Foto bij Twenty-one

Misschien morgen nog wel een hoofdstukje! Als jullie even flink reageren:D

Chapter twenty-one.
'W
akker worden Harry, word wakker.' Kusjes totaal over mijn gezicht, ik kon me niet gelijk waar ik was, met wie ik was, en welke dag het was. Maar toen ik mijn ogen opende en Niall me met zijn grote blauwe ogen vragend aankeek wist ik gelijk waar ik was. 'Je was in slaap gevallen, maar ik wil met je slapen.' Ik fronste even mijn wenkbrauwen terwijl ik om me heen keek. 'In mijn bed, bedoel ik. Daar is het veel warmer.' Hij fluisterde het, alsof ik nog half sliep. 'Oh, oké.' Niall stond op en pakte mijn hand om me van de bank af te krijgen, ik stond dus moeizaam op en slofte achter hem aan de trap op. Eenmaal in zijn kamer aangekomen begon hij zich uit te kleden, ik kon niet anders dan toekijken. Eerst ging zijn shirt uit, waardoor ik zijn lichtgespierde torso kon bewonderen, toen zijn sokken, toen zijn broek... Ik was zo gehypnotiseerd door zijn lichaam dat ik helemaal vergat mezelf uit te kleden. Niall stapte snel zijn bed in en keek me vragend aan. 'Kom je Harry? Of wil je een shirt ofzo om in te slapen?' Ik schudde snel mijn hoofd. 'Nee hoor.' Grijnsde ik en Niall grijnsde al snel terug. Ik ontdeed me dus snel van mijn shirt, schoenen, sokken en broek en Niall bleef maar staren naar mijn torso dat ik er rood van aanliep. 'Aw je bloost, wat schattig.' Lachte Niall, waardoor ik nog roder werd. Ik dook snel bij hem in bed en Niall vouwde vrijwel gelijk zijn armen om mijn middel, waardoor hij met zijn hoofd in mijn nekholte lag. 'Moet het licht niet uit?' Vroeg ik, en Niall ging gelijk rechtop zitten. Hij schold een aantal keren, maar stapte toen toch uit zijn bed door over mij heen te stappen. 'Ik lag net zo lekker.' Riep hij uitbundig en ik kon alleen maar lachen. Ik was zo blij hier te zijn, nu, op dit moment. Mijn moeder, Liam en Louis waren nog geen één keer door mijn hoofd geschoten, en het voelde heerlijk.

Ik werd 's nachts wakker en wilde omdraaien, toen ik merkte dat Niall zowat aan me vastgeplakt zat. Zijn blonde haren zaten door de war, zijn armen klemden zich om mijn middel en zijn hoofd lag op mijn borst. Ik had geen andere mogelijkheid dan zo blijven liggen, tenzij ik hem wakker maakte, en dat wilde ik niet. Ik streek zachtjes met mijn hand die niet onder hem lag, over zijn haren en maakte rondjes op zijn wang. 'Niall, ik hou van je. Ik wil je geen pijn doen, maar ik ben er van overtuigd dat ik het gá doen. Sorry. Het spijt me nu al.' Fluisterde ik. Hoewel hij het toch niet kon horen, luchtte het op. Ik boog wat naar onder en gaf hem een kusje op zijn hoofd. Vervolgens trok ik hem iets naar boven waardoor we in een innige omhelzing lagen. Zijn heerlijk warme lichaam tegen dat van mij. Genieten nu het nog kon, dat was het motto van vannacht.

Ik werd wakker van mijn mobiel die piepte. Ik opende mijn ogen en pakte met veel moeite het ding van het kastje wat naast Niall's bed stond. 'Waar ben je in vredesnaam? Louis' Ik keek er verbaasd naar, maar toen ik naar de tijd keek snapte ik het gelijk. Ik schoot gelijk overeind, besefte niet dat Niall aan me vastgeplakt zat, die toen dus ook gelijk wakker was. 'Wat... doe... je?' Vroeg Niall slaperig en wreef in zijn ogen voordat hij ze opende. 'Het eerste uur begint over twee minuten.' Riep ik en er kwamen nog wat scheldwoorden achteraan. Ik kon briefjes me echt niet meer veroorloven. 'We halen het eerste uur toch niet meer, kunnen we net zo goed dat uur skippen.' Zei Niall nonchalant, wat me irriteerde. Hij zakte weer wat in het kussen. 'Dan krijg ik problemen Niall!' Riep ik, misschien iets te boos, maar zo vroeg in de ochtend kon ik dit soort dingen totaal niet hebben. 'Misschien merken ze het wel niet eens dat je er niet bent.' Zei hij, nog steeds niet heel geïnteresseerd. 'Oh geloof me, ze merken het heus wel als ik er niet ben.' Ik legde de nadruk op ik. 'Ja ja Harry, laat maar weer weten dat je belangrijk bent.' Zei Niall nu iets chagrijniger dan eerst, en legde het kussen over zijn hoofd. 'Het is de waarheid!' Riep ik verontwaardigd uit. 'Nou, je hebt waarschijnlijk nog een halve minuut, je red het vast wel.' Zei hij sarcastisch. 'Waarom heb je de wekker niet gezet?!' Vroeg ik. 'Alsof jij eraan had gedacht.' Lachte Niall ironisch. 'Ik dacht dat jij dat wel had gedaan.' Mompelde ik. 'Wedden van niet. Wedden dat je er geeneens aan had gedacht.' Zei Niall grijnzend die weer onder zijn kussen was uitgekomen. 'Jawel ik...' Begon ik. 'Wedden van niet.' Zei Niall er dwars doorheen. 'Niall! Ik...' Maar opnieuw kwam ik niet verder. 'Wedden van niet.' Onderbrak hij me. 'Laat maar.' Zuchtte ik en liet me weer terug het kussen in vallen.

Een halfuur later zaten we in de bus, helemaal fris, ik had zelfs een shirt van Niall aan onder mijn school blazer. Gelukkig zaten er niet veel mensen in de bus op dit tijdstip, aangezien de meesten gewoon het eerste uur moesten beginnen. We zaten helemaal achterin de bus, dus Niall had mijn hand vast gepakt en wreef er met zijn duim over. Ik kon duidelijk zien dat hij ergens over zat te denken, dat hij met iets in zijn hoofd maalde. Maar ik durfde het niet te vragen. Net voordat we de bus uitstapten, had ik het antwoord al. Niall fluisterde in mijn oor: 'Je gaat me toch niet echt pijn doen, hè Harry? Toch?'

Reacties (5)

  • xMissMarije

    Snel verder.

    6 jaar geleden
  • teamLarry

    Harry will hurt you, Nialler. But I really don't like that idea.

    6 jaar geleden
  • CatNippedX

    Ow gosh... If you're going to hurt Nialler I will hurt you, Hazzaboy

    6 jaar geleden
  • 4everNiall

    Ohhh is Niall een beetje sad op die foto?!
    Kom hier dan geef ik je een Joyce-Hug!!

    6 jaar geleden
  • iShipJiall

    Omg zo zielig die laaste zin

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen