Foto bij Nine

Heei Guys, myn voorraadj is foetsiexD
Duzzz niet zeuren als ik ff nii activeer;)
-xoxox-

Waar is mijn moeder? Ik heb er al de hele tijd niet aan gedacht. Waar was ze eigenlijk toen ik beneden kwam en waar is ze nu? Ze was ook meegenomen had Grace gezegd, maar waar in hemelsnaam naartoe? Een groep mannen hadden hun meegenomen, en toen had Grace haar niet meer gezien. Misschien wordt ze wel gemarteld. Van alles is mogelijk. 'Grace,' begin ik voorzichtig. 'je hebt gelijk, waar heb je haar voor het laatst gezien?' De angst springt uit haar ogen en vullen mijne met tranen. 'Jen, het komt goed,' fluistert ze en slaat een arm om me heen. 'your mother is okay, she is safe & sound.' 'Je hebt vast gelijk.' 'Ja áh!' glimlacht ze wijzend naar zichzelf. 'Je weet toch dat ik átijd gelijk heb meid.' Ik zucht en veeg mijn zoute tranen af aan de mouw van mijn vest die ik had aangetrokken. We blijven nog even stil zitten met onze armen om elkaar heen als ik op het verstopte klokje zie dat het al half één is. Grace merkt op dat ik ernaar kijk en richt haar blik ook op het klokje die ze nu voor het eerst ziet. 'Het is tijd om te slapen.' fluistert ze achter me. Ik knik, sta op en loop richting de plank als ik me realiseer dat zij natuurlijk ook ergens moet liggen en niet op de grond natuurlijk. Ik kijk eerst naar de plank, dan naar haar en trek mijn wenkbrouwen omhoog. 'We passen er makkelijk samen op.' lacht ze. 'Oja, tuurlijk.'zucht ik wat ongemakkelijk. Ik ga liggen en schuif zo ver mogelijk tegen de muur aan, Grace komt naast me liggen en slaakt een diepe zucht. Ik kan haar hooren denken dat ze vanochtend nog veilig en warm in haar warme bedje lag ten opzichte met nu. 'Ik dacht precies hetzelfde,' fluister ik. 'de eerste nacht toen ik hier was.' 'Oh, dacht jij toen ook aan je huis en ouders?' 'En aan jouw.' Écht waar?' ik kijk haar achterdochtig aan waarna het haar beurt is om "Geintje toch!" te zeggen. Ik prik haar speel in haar buik met mijn wijsvinger en draai me om. 'Oké Jen, als je wil slapen.' Ik duw nog mijn elleboog naar achteren die in haar zij terechtkomt. Ze giechelt nog even en ik merk dat ze in slaap valt.
Ik heb haar nog helemaal niet over Elena verteld, en niet over het kantoor en de jongen. Maar dat komt morgen wel. Hoe ik het moet vertellen bedenk ik wel alvast. Om te beginnen moet er wel een geschikt momentje zijn, desnoods begin ik met iets wat er naartoe kan overlopen en anders zo van "Ik heb een ideetje of ik heb wat bedacht/ontdekt" Zij wil vast ook wel dat kantoor binnensluipen ofzo, dus dat komt wel goed, daar ligt het niet aan. Ik ben gewoon bang dat het een beetje dom overkomt, tegenover haar. Ik weet zelf ook niet waar ik me druk over maak aangezien we al járen vriendinnen zijn maar toch, zij is knap en leuk en alles. En ik? Sorry dat ik het er zo vaak over heb, maar het is zo.
Na een tijdje lig ik nog te woelen en aan mijn moeder te denken, maar uiteindelijk val ik toch in slaap.

6.00 AM
Lekker vroeg wakker. Grace slaapt nog zo te zien, ze tikt in haar slaap de kakkerlak van haar wang af wat mij een glimlach op mijn gezicht doet verschijnen. Grace is normaal doodsbang voor insecten en spinnen, en slakken^^.
Twee uur later wordt ze langzaam aan wakker. Als ze haar ogen opent fluister ik een "Goedemorgen Sleeping Beauty" en kruip ik overeind. 'Ik ben wat vergeten te vertellen.' 'Nou vertel!' zegt Grace meteen en springt overeind en gaat zo zitten als een klein kindje die voorgelezen wordt. 'Er is een kantoor,' na een "oeehh" van Grace vertel ik alles over Elena en het gesprek tussen haar en de man. 'Man of vriend? What do you think?' vraag ik als quizmaster en doe alsof ik een microfoon in mijn hand heb die ik voor Grace' neus druk. 'Ik zou het niet weten mevrouw,' begint ze met een kakkerig accent. 'Eén ding is zeker, we gaan dat kantoor in!'

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen