Foto bij [002]

Jessica Noëlle Elisabeth Maria Klein,

Ik schrik wakker van mijn laptop die aan geeft dat Delano wil skypen met mij en snel trek ik mijn grote fauteuil voor mijn bureau.
Ik klik op beantwoorden met video en doe nog even snel mijn haar goed.
'Hey Schattie,' Hoor ik hem zeggen en zie zijn super schattige lach die lacht naar mij.
'Hey,'Hoor ik mezelf met een schorre stem zeggen en hoest een keer, 'Sorry net wakker was in slaap gevallen.' Ik had de zin net af toen hij zachtjes begon te lachen maar al snel stopte toen hij mijn rode ogen zag.
'Wat is er aan de hand, Lieffie?' De manier waarop hij het vraagt met al die bezorgdheid in zijn stem zorgt er voor dat de tranen alweer over mijn wangen lopen en snel draai ik mijn hoofd weg van de webcam wetend dat hij het al gezien heeft.
'Je hoeft je niet te schamen voor je verdriet, je weet het he je kan altijd naar me toe komen,' Fluistert hij en ik knik waarna ik typ dat ik binnen vijftien minuten bij hem ben.
Ik sluit mijn laptop af, pak mijn mobiel en loop naar beneden waar ik nog even noedelsoep klaar maak zodat ik wat gegeten heb.
Ik besluit om mijn moter te laten staan en te gaan lopen wat ook sneller is, ik loop rustig door het bos dat voor de Lakehous staat en uit eindelijk zie ik zijn huis al achter de bomen opdoemen.
Ik zie hem al bij de deur staan wachten waardoor ik wat sneller begin te lopen en vlieg hem dan om de hals.
'Sssttt,' Sust hij me terwijl hij me mee naar zijn kamer neemt en gaat op zijn bed zitten met mij op zijn schoot.
Als ik eindelijk een beetje gekalmeerd ben begin ik met mijn hele verhaal.
'Ik ben thuis weg gelopen, ik hielt het er niet meer uit. Pap's alcoholprobleem wordt steeds erger, Drake slaat me steeds vaker maar het blijft niet alleen bij slaan, School is een hell en het blijkt dat Thomas Kanker heeft maar hij weet niet dat ik dat weet,' Mompel ik en denk aan Thomas, Ik wil hem niet kwijt.
Delano strijkt zachtjes over mijn rug en kijkt me even aan.
'Ik snap dat je weg loopt maar als je broer kanker heeft wil je dan niet liever bij hem zijn?' Precies de vraag die zo gevoelig ligt en ik probeer helder naar te denken.
'Eigenlijk wel maar hij weet niet dat ik het weet,'Zucht ik en lig mijn hoofd in Delano's nek.
'Ik kan hem voor je bellen zodat je even met hem kan praten,' probeert hij en ik knik dat ik het goed vind.
Hij tilt me op en legt me terug neer op zijn bed zodat hij even kan bellen, ik rol me op als een kat en probeer nog wat te slapen.
'Sst ze slaap,'Hoor ik Delano zeggen en ik kreun zachtjes als teken dat ik nog niet wakker wil worden.
Ik open mijn ogen en zie Thomas staan, ik glimlach zachtjes maar val dan weer in slaap.

Reacties (1)

  • Ashtonswife

    Awh hwb medelijden met haar! Snel verder?!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen