je niet goed genoeg bent. Ze vind dat ik te hard van stapel loop nu ik woon in LA, het is gewoon altijd wat met haar en vooral niet eerlijk. Je verdiend dit niet, ik wou gewoon dat ze wat meer respect toonde.' Alles ligt er in één ademhaling uit en meteen streel ik sussend door zijn haren heen. 'Ik vind het ook niet leuk Bill maar... het is je moeder.' Hij zucht, wetend dat ik gelijk heb. 'Maar toch... ik voel me schuldig. Agnes was zo...zo...' Ik glimlach en leg een vinger op zijn lippen. 'Dat is hoe ze is, misschien is jou moeder koppiger en dominanter.' Hij knikt braafjes waardoor ik in de lach schiet. 'Maar...'

Meteen druk ik mijn lippen op de zijne. Even schrikt hij tot ik zacht met zijn oorlel speel. Ik laat hem los, maar blijf strelen over het zachte lichaamsdeel. Hij heeft de hint op het zwijgen duidelijk begrepen. 'Hou je nog van me?' Lachend trek ik zacht aan zijn oor. 'Hoe durf je dat nog vragen?' Hij zucht opgelucht en geeft zachte kusjes op mijn lippen. 'Ik heb nog niet geantwoord.' mompel ik grijnzend tussen het kussen door. Hij lacht tegen mijn lippen aan en port mijn zij. 'Hoeft niet.' Kussend trekt hij het deken over onze hoofden heen en rolt hij bovenop me.


Bedankt aan degene die reacties hebben geplaatst!xD! xxxx

Reacties (4)

  • BlackLeather

    Wat erg voor Bill dat zijn moeder hun relatie niet steunt. Is dat bij Tom en Zarah ook zo??
    Ergens is het wel een lief stukje, hoe Onaa hem steunt en liefkoost.

    Snel verder!!!

    8 jaar geleden
  • MrsGrey

    haha leuk deeltje

    8 jaar geleden
  • AlreadyGone

    Inderdaad een lief stukje, alleen jammer dat Simone hen als koppel geen kans geeft..
    Hopelijk komt ze nog tot inkeer..
    Snel verder!(flower)
    x

    8 jaar geleden
  • Raveness

    lief stukje toch wel,

    Snel verder gaan please!!!!



    (K)(K)(K)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen