Foto bij Ten

Harry Edward Styles.

“Kan je me eventjes helpen naar de toiletten?” vroeg ik aan Louis toen we door de gang van de school liepen en zoals verwacht had iedereen mij gezien. Hun ogen onderzochten mijn gezicht en af en toe hoorde ik de woorden als Payne en Malik vallen. Ze wist goed genoeg dat Payne dit gedaan had bij me, toch deden ze er geen zak tegen.
“Ik denk dat je een serieus excuus ga moeten bedenken om aan je moeder te zeggen.” Mompelde Louis vrij stil terwijl hij me richting de toiletten trok. Zuchtend knikte ik, niet goed wetend hoe ik dit ooit aan mijn moeder zal moeten vertellen. Ze zou flippen als ze me zou zien op deze manier. Ze had al moeite met die kleine blauwe plek op mijn kaak.
Louis wilde me net de toiletten intrekken toen ik zag hoe een beeldig mooi meisje naar me toegelopen kwam. Haar ogen keken me schuldig aan, maar tegelijkertijd zag ik hoe ze oplichtte toen ik langzaam begon te glimlachen.
“Hier.” Fluisterde ze zacht terwijl ze nog snel een briefje in mijn hand drukte. Haar ogen keken me voor een seconde aan toen ze voor me stond, maar liep uiteindelijk zonder om te draaien de gang door alsof er niks gebeurt was. Verbaast keek ik haar na terwijl Louis het briefje uit mijn hand haalde.
“Het is het adres van Danielle. Volgens mij wilt ze echt wel heel erg graag dat je komt.” Mompelde Louis met een glimlach toen ik het papiertje weer afnam.
“Kijk, ze heeft zelfs een klein berichtje geschreven.” Met zijn vinger wees hij naar de kleine lettertjes vanonder.
Hopelijk zie ik je daar! Xx
“Je krijgt zelfs al twee kusjes.” Grijnsde Louis naar me maar kreeg van mij hiervoor een stop in zijn zij. Toch verdween de glimlach niet van mijn lippen die Elena me bezorgd had door haar briefje, tot ik mezelf zag in de spiegel van het toilet. Geschrokken greep ik naar mijn gezicht die al aardig blauw zag terwijl mijn lip al paars begon te kleuren. Het enige wat nog meeviel waren de sneden boven mijn linkeroog. Het was meer mijn oog die er verschrikkelijk uitzag.
Langzaam keek ik weg van mezelf en zag in de reflectie van de spiegel hoe Louis me met een medelevend gezicht aankeek. Zuchtend schudde ik mijn hoofd en liet mezelf leunen op de lavabo terwijl ik mijn ogen even sloot.
“Harry…” begon Louis, maar weer schudde ik mijn hoofd. Ik had helemaal geen zin in die medelijden die ik ook al bij Niall gezien had. Met medelijden gingen die blauwe plekken niet opeens verdwijnen en al zeker niet de pijn die ik voelde door mijn hele lichaam. Om er niet aan te denken besloot ik me maar te richtte op mijn borstkast. Voorzichtig trok ik mijn trui en shirt omhoog en zag direct de blauwe plekken die over heen mijn lichaam zichtbaar waren. Kreunend van de pijn streelde ik erover heen, hopend dat er geen te erge schade was.
“Volgens mij is het best dat je niet meedoet met gym, Harry.” Stelde Louis voor terwijl hij mijn shirt en trui weer naar beneden schoof. Zijn ogen keken me doordringend aan, toch kon hij zijn bezorgdheid niet verstoppen. Zuchtend keek ik naar hem, maar wist dat hij gelijk had. Het was al moeilijk genoeg om te bewegen zonder pijnlijke steken te voelen.
“Oké.” Mompelde ik uiteindelijk waardoor Louis opgelucht adem haalde. Met moeite keek ik weer op naar de spiegel en keek nog een laatste keer naar het slagveld dat Payne’s vriendjes achtergelaten had.
“Is het goed als ik straks naar jouw thuis kom en blijf slapen zodat mijn moeder me nog niet direct moet zien?” vroeg ik onzeker. Ik kende Louis uiteindelijk nog maar een dag, dus ik zou het perfect begrijpen als hij het niet zou willen.
“Natuurlijk vind ik het goed. Dan gaan we samen naar het feestje van Danielle.” Glimlachte Louis geruststellend naar me terwijl hij me hielp met naar buiten te lopen. Dankbaar keek ik hem aan voordat ik mijn ogen op de mensen in de gang liet glijden. Gelukkig zag ik geen Payne of Malik rondlopen. Ik wist van mijn eigen dat ik me waarschijnlijk niet zou kunnen inhouden om zelf niet een vuist in hun richting te werpen.
“Welke les hebben we eerst?” vroeg ik om snel van onderwerp te veranderen. Het was al erg genoeg om de blikken van de mensen te negeren.
“Euhm, Wiskunde denk ik, maar ik waarschuw je. Die leerkracht is echt ongelofelijk streng!” melde Louis direct terwijl hij richting ons lokaal liep. Glimlachend keek ik naar Louis toen ik besefte dat hij waarschijnlijk met een heel verhaal zou afkomen.
“Oké, Meneer Wesley was in het begin van het jaar nog wel aardig, maar omdat ik blijkbaar te veel mijn mond opentrok werd hij opeens zo pissed. Ik snap zelf niet waarom hij opeens zo doet tegenover ons klas. Kan ik er wat aan doen dat hij altijd fouten op zijn bord schrijft. Er moet toch iemand zijn die hem erop moet wijzen?” vroeg Louis aan met ogen die duidelijk niet snapte waarom een leerkracht zo moeilijk zou doen tegen hem. Geamuseerd liet ik mijn elleboog op Louis zijn schouder rusten voordat ik antwoordde op zijn vraag.
“Als er nu één ding is waar een leerkracht niet tegen kan is het als je slimmer blijkt te zijn dan hen. Ze denken dan dat ze hun macht verliezen over de klas.” Legde ik hem uit waardoor Louis me fronsend aankeek.
“Oké, dat is ook wel dom. Dan had hij maar meer moeten studeren!” mompelde hij waardoor een lach mijn lippen verliet.
“Oh, Louis.” Mompelde ik geamuseerd, meer tegen mezelf dan tegen hem terwijl we het lokaal binnenliepen. Automatisch liep ik naar achter en koos de bank die uitkeek op het voetbalveld van het school. Zoals verwacht zette Louis zich naast me neer terwijl hij met verfijnde ogen naar de leerkracht keek. Het was duidelijk voor mij dat die twee nooit de beste vrienden gingen worden.



Kom ik gisteren thuis; zie ik opeens dat ik in de top sta en dat ik 290 abo's heb! Woow, dankjewel! <3

Reacties (9)

  • Azriel

    Amazayn(H)

    8 jaar geleden
  • Elis

    Arme Harry....

    8 jaar geleden
  • lilycollins

    It's amazing babe! <3

    8 jaar geleden
  • nialldream

    Poor Harry. Maar snel verder! <333.
    xx

    8 jaar geleden
  • teamLarry

    Like this so much, aha.

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen