Foto bij Thirty-seven

Harry pov
Macey stond met haar rug naar me toe. Ze stond op haar tenen en wankelde heen en weer voor de magnetron.
Ik duwde de deur iets verder open, maar trok hem direct weer dicht toen hij piepte. Ik durfde niet nog eens de deur te openen, bang voor een boze Macey.
Kreunend liet ik me op het bed vallen en rolde op mijn zij.
Nog geen week geleden had ik hier met Macey geslapen, en nog korter geleden had ik haar heir bemind. Dat was dan ook precies de reden dat ze weigerde om in dit bed te slapen, ze lag liever op de bank.
Ik drukte mijn hoofd in het kussen en rook nog vaag de geur van Macey’s parfum. Normaal waste ik mijn beddengoed iedere week, maar ik wilde íéts van Macey bij me houden.
Eleanor was geweldig, ze had Macey teruggekregen. Toch was het niet hetzelfde meisje als vorige week. Toen had ze me zwoele blikken gegeven, had ze me speels zitten uitdagen, hadden haar ogen zich meerdere malen op mijn lippen gevestigd, waardoor ik wist dat ze even aangetrokken was tot mij als ik tot haar.
De Macey die vanavond tegenover me op de bank had gezeten had eruit gezien als een bang vogeltje. Haar ogen hadden steeds nerveus door de kamer heen geschoten, proberend om mijn blik te vermijden. Haar handen had ze niet stil kunnen houden, alsof ze niet wist waar ze ze moest houden.
Meerdere malen had ik geprobeerd iets te zeggen, maar als ze dan opkeek en me in mijn ogen aankeek, kreeg ik geen woorden uit mijn keel.
Toen het vijf uur was had ik nog steeds niet geslapen, maar dat was niets nieuws. Ik had zitten nadenken over manieren om mijn spijt te betuigen aan Macey, ik wilde dat ze me het echt zou vergeven.
Ik zou beginnen met het maken van een ontbijt, en ik zou haar alle kans geven om tegen me te schreeuwen, te tieren en te schelden.
Ik sloop de woonkamer in en keek triest naar het slapende meisje. Ze was zelfs in haar slaap onrustig, iets dat ze op het begin niet had gehad.
Ik wilde net terug naar mijn slaapkamer gaan toen ze begon te praten, iets wat ik vergeten was. Macey sprak in haar slaap, en ik kon de verleiding niet weerstaan.
‘Harry.’ Murmelde ze.
‘Harry niet doen, ik wil niet op de foto.’ Ze glimlachte vaag, en geïnteresseerd ging ik tegenover haar zitten.
Ze dacht terug aan de laatste middag die ze hier was, ik had een foto willen maken toen ze van de bank was gerold en op de vloer was gevallen.
‘Niet doen, H-harry. Waarom?’ Haar stem werd hoger, en nerveus klauwde ik in een kussen.
‘Waarom? Het s-s-spijt me. Ik w-wil niet alleen zijn.’ Een snik welde op uit haar keel en tot mijn ontzetting begon ze, nog steeds slapend, te huilen.
Haar onderlip trilde, tranen stroomden uit haar gesloten ogen en ze haalde met schokken adem.
Ik wilde niets liever dan haar troosten, maar ik durfde niet. Wanhopig haalde ik mijn hand door mijn krullen en ik staarde strak naar mijn knieën.
Het geluid van haar verdriet liet mijn emoties weer op de vrije loop gaan. Zelfs als ik niet naar haar keek, deed het pijn.
Plotseling hield het snikken op, en toen ik opkeek zag ik dat ze me recht aankeek.
Ik snufte, veegde mijn tranen weg en liet mijn schouders hangen.
‘Het spijt me.’ Stootte ik uit.
Misschien kwam het omdat dit al de zoveelste keer was dat ze het hoorde, misschien was het omdat mijn stem brak, misschien was het om een reden die ik nooit zou weten, maar Macey knikte.
‘Ik vergeef het je.’

Aaaaahw(:

Reacties (5)

  • yasmine658

    Zo lief dit (L)

    7 jaar geleden
  • AnkePayne

    aaaaaaaaw

    7 jaar geleden
  • LStyles212

    aawhh zoo zielig maar ook zoo lieff!
    snellverdahh <3

    7 jaar geleden
  • Manonxxx

    aaahw <3
    snel verder....
    xxx

    7 jaar geleden
  • BackToRed

    <3 so sweet
    X

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen